ได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ชอบมากๆ ให้ข้อคิดหลายๆ อย่าง จึงอยากจะนำมาเล่าสู่กันฟัง เรื่องนี้มีชื่อว่า "งานทรมาน กับ งานในฝัน" คนส่วนมากมักจะทำงานตามเวลาปกติ คือ 8.30 เลิก 16.30 แต่ถ้าวันไหนมีใครสักคนมาทำงาน 7.30 น. แล้วเกิดวันไหนมาทำงานช้ากว่ากำหนด แต่ไม่เกิน 8.30 น. จะมีคนทักว่าวันนี้ทำไมมาทำงานสายจัง ทั้งที่จริง ยังไม่เกินเวลาปฏิบัติงานซะด้วยซ้ำ บางทีโลกนี้ก็มีแต่คนรักษาสัญญา คือต้องเข้างาน 8.30 เลิกว่ากันอีกที ดังนั้นคนหลายคนจึงเห็นว่า การทำงานมากเกินเวลาเป็นการขาดทุน "เงินเดือนนิดเดียว จะทำงานอะไรมากมาย" งานทรมานเป็นงานที่เราสักแต่ทำๆ ไปเพื่อรับค่าตอบแทนเป็นเงิน เท่านั้นหรือ จึงไม่ใส่หัวใจไปในงาน แต่บางคนอยากทำงานในฝัน ไม่ชอบออกแรง ไม่ชอบคิด ชอบงานสบายๆ ที่ไม่ต้องเหนื่อย เจองานมากหน่อยก็ป่วย ก็ลาพักผ่อน ไม่ลงทุน ไม่ ไม่ ไม่ และก็ไม่ พวกเราคงลืมไปแล้วซิว่างานทุกชิ้น ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ทับถมกันเป็นประสบการณ์ ยิ่งมากประสบการณ์ยิ่งเข้มข้น ตรีงแน่นในวิญญาณของทุกคน แต่ถ้าทำงานไป มองนาฬิกาไป ก็คงต้องทำงานไปมองนาฬิกาไปตลอดชีวิต ยากนักที่จะเปลี่ยนงานทรมานเป็นงานในฝันได้
ขอบคุณหนังสือเสริมกำลังใจ (รอยเท้าเล็กๆ ของเราเอง)
