วันนี้ได้โอกาสติดตาม อ.ดร.กะปุ๋ม ไปขับเคลื่อนงาน R2R ณ รพร. ท่าบ่อ ออกจากขอนแก่นตั้งแต่เช้าถึงโรงพยาบาลก็ราว ๆ แปดโมงครึ่งได้ มีป้าแดง มายิ้มรับอยู่หน้าโรงพยาบาล
ทราบจาก อ.กะปุ๋มว่า ท่านมาครั้งนี้ครั้งที่ ๒ แล้ว แสดงว่า ต้องมาเจอทีเด็ดอะไร ณ ที่นี่แน่ ๆเลย ก็มีการปลุกกระแสมาแล้วครั้งหนึ่ง ต้องมีอะไรให้ได้เก็บเกี่ยวบ้างหล่ะนะ
พอเดินถึงห้องประชุมขนาดใหญ่ไม่น้อย น่าจะเป็นสถานที่ ๆ รพ.ได้ใช้ประโยชน์และประหยัดงบได้ไม่น้อยทีเดียว มีสาว ๆมานั่งรับลงทะเบียนถึงสองคน ยิ้มหวานทีเดียวค่ะ
ระหว่างเดินคุย ๆ ซัก ๆ ทัก ๆ ทาย ๆ เห็นบอกว่ามีเภสัชชื่อ โอเล่ ไป ๆ มา ๆ อ้าว เป็นรุ่นพี่ที่ไปต่อปริญญาโทที่คณะ โลกกลมจริง ๆค่ะ
ประมาณเก้าโมงกว่า ๆ ผู้ร่วมขับเคลื่อน R2R หน้างานมาพร้อมหน้า อ.กะปุ๋มก็ไม่รอช้า ทักทายด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ จากความจำได้ว่า
“น้องมีนา จะเป็นภรรยาหมอ”
คุณมีนา นั่งตรงกลาง
แอบได้ยินเสียงแซวกลับว่า “โห อาจารย์จำได้ด้วย”
เด็ดกว่า พี่เพ็ญแจ้งข่าวว่า “อาจารย์ค่ะพี่กำลังจะแต่งงาน”
แบบมีหลักฐานมาโชว์ด้วยการ์ดกันทีเดียว
อาจารย์กะปุ๋มเลยแซวว่า “แสดงว่าเขาตามทัน ต้องเร่งเพียรนะคะ”
พอจะแต่งงานหน้าตาท่านเบิกบานขึ้น ยิ้มหวานมีความสุข จนอาจารย์กะปุ๋มให้เก็บภาพถ่ายเป็นหลักฐาน
ทักทายกันแบบคุ้นเคยและอบอุ่นใจ ดูแล้วยังไม่พอ แต่ละท่านยังนั่งกันกระจัดกระจาย ไม่กระจุก
อ.กะปุ๋ม เลยชี้ชวนให้พี่ข้างหน้าขยับ แล้วข้างหลังก็ขยับมานั่งข้างหน้า
เจ๋งมากเลยค่ะ เพราะถ้าบอกข้างหลังมานั่งข้างหน้านี่ท่าจะยากกว่าไหม
แต่พอคนข้างหน้าขยับไปข้าง ๆ ข้างหลังเลย ลุกขยับมาข้างหน้าอย่างไม่ขัดเขิน
เรียนรู้แลกเปลี่ยนอยู่ไกล ๆ คุยกันไม่ค่อยสนุกว่าไหมค่ะ พออยู่ใกล้ ๆ ใกล้ตัว ใกล้ใจกันดีนะคะ กระชับวงล้อมคนหน้างานขนาดนี้ กำลังใจในการทำ R2R นี่จะไปไหนเสียจริงไหมค่ะ
แถมช่วงหลักเบรก อ.กะปุ๋ม แนะให้จัดห้องใหม่จากแบบ ห้องเรียนแบบหันข้างเข้าหากัน เป็นรูปตัวยู หันหน้าเข้าหากัน โอ้โห ครานี้ แลกเปลี่ยนเรียนรู้คึกคักกันทีเดียว ทั้งคุยหน้างาน R2R และต่อยอดแก้ไขเชิงกระบวนการ
ขยันจังครับ
(^_^) ขอบพระคุณค่ะ