ตอนแรกๆ ใครก็ว่าป้าแหม่มเล่นเหมือนเด็กๆ จะไม่ให้เด็กอย่างไร ซื้อของเล่นอะไรมาก็ไม่รู้ จากพระธาตุลำปางหลวง แถมไม่ไว้บ้านอีก เอามาไว้ที่สำนักงาน ก็มันเป็นขึ้เลื่อย นำมาใส่ในถุงน่อง แล้วมัดให้เป็นรูปตุ๊กกา แล้วโรยเม็ดหญ้าไว้บนหัว แถมถาด 1 อัน คนขายสั่งว่า ให้เอาน้ำใส่ถาดไว้ แล้วตั้งไอ้อันนี้ไว้ในถาดน้ำ รดน้ำบ้างก็ได้ให้รดจากบนหัวลงมา เอาเชียว เข้าวันรุ่งขึ้น พวกเราช่วยกันประกอบมันขึ้น ใครมาก็ลดน้ำ ใครไปก็ลดน้ำ ไม่เว้นแม้นกระทั้งผอ.แดง ทีแรกนึกว่าไม่สมดังวัตถุประสงค์เพราะออกไปทำงานวันที่ กศน.ตำบลสามกอ ซะหลายวัน ไม่มีคนป้อนน้ำให้ แต่พอสอบเสร็จกลับเข้า มันเจริญเติบโตดีซะงั้น พวกเราเลยตั้งชื่อมันว่า น้องกอหญ้า พอใครทำงานเครียดก็ไปลดน้ำให้มัน ใครเหนื่อยก็ไปคุยกับมัน เลี้ยงมันด้วยความรัก เพราะมันทำให้โลกสดใส เว่อไปไหมคะ!!! ไม่รู้ละใครจะคิดอย่างไร พวกเราก็มีความสุขของเราก็แล้วกัน โดยเฉพาะพี่แหม่ม ฮิฮิ!!!! เลย
เฮ้าใครอยากรู้ดูภาพเอาเอง
น่ารักไหมคะ ฝีมือครูรุ้ง มัดจุกให้นะเนี่ย

เก่งจังนะกอหญ้า ช่วยได้ด้วย
ขอบคุณครับ
ทำอะไรก็ได้ที่มีความสุขและผู้อื่นไม่เดือดร้อน...เลี้ยงเขามาตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน 2554 ก็อยากรู้้จังว่าน้องกอหญ้าจะอยู่กับเรานานแค่ไหนกันนะ