ดวงตาผมมีความสุขเพียงใดทีได้ออกมาสูดอากาศอันบริสุทธิ์ ได้เห็นผู้คน ต้นไม้ ใบหญ้า อันงดงาม

   หากผมเป็นลูกชายของพ่อจริงๆ พ่อครับ พ่อจะกล้าขังผมไว้ในบ้านแล้วปิดประตูด้วยกุญแจแห่งการพันธนาการอย่างนี้หรือเปล่า

   ทุกวันที่พ่อขับรถออกจากบ้าน พ่อคงเห็นผมยืนมองพ่อด้วยสายตาแห่งความเหงา ที่ผมจะต้องอยู่โดดเดี่ยวทั้งวัน

   หากผมเป็นลูกชายของพ่อจริงๆ พ่อครับ พ่อคงไม่ขังผมให้คอยชะเง้อ มองรถที่ขับผ่านหน้าบ้านตั้งแต่เช้ายันเย็น ด้วยใจอันตื่นเต้นดีใจคิดว่าเป็นพ่อกลับมาแล้ว

   ทุกวันที่พ่อออกจากบ้านไป พ่อรู้หรือไม่ว่า ใจผมไม่ได้อยู่ในกรงขังแห่งนี้หรอก ผมโลดแล่นไปตามถนน เกลือกกลิ้งไปตามพื้นหญ้ากลางสนามหน้าหมู่บ้าน และจะสะดุ้งตื่นทุกครั้งที่ได้ยินเสียงรถวิ่งผ่านหน้าบ้าน

   หากผมเป็นลูกชายของพ่อจริงๆ พ่อครับ พ่อคงไม่ปล่อยให้ผมนอนฝันหวานพ้อมของเล่นเน่าๆอยู่ใต้โซฟาทั้งวันอย่างนี้หรอก

   ทุกวันหยุดที่พ่อจูงผมเดินออกจากกรงขังแห่งพันธนาการนี้ พ่อไม่สังเกตุหรือว่าดวงตาผมมีความสุขเพียงใดทีได้ออกมาสูดอากาศอันบริสุทธิ์ ได้เห็นผู้คน ต้นไม้ ใบหญ้า อันงดงาม

   หากผมเป็นลูกชายของพ่อจริงๆ พ่อครับ พ่อคงไม่ดุผมแน่ๆที่ผมหลุดจากเชือกจูงของพ่อ แล้ววิ่งหนีสุดฤทธิ์ เพื่อให้พ่อวิ่งไล่จับตัวผม ด้วยความเหน็ดเหนื่อย

   พ่อครับ หากผมเป็นลูกชายของพ่อจริงๆ พ่อจะให้รางวัลอะไรแก่ผมบ้าง ในฐานะที่มีคนชมว่าผมเป็นหมาน่ารัก

   จากทอฟฟี่ของพ่อ