ดวงใจ....ของครู (2)


คุณครูครับ วันนี้คุณครูสวยจัง สวัสดีครับ ผมรักคุณครู

         ดวงเข้าเรียนในชั้นประถมศึกษาปีที่ 1  ผู้เขียนเลยห่างกับดวงไปบ้างแต่ทุกเช้าจะเจอกับเขาที่หน้าเสาธง  เพราะเขาจะมาเข้าแถวและทำกิจกรรมหน้าเสาธง  เขาจะมายืนรีรอ  จนผู้เขียนถึงโรงเรียน  ดวงจะรีบวิ่งมาหาและจะทักว่า " คุณครูครับ  วันนี้คุณครูสวยจัง  สวัสดีครับ"  เขาจะพูดอย่างนี้ ทุกวัน จนผู้เขียนสงสัยก็จะถามเขาว่า..ครูสวย..จริงหรือ  สวยครับครู  ครูสวยกว่าครูคนอื่นๆครับ  เพราะคุณครูเป็นแม่ของผม  และคุณครูไม่เคยตีและว่า..ผมเลย..ผมรักครูเหมือนรักแม่..(แม่ที่เขาไม่เคยเห็น)ครับ   ผู้เขียนฟังแล้วน้ำตาซึม 

           ผู้เขียนถามเขาว่า ดวงว่าแม่ดวงสวยและใจดีไหม? เขาว่าสวยครับครู  ใจดีด้วย  แต่แม่มีพี่และน้องๆของผมหลายคน  แม่เลยให้ผมมาอยู่กับพ่อ ผมเลยรักพ่อกับป้าด้วย  แต่ป้าชอบดุและตีผมมากกว่าคนอื่นๆ  ผู้เขียนต้องกอดเขาถามเขาว่าทำไมป้าต้องดุต้องตีเพราะดวงซุกชน ไม่ทำการบ้าน  ไม่อ่านหนังสือ  ชอบไปเที่ยวบ้านคนอื่นจนมืดค่ำ ใช่มั๊ย  (รู้รายละเอียดจากป้าเขา)  ป้าเป็นห่วงจึงต้องดุ  และพูดให้เขาฟังถึงบุญคุณของป้่า เขาตอบว่าครับ  ผมเข้าใจแล้วครับ  แต่เด็กอายุ6-7 ขวบ เขาจะซึบซับไปได้สักแค่ไหนก็ไม่รู้

      เขาเรียนในห้อง ป.1/2  ที่มีคุณครูประจำชั้นเป็นผู้ชาย จากการที่ดวงเป็นเด็กซุกซน  ไม่ค่อยตั้งใจเรียน  และ ชอบทะเลาะกับเพื่อนๆ เขาจึงถูกดุและถูกตีบ่อยๆ  เขาจึงไม่ชอบมาโรงเรียน  เมื่อป้าพามาส่งที่โรงเรียนแล้วกลับไปเก็บน้ำยาง เขาหนีออกจากโรงเรียนไปทางข้างหลัง แล้วจะไปอยู่ตามบ้านคนเลี้ยงวัวชน เขาจะช่วยตัดหญ้า  เอาหญ้า  เอาน้ำ  ให้วัวกิน  ตอนเย็นจึงกลับบ้าน เมื่อเขาทำบ่อยๆครูสงสัยจึงบอกป้า  ป้าไปพบจึงนำกลับมาส่งโรงเรียนและให้คนเลี้ยงวัวไล่ให้กลับโรงเรียน

       วันหนึ่งเขาเคยหนีไปแอบอยู่ในช่องเก็บของในตลาดสด แล้วเผลอหลับไป  ครูและป้าช่วยกันตามหาแต่ไม่พบ  ใกล้ค่ำแม่ค้ามาจัดของและจะปิดกุญแจจึงเห็นเขาดวงนอนหลับอยู่  เป็นความโชคดีที่แม่ค้ารอบคอบ ถ้าปิดประตูเขาคงอยู่ได้ไม่นานเพราะมันเป็นห้องเล็กๆไม่มีหน้าต่าง กว่าจะถึงวันตลาดอีก 3 วัน ไม่มีคนแถวนั้น เขาร้องจะมีใครได้ยิน เขาคงขาดอากาศหายใจแน่ๆ  คิดแล้ว...ใจหายจริงๆ.......

