เข้าสู่ปีที่สองเทอมสุดท้ายของการเรียน course work ในการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขาพัฒนศึกษา มหาวิทยาลัยศิลาปากรแล้ว วันเวลาผ่านไปเร็วมาก กว่าจะผ่านไปแต่ละเทอมไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องอ่านหนังสือทำการบ้านอย่างหนัก และยังต้องทำงานประจำที่ต้องรับผิดชอบสองตำแหน่ง ตัวเองไม่ค่อยมีประสบการณ์ในการทำงานวิชาการ ไม่เคยเป็นวิทยากรที่ไหน นอกจากในที่ทำงานซึ่งเป็นวิทยากรสอนคอมพิวเตอร์และภาษาอังกฤษให้กับบุคลากรนานๆ ครั้ง ตอนแรกที่สอบได้คิดว่าจะยังไม่เรียน แต่พอนึกย้อนกลับมาต้องขอขอบคุณอาจารย์โสภนา อาจารย์ธนายุสซึ่งเป็นรุ่นพี่สมัยปริญญาตรีที่ศิลปากร และพี่แมว (ปิยวรรณ) ทั้งสามท่านได้กระตุ้น สนับสนุน และมาบอกให้รีบเรียน มาจนถึงวันนี้ดีใจที่เชื่อคำพูดของทั้งสามท่าน เพราะการเรียนที่ศิลปากรทำให้ได้รับความรู้ในสิ่งที่เราเคยละเลยไปและไม่เคยสนใจแม้กระทั่งท้องถิ่นของตัวเอง ทำให้เราหันกลับมามองตัวเอง มองท้องถิ่น หันมาศึกษาสังคม วัฒนธรรม ภูมิปัญญาที่มีอยู่ในท้องถิ่น ทำให้เราได้รู้จักรากเหง้าของตัวเอง สิ่งที่ประทับใจในการเรียนคือบรรยากาศอาจารย์ผู้สอนและเพื่อนๆ ร่วมชั้นเรียนเป็นบรรยากาศที่หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว อาจารย์ที่นี่น่ารักเป็นกันเองมาก เพื่อนๆ ก็ช่วยเหลือกันดีใครมีข้อมูลอะไรก็แบ่งปันกัน และที่รู้สึกดีใจและโชคดีที่สุดคือได้รู้จักสนิทกับเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นคนที่ดีมาก นอกจากมีความเก่งอยู่ในตัวแล้ว ยังมีความอ่อนโยน มีจิตใจที่ดีมาก ช่วยเหลือทุกคนที่เดือดร้อน ไม่หวงวิชาเป็นบุคคลที่หาได้ยากยิ่งในสมัยนี้ และบังเอิญว่าทำงานที่มหาวิทยาลัยเดียวกันด้วยจึงทำให้สนิทกัน...อยากใช้บันทึกหน้านี้เพื่อขอบคุณพี่ๆ และเพื่อนคนนี้จากใจค่ะ