น้ำล้นตลิ่ง

 วันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๕๔ ต้อนรับคณะรัฐมนตรีที่วัดกษัตราธิราช พอรุ่งเช้าวันที่ ๗ ตุลาคม ๒๕๕๔ เดินทางไปทำงานด้วยความยากลำบาก เนื่องจากเส้นทางที่เคยไปถนนถูกตัดขาด ต้องอ้อมไปทางเสนา แต่เกือบจะไปไม่ได้เนื่องจากรถโดยสารไม่มี ต้องอาศัยรถน้องๆที่ศนจ.เข้ามาที่ ศบอ.พระนครฯ พอมาถึงไม่น่าเชื่อต้องลุยน้ำเข้าไปมองเห็นของลอยน้ำหมดไม่เหลือแม้แต่เอกสารสำคัญของตัวเองซึ่งติดอยู่ในโต๊ะที่ทำงานก็นำออกมาไม่ได้ ไม่ได้อยู่ช่วยขนย้ายของต้องรีบกลับข้ามฝั่งมาด้วยมอเตอร์ไซค์รับจ้างเพราะรถบัสเสนา จะหยุดวิ่งเนื่องจากน้ำล้นข้ามวัดวรเชษฐ์มาแล้ว

  ณ ปัจจุบันนี้เหลืออีกประมาณไม่ถึง ๑ นิ้วน้ำถึงพื้นบ้านแล้ว ยังไม่รู้ว่าจะนอนที่ไหน อย่างไรเลย เหมือนถูกปล่อยเกาะไปไหนไม่ได้ ค่าเรือก็แพง และไม่รู้เส้นทางที่จะไป จะไปอย่างไร ห้องน้ำก็ไม่มีเข้า อาศัยห้องในท้องน้ำยามค่ำคืน จะพายไปไกลก็ไม่ได้ มีจรเข้โผล่ขึ้นแถวบ้าน เด็กๆไม่กล้าเล่นน้ำอีกเมื่อไรหนอจะเข้าภาวะปกติเสียที่ แต่ได้ข่าวว่าปีหน้าจะหนักกว่านี้ อยุธยาจะกลายเป็นชายทะเล น้ำจืดจะกลายเป็นน้ำเค็มแล้วเราจะอยู่กันที่ไหนดีล่ะ