วันนี้ พบเศษกระดาษชิ้นหนึ่งบนโต๊ะ เป็นกระดาษเก่าๆ ยับๆ แต่ถูกตั้งใจเก็บไว้ ด้วยคิดว่ามีประโยชน์ จึงได้ย้อนนึกไปถึงแหล่งที่มาของลายมือตัวเท่าหม้อแกงในกระดาษ ที่ตัวเองได้จากการคุยกันในกลุ่มย่อย คือ เมื่อปีก่อน คณะฯจัดสัมมนาข้าราชการและลูกจ้าง จำหัวข้อในการประชุมครั้งนั้นไม่ได้แล้ว รู้สึกจะเป็นที่พัทยา มีการแบ่งกลุ่มย่อย แล้วให้คุยกันว่า ใครอยากให้คณะทันตแพทยศาสตร์ มข. ของเรา เป็นอย่างไร กลุ่มเราได้หัวข้อ เทคนิค รอยยิ้มพิมพ์ใจ แล้วคุณศิริ เกตุประยูร ที่อาวุโสสุดในกลุ่มก็ถูกดันให้ขึ้นไปพูดบนเวที กลุ่ม ได้ชื่อเรื่องว่า เทคนิค รอยยิ้มพิมพ์ใจ เป็นสูตรคล้ายคณิตศาสตร์ง่ายๆที่เกิดจาก ๑. ขอรอยยิ้มสักนิด และ ๒. สามัคคีคือ พลัง แล้ว ๑ + ๒ ก็จะกลายเป็น ๓ คือ ตนเองมีความสุข และก็จะทำงานอย่างมีความสุข และยังได้เสนอ วิธีทำง่ายๆ คือ การยิ้มให้คนอื่นก่อน แผนปฏิบัติก็แสนง่าย เริ่มด้วยการ ส่งยิ้ม ทักทาย ยกมือไหว้ จะส่งผลทำให้อารมณ์ดีขึ้น ต่อมาด้วยการพบปะสังสรร ทานข้าวด้วยกัน และคุณศิริได้จบลงด้วย การขอฝากคำขอเล็กๆน้อยๆ ๒ ข้อ จากพวกเรา ว่า ๑ ขอให้คิดว่างานของคนอื่นก็สำคัญ ๒ ขอให้ให้เกียรติซึ่งกันและกัน สรุป กระดาษน้อย จึงน่าเก็บอย่างนี้เอง ค่ะ