ตอนที่ 1
เอวัมเมสุตัง เอกังสะมะยัง ภะคะวา สาวัตถิยัง วิหะระติ เชตะวะเน อนาถะบิณฑิกัสสะ อาราเม..............
พระอานนท์ได้สดับรับฟังเหตุ สมัยหนึ่งในเขตุสาวัตถี
เชตวันอารามสวยงามดี ปิณฑิกะเศรษฐีสร้างถวาย
แก่พระภาคพุทธอรหันต์ พร้อมพระสงฆ์ทั่วกันดั่งใจหมาย
กาลครั้งนั้นเทวามามากมาย มาที่ภายในวัดเปล่งรัศมี
คำ่คืนนั้นเชตวันสว่างไสว เหมือนทิวาเมื่ออุทัยแผ่รังสี
พุทธองค์ทรงประทับในพระที่ หมู่เทวาชุลีอภิวันท์
เข้าถวายอภิวาทพระศาสดา ทูลอาราธนาแก่พระอรหันต์
ว่าพวกเหล่ามนุษย์และเทวัน ขอพรอันอุดมมังคลา
พุทธองค์ทรงแสดงชี้แจงเหตุ ท่านทรงเทศมงคลพระคาถา
อันดับหนึ่งพระองค์เทศนา อันคนพาลท่านว่าอย่าพึงคบ
คบบัณฑิตกิจชอบเจริญยิ่ง จะพาสิ่งประเสริฐมาประสพ
จงบูชาท่านผู้ควรเคารพ จงนอบนบคนที่ควรบูชา
จัดอันดับนับเป็นมงคลยิ่ง เมื่อเสพสิ่งเหล่านี้ดีนักหนา
อันตรายใดๆไม่มีมา จะเป็นศรีสง่าหมดราคี
อันดับสี่ปฏิรูป์รู้ประเทศ จงอยู่เขตุที่เหมาะสมอุดมศรี
จะทำนาค้าขายสบายดี ถิ่นที่มีปัณฑิตาปัญญาชน
ปุพเพจะกะตะปุญญะตา ศาสดาชี้แจงแสดงผล
เคยสร้างบุญมาก่อนไม่ร้อนรน เป็นมงคลวัฒนาอันถาวร
จงตั้งตนอยู่ในกรอบการกอบกิจ ให้พินิจอย่างมั่นคงทรงสั่งสอน
เป็นมงคลยิ่งใหญ่อันสุนทร อุดมพรมังคละมุตตมัง
การสดับตรับฟังพาหุสัจ มากด้วยศาสตร์ศิลปะพระสอนสั่ง
วินัยดีเคร่งครัดมีสัจจัง ไม่โอหังดัดจริตผิดครรลอง
เจรจาว่ากล่าวเอาภาษิต ให้ข้อคิดเตือนตนทั้งชนผอง
เป็นมงคลอันอุดมสุขสมปอง ตามทำนองพระคาถามุตตมัง
อันบิดรมารดาอุปฐาก พระคุณมากจงบำรุงจิตมุ่งหวัง
เมื่อบิดรมารดาชีวายัง จงเหลียวหลังแลดูรู้บุญคุณ
อันว่าบุตรธิดา ภรรยาตน จงอดทนพรำ่สอนสนับสนุน
สงเคราะห์ด้วยช่วยเหลือคำ้เจือจุน มอบทุนให้เรียนวิชาการพาตัว
การงานที่ประจำทำให้เสร็จ ไม่หมกเม็ดค้างคั่งตั้งสุมหัว
ไม่อากูลมูลเก่าให้เมามัว จะได้ชัวร์วันใหม่ใจสบาย
นี่ก็เป็นอุดมมงคลยิ่ง เป็นความจริงประเสริฐสุขสมหมาย
มีสิริอยู่ในทั้งใจกาย อยู่สบายสุขสวัสดิ์เป็นสัจจา
จงให้ทาน..........
