พ่ายแพ้ก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย แล้วก็ไม่ใช่หายนะด้วย เพราะชีวิตไม่ได้มีแต่แพ้ชนะเท่านั้น แต่ยังมีสิ่งต่างๆมากมายที่เกิดขึ้นในชีวิตโดยที่เราไม่รู้ก่อนล่วงหน้า คู่แข่งไม่ใช้ศัตรู แต่เป็นคู่ประลองฝีมือ คนนำหน้าหรือทำแต้ม เหนือกว่าอาจเป็นผู้ชนะ ในเกมการแข่งขัน ส่วนผู้อยู่ข้างหลังก็คือผู้พ่ายแพ้ในเกมนั้นๆ ก็แค่ในเกมนั้นๆ ชีวิตยังมีอีกหลายกระดานที่ยังต้องเล่น เหมือนที่ๆเราต้องรับผิดชอบก็แตกต่างกัน ออกไปอีกมากมาย เพียงเราทำหน้าที่นักกีฬาในทุกเกมให้สมบูรณ์ เต็มความสามารถก็น่าจะพอ ผลของมันก็คือคะแนน มันไม่ใช่ค่างวดที่แท้จริงของชีวิต แต่ในบางสนามเราก็ต้องเลือกที่จะแพ้ในเกม เพราะเราเลือกทำสิ่งที่เป็นความดีงาม มากกว่าการทำแต้มมันคือจิตใจของนักกีฬา และเป็นหัวใจของการกีฬา ที่ต้องการสร้างคนให้เป็นคน ถ้าเราเข้าใจปรัชญาของเกมกีฬา เราจะพบเกมแห่งชัยชนะที่ยิ่งใหญ่กว่า ในการเล่นเกมต่างๆ ไม่ควรเล่นเพื่อจะเอาชนะ แต่ควรเล่นเพื่อส่วนรวมหรือเพื่อที่จะได้เป็นประสบการณ์ในการดำรงชีวิตของตนเอง และความพ่ายแพ้ไม่ใช่เรื่องน่าอายหรือเรื่องตลก แต่ความพ่ายแพ้ได้สอนให้เราแก้ไขปรับปรุงสิ่งที่เราได้ทำผิดพลาดหรือสิ่งที่เรายังทำได้ไม่เต็มที่ ให้ดีขึ้นและประสบความสำเร็จในที่สุด คำว่าชัยชนะในความคิดของหลายๆคน อาจคิดว่า เป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจ แต่เมื่อเราชนะในเกมต่างๆแล้ว เราก็ไม่ควรที่จะไปพูดทำร้ายจิตใจผู้แพ้ เพราะฉะนั้น ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ เราต้องมีน้ำใจนักกีฬาต่อกัน และสิ่งที่ดีที่สุดที่ควรทำในตอนนี้ คือการทำให้ชีวิตจิตใจเราเติบโตงอกงามขึ้นอย่างผาสุก เราอยู่เหนือชัยชนะ เนื่องจากเราได้ชนะตนเองแล้ว
กำลังใจ
พ่ายแพ้ไม่ใช่ล้มเหลว
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ขนมหวาน · 25 ต.ค. 2554
ดร. ปฐมพงศ์ ศุภเลิศ · 25 ต.ค. 2554
KRUJOY (ครูจ่อย) · 25 ต.ค. 2554
เฌอแตม · 25 ต.ค. 2554
เฌอแตม · 25 ต.ค. 2554
เฌอแตม · 25 ต.ค. 2554
ดร. ปฐมพงศ์ ศุภเลิศ · 25 ต.ค. 2554