...สุขยิ่งล้ำต้องทำเอง
ป่วย
โกรธคือความโง่ โมโหคือความบ้า
ผสมด้วยอัตตา โลภะเสริมเติมไฟเผา
นั่งนิ่งแต่คิดวุ่น ไหม้เป็นจุณในอกเรา
ละปล่อยวางกลับเบา ความโง่เขลาเลิกครอบงำ
ตามลมหายใจเข้า พลิ้วแผ่วเบาเป็นรำนำ
ลมออกดั่งฝนพรำ สุขยิ่งล้ำต้องทำเอง
บันทึกไว้ในวันที่ป่วย มาก
เริ่ม หายป่วย
และเตรียมใจ
ว่า
อาจป่วย อีก
โกรธ คือ กิเลสที่เผาใจ กาย ให้ทุกข์ร้อน..สติ คือ น้ำทิพย์ ที่ชะโลมดับไฟกิเลส ให้มอดไหม้..หากรู้ตัวได้เร็ว และรีบละ ออกไปได้เร็ว..ความสุขสงบจะมาแทนที่..
ยามป่วยไข้ใจอาจท้อ
เหงาคงรอกำลังใจ
บุญทำแต่ครั้ง
ขอจงได้มาช่วยที เอย
ขอให้อาจารย์รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
หากป่วย....ก็ขอให้ป่วยเพียงกาย
ขออย่าได้ป่วยใจตามไปด้วยนะครับ
ขอบคุณค่ะ
ป่วยกายครั้งนี้ มูลเหตุคงจากป่วยใจ
โชคดีที่มี กัลยาณมิตร จึงดึงจิตใจเราออกมามองดู ละครชีวิต
ตั้งใจได้ในห้วงเวลานี้ว่า
อย่าลงไปแสดงเอง ธรรมรักษาค่ะ