โครงงานคุณธรรม

สรุปย่อโครงงานคุณธรรม

ชื่อกิจกรรม  “ เปลี่ยนห่วงเล็กๆให้เป็นของขวัญจากน้ำใจเด็กตัวน้อย ”

              “A gift from very small From a little child sympathy”

โรงเรียนอนุบาลนครปฐม

อำเภอเมือง  สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษานครปฐม เขต ๑

หลักธรรมสำคัญ  :  สังคหวัตถุ ๔  และ  สาราณียธรรม ๖

       สังคหวัตถุ ๔    ธรรมเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวน้ำใจผู้อื่น

๑.      ทาน คือการให้ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่ผู้อื่น

๒.    ปิยวาจา คือการพูดจาสุภาพอ่อนหวาน

๓.     อัตถจริยา คือบำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น

๔.     สมานัตตตา คือมีตนเสมอต้นเสมอปลาย

สาราณียธรรม ๖  ธรรมซึ่งเป็นที่ตั้งแห่งความระลึกถึงกันและกัน

๑.      เมตตากายกรรม  คือ  การกระทำทางกายที่ประกอบด้วยเมตตา

๒.    เมตตาวจีกรรม  คือ  การมีวาจาที่ดี  สุภาพ  อ่อนหวาน

๓.     เมตตามโนกรรม  คือ  คามคิดที่ประกอบด้วยเมตตาทั้งต่อหน้าและลับหลัง

๔.     สาธารณโภคี  คือการรู้จักแบ่งสิ่งของให้กันและกันตามโอกาสอันควร

๕.     สีลสามัญตา  คือ  ความรักไคร่สามัคคี

๖.      ทิฏฐิสามัญญตา  คือ  การมีความเห็นร่วมกันไม่เห็นแก่ตัว

 

พระราชดำริสำคัญ

 “... การเข้าใจถึงสถานการณ์ และสภาพการณ์ของผู้ที่เราจะช่วยเหลือนั้นเป็นสิ่งสำคัญที่สุด การช่วยเหลือให้เขาได้รับสิ่งที่เขาควรจะได้รับตามความจำเป็นอย่างเหมาะสมจะเป็นการช่วยที่ได้ผลดีที่สุด  เพราะฉะนั้นในการช่วยเหลือแต่ละครั้งแต่ละกรณีจำเป็นที่เราจะพิจารณาถึงความต้องการและความจำเป็นก่อนและต้องทำความเข้าใจกับผู้ที่เราจะช่วยเขาได้ว่าเขาอยู่ในฐานะอย่างไร สมควรจะได้รับความช่วยเหลืออย่างไร  เพียงใด  อีกประการหนึ่งในการช่วยเหลือนั้นควรจะยึดหลักสำคัญว่าเราจะช่วยเขาเพื่อให้เขาสามารถช่วยตนเองได้ต่อไป...”

 

ประเด็นปัญหาหลัก

ปัจจุบันในด้านของการบริโภคอาหาร  และเครื่องดื่ม  ผลิตภัณฑ์ที่นำมาใช้ในการบรรจุอาหาร  และเครื่องดื่มนั้นจะบรรจุในลักษณะเป็นกระป๋อง  เพราะว่า  อาหารกระป๋อง  และเครื่องดื่มกระป๋องนั้นสามารถพกพาได้สะดวกในการเดินทางไปไหนมาไหนไกลๆ  และที่สำคัญคือสามารถเก็บไว้ได้นาน  โดยไม่ต้องเก็บไว้ในตู้เย็น  และบริโภคได้เลยไม่ต้องนำไปทำให้ให้เดือดใหม่  จึงทำให้ในปัจจุบันนี้ผู้คนจึงนิยมบริโภคอาหารและเครื่องดื่ม

 

กระป๋องเพิ่มมากขึ้น  และเมื่อผู้บริโภคนำอาหารที่อยู่ในบรรจุภัณฑ์ในกระป๋องบริโภคหมดแล้ว  กระป๋องนั้นก็ต้องถูกทิ้งไป  ไม่ได้ใช้ประโยชน์อื่นใดอีก  ส่วนห่วงที่ไว้เป็นที่ดึงในการเปิดของบรรจุภัณฑ์กระป๋องนั้น  ก็ต้องถูกทิ้งไปทั้งๆ  ที่ห่วงเล็กๆนั้นมีประโยชน์มากกับบุคคลที่มีความต้องการในการผลิตนำไปเป็นขาเทียม  เพื่อในไปใช้กับผู้ที่พิการทางขา  เพื่อนำขาเทียมนั้นไปใช้ในการดำเนินชีวิต  แต่ผู้คนส่วนใหญ่แล้วกลับไม่เห็นคุณค่าของวัสดุอลูมิเนียมที่เป็นห่วงเล็กๆ  บนกระป๋องที่มีค่ามากกับผู้ที่พิการทางขา

 

  กลุ่มป้าหมาย :

                นักเรียนโรงเรียนอนุบาลนครปฐม  ๓,๐๔๐  และผู้ปกครองนักเรียน

 

ระยะเวลาดำเนินการ:   ๑ พฤศจิการยน ๒๕๕๓ – ๓๐ มกราคม ๒๕๕๔

 

 กิจกรรมเด่น : นักเรียนมีน้ำใจช่วยเหลือเกื้อกลูกันแม้คนที่เราไม่รู้จัก

 

ผลที่เกิดขึ้น :

๑.     นักเรียนโรงเรียนอนุบาลนครปฐมสามารถใช้คุณธรรมด้านความมีน้ำใจ 

        ซึ่งเป็นหนึ่งในคุณธรรมพื้นฐาน  ๘  ประการ

๒.    ผู้ปกครองและนักเรียนเห็นความสำคัญของความมีน้ำใจ

๓.    ให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกันแม้แต่คนที่ไม่รู้จัก

๔.    ผู้เข้าร่วมโครงงานได้ร่วมกันมอบวัสดุอลิเนียมให้กับมูลนิธิขาเทียม

 

ผู้รับผิดชอบโครงงาน

      ๑.   เด็กหญิงวรัญญา         ชาวนาป่า                   ชั้นประถมศึกษาปีที่  ๓

     ๒.   เด็กหญิงอารียะ           เจริญรุจี                     ชั้นประถมศึกษาปีที่  ๓

     ๓.   เด็กหญิงธนัชชา          ปลื้มเปี่ยม                   ชั้นประถมศึกษาปีที่  ๓

     ๔.   เด็กหญิงเพรชลดา       แต้มรุ่งเรือง                 ชั้นประถมศึกษาปีที่  ๓

     ๕.   เด็กหญิงปัทมพร         สาลี                          ชั้นประถมศึกษาปีที่  ๓

 

พระสงฆ์ที่ปรึกษา         พระใบฎีกาสุชาติ  อิชาโต  วัดห้วยจระเข้

ผู้บริหารที่ปรึกษา          นายสำเริง     กุจิรพันธ์

ครูที่ปรึกษา                   นางสาวสาวิตรี     ธรรมรัตน์ชัย