17ปีกว่าแล้วกับชีวิตที่เมืองหัวหิน "ประตูสู่ภาคใต้" แห่งนี้ อยากมีเรื่องราวเกี่ยวกับหัวหินในบันทึกให้มาก ด้วยความรักบ้านแห่งที่2 แห่งนี้

หัวหิน-จากมุมมองเขาหินเหล็กไฟ

 

ยามเย็นฟ้าครึ้มฝนเหมือนเช่นวันก่อนๆ ผมตัดสินใจเดินขึ้นสู่ยอดเขาหินเหล็กไฟ ระยะทางราว 1 กม. ไปกลับได้ระยะทางราว 2 กม. ภูเขาโดดเดี่ยวกลางเมืองหัวหิน เตรียมพร้อมกับการลุยฝน เพราะไม่รู้ว่าจะตกหรือไม่ เสี่ยง....เหตุที่เสี่ยงเพราะ ไม่ได้เดินออกกำลังกายมาหลายเดือน...อิอิ ขี้เกียจครับ แล้วเอาฝนมาอ้าง 

 

สองสามเดือนก่อน ผมเดินทางเรียบ ไม่ชันมากนัก ระยะทางราว 3 กม. ไปกลับราว 6 กม. เกือบทุกเย็น แม้จะว่างเว้นการเดินขึ้นเขามานาน ก็คิดว่า "ไหวนา" มั่นใจสังขารวัย 50 ปี ที่พยายามดูแลมาอย่าง (ที่คิดว่า) ดี ไปกับเพื่อนร่วมทาง วัย 40 เศษ น่าเสียดายที่ถนนสายเขาพิทักษ์-อำเภอใหม่ และเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนน เขาหินเหล็กไฟ-วัดเขาบุษยบรรพต แคบมาก ไม่ต้องหวังทางรถจักรยาน เพราะไม่มีแม้ทางเดิน ผ่านตำหนักพระนางรำไพพรรณี ถนนเริ่มค่อยๆลาดชันขึ้นสู่ยอดเขา ผมเริ่มหอบเล็กน้อย แต่ยังรักษาอาการ ไม่อยากแสดงร่องรอยของอายุให้เพื่อนร่วมทางเห็น กลัวเสียภาพพจน์ 

 

ผมเดินช้าลงอย่างเห็นได้ชัด เพราะไม่ต้องการให้ลิ่มในเส้นเลือกหลุดไหลไปอุดตันที่เส้นเลือดฝอยแถวสมอง ทีละน้อยๆ เห็นกลุ่มคนต่างวัยเล่นกีฬาบนลานว่างตรงทางสี่แยกบนสันเขาชั้นที่ 1 คนเหล่านี้คงเล่นกีฬาจนติดเป็นนิสัย สามารถดึงเอา เอ็นโดฟิน ออกมาหล่อเลี้ยงให้ตนเองมีความสุขได้บ้าง

 

ค่อยๆ เดินขึ้นเขาไปเรื่อยๆ ทำทีให้รู้ว่า "ยังไม่เหนื่อย" คนเราบางครั้งก็ต้อง "Make Photos" กันบ้าง เพื่อให้เนียนยิ่งขึ้น ผมแกล้งถ่ายภาพตรงนั้นตรงนี้ เหนื่อยมากก็ถ่ายหลายภาพ เหนื่อยน้อยก็ถ่ายภาพน้อย หายเหนื่อยก็เดินต่อไป ในที่สุด เราก้าวถึงจุดชมวิว 3 จุด จากทั้งหมดมากกว่า 7 จุด 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จุดชมวิวที่5 ด้านติดกับชุมชนสวนลิง

ซึ่งภูเขาลูกนี้ มีวัดอยู่ติดกันจำนวน5วัด

กับอีก 1 สำนักสงฆ์