เราเกิดมาแล้วชาติหนึ่ง ต้องบำเพ็ญตนให้เป็นคนประเภทเดียวกันกับผึ้ง นั่นคือ พยายามแสวงหาของสูงอย่าพยายามแสวงหาของต่ำ ผึ้งเลือกดอมดมดอกไม้ และในน้ำหวานทั้งหลายผึ้งก็เลือกคั้นกลั่นกรองเอาน้ำหวานที่มีคุณภาพที่สุดมากลั่นเป็นน้ำผึ้งของตัวเอง ส่วนแมลงวันนั้นเมื่อเกิดมาแล้วเขาก็มุ่งไปหาของต่ำของเน่าอยู่ตลอดเวลา เราบางคนก็เป็นอย่างนั้น
คนประเภทหนึ่งเมื่อเกิดมาแล้ว มุ่งสร้าางเนื้อสร้างตัวถีบตัวเองขึ้นไปสูงเสียดฟ้า กับคนอีกประเภทหนึ่งเกิดมาแล้วพยายามจะดึงตัวเองให้ต่ำลงเรื่อยๆ ประตูวัดเปิดทิ้งไว้คนประเภทนี้ไม่เข้า ประตูคุกลั่นดาลไว้ทุกแดน แต่เขาก็ทะลุทะลวงเข้าไปอยู่ถึงแดนประหาร นั้นคือคนนประเภทแมลงวัน
ฉะนั้นเราอย่าเป็นแมลงวัน แต่จงเลือกที่จะเป็นผึ้ง ต้องนำตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานภาพที่สูงส่งอยู่เสมอ อย่าปล่อยตัวปล่อยใจให้ไหลลงต่ำจนกระทั่งว่าไปคลุกเคล้าของเน่าของเหม็นแล้วก็มีชีวิตที่ต่ำต้อยด้อยค่าลงไป
ใครอยากเป็นผึ้งต้องมีคุณธรรม ๕ ประการนี้ คือ
๑. ขยันทำกิน
๒. ไม่บินสูงนัก
๓. รักความสะอาด
๔. ฉลาดสะสม
๕. นิยมสามัคคี
คุณธรรมทั้งหลายเหล่านี้ ไม่ยาก แต่ปัญหาคือเราได้ลงมือทำหรือไม่ ประสบการณ์ที่ประสานออกมาเป็นคติธรรมทั้ง ๕ ข้อนี้ มหาเศรษฐีต่างๆ ได้ลงมือทำแล้ว และประสบความสำเร็จ
ที่มาจาก : พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี (เคล็ดลับหัวใจเศรษฐี)
เห็นด้วยครับ