   
 

 

 

        เมื่อต้นเดือนกันยายน ผู้เขียนไปพานักเรียนไปร่วมโครงการป้องกันยาเสพติด 2 วัน  กลับมา เขารีบวิ่งเข้ามากอด แล้วบอกว่าแม่ครูครับ ผอ.จะให้ผมย้ายโรงเรียนแล้วครับ ผมอยากอยู่โรงเรียนนี้ แม่ครูช่วยผมด้วยนะครับ ตอนเย็นวันนี้ผอ.ให้ป้ากับผมไปหาผอ.ด้วย   ผู้เขียนถามเพื่อนครู  เขาเล่าให้ฟังว่า ดวงทะเลาะกับเพื่อนร่วมชั้น เอาหน้าคู่อริ ไปโขกกับฝาผนังแล้วเอาไม้ทีตีหัวเพื่อนจนน่วม  ผู้ปกครองเขาเอาเรื่องจะไปแจ้งความผอ.ขอไว้ แต่เขาขอย้ายไปอยู่โรงเรียนอื่น ซึ่งผอ.คัดค้านแต่ไม่เป็นผล เพราะเด็กคนนั้นเขากลัวไม่กล้ามาโรงเรียน

          ตอนเย็นผอ. เรียกครูประจำชั้น และะป้าเข้าไปคุยและเล่าเรื่องให้ฟัง และบอกให้ช่วยกันดูแลอย่างกวดขันเพราะเด็กก้าวร้าว และรุนแรงมาก  อย่าให้เกิดเรื่องซ้ำอีก  และบอกป้าเขาว่าครั้งนี้ทางโรงเรียนคงเรียกเขามาว่ากล่าวตักเตือน แต่เขายังเล็กคงไม่จำ  แต่ถ้าครั้งเขาทำแบบนี้อีกผู้ปกครองเขาเอาเรื่องทางโรงเรียนคงช่วยไม่ได้  จึงต้องเพิ่มความรักและความอบอุ่นให้เด็กมากกว่านี้

          เมื่อป้าเขาออกไปจากห้องผอ. ผู้เขียนก็นำ ดวง ไปกราบขอโทษและขอบคุณผอ.   ผู้เขียนแอบดูอยู่ห่างๆ(อย่างเป็นห่วง)  ดวงเป็นเด็กน่ารักจริงๆ เขาคลานและเข้าไปกอดขาผอ.   ร้องไห้และบอกผอ.ว่าขอเขาอยู่โรงเรียนนี้นะครับ ผมรักโรงเรียนนี้และจะไม่ทะเลาะกับใครอีก  ผอ.ก็สอนๆๆๆๆ สักพักก็บอกว่า..สัญญากับผอ.อย่างลูกผู้ชาย..นะ..ว่าลูกจะเป็นคนดี เขาบอกว่า"ครับ" อย่างดัง  และแสดงอาการดีใจ  ออกมาบอกกับผู้เขียนว่า ผอ. ไม่ไล่ และไม่ตีครับครู 

          เรื่องก็น่าจะจบด้วยดีถ้าเขาทำตามสัญญา...........

 

อ้างอิงข้อมูล

"ที่เด็กไทยอยู่ในเบ้าหลอมของความรุนแรงในสังคมคล้ายๆ กัน ก็เพราะเงื่อนไขที่ส่งให้เด็กเข้าสู่พฤติกรรมความรุนแรงมาจากหลายทาง ทั้งจากครอบครัวที่ทำให้เกิดความเก็บกดกับเด็ก โดยเฉพาะเด็กที่ครอบครัวแตกแยกพบว่ามีสูงมาก ซึ่งในขณะนี้ประเทศเรามีอัตราการหย่าร้างเพิ่มสูงขึ้นมากในอัตรา 4 : 1 และเด็กที่มีภูมิหลังครอบครัวแตกแยกจะค่อนข้างสร้างปัญหา

        

ขอขอบคุณ : ภาพและคำบรรยายจาก อินเตอร์เนต

หมายเลขบันทึก: 463622เขียนเมื่อ 3 ตุลาคม 2011 19:51 น. ()แก้ไขเมื่อ 10 มิถุนายน 2012 11:33 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (8)

เด็กๆทำไปโดยไม่ทันได้คิด

เพียงแค่อารมณ์ไม่ทันได้ยั้งคิด

แต่การให้โอกาสเป็นสิ่งที่ดีค่ะ

เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งกับโอกาสดีๆที่มอบให้กับดวงค่ะ

  ขอบคุณที่เข้าใจน้องดวงค่ะ

- ขอบคุณมากนะค่ะที่มาเยี่ยมและให้กำลังใจ

- ดีใจมากค่ะที่มีเพื่อนใหม่

  ยินดีที่รู้จักค่ะ

            ดีใจมากๆเช่นกัน

  • ขอบคุณท่าน ดร.พจนา   แย้มนัยนา  ที่ให้ดอกไม้เป็นกำลังใจค่ะ

   ขอบคุณค่ะครูแก้ว

ป.1 แต่อารมณ์รุนแรงมากนะคะ ไม่น่าเลย

  • เขาคงเป็นคนที่ว้าเหว่  ไม่มีคนดูแลใกล้ชิด
  • จึงก้าวร้าวและรุนแรงค่ะน้องแมว
  • แต่เด็กเป็นผ้าขาว ที่เปื้อนสีได้ง่ายที่สุด
  • เราเป็นเพียงคนคอยขัดเกลา แต่สิ่งแวดล้อมมันเลวร้ายมากกว่านี้
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
L3nr
ระบบห้องเรียนกลับทาง