การถ่ายทอดความรู้ผ่านการกระทำแบบนี้กำลังถูกค่อยๆ ซึมซับให้กับเด็กอย่างไม่คาดคิด ไม่แปลกที่เด็กสมัยนี้ไม่ค่อยทำกติกา และเมื่อโตขึ้นเขาเหล่านี้ก็จะคิดว่า "ทำอย่างไรก็ได้ให้สำเร็จ โดยไม่ต้องคำนึงถึงกระบวนการ" โดยเฉพาะไม่ต้องคำนึงถึงสิ่งที่เรียกว่า "จริยธรรม"
๓ เดือนกว่าๆ ที่ไม่ได้แวะเวียนเข้ามา งานเยอะ เจ้าตัวเล็กเข้าโรงเรียน ไม่สบาย ฯลฯ รวมๆ แล้วก็คงเป็นเพราะ "ขี้เกียจแบบไม่ต้องแก้ตัว" มีหลายเรื่องที่ผ่านเข้ามาในสมอง ตั้งใจจะมาเขียน แล้วก็ "ขี้เกียจ" วันนี้บังเอิญขับไล่มันไปได้บ้าง เลยหยิบเจ้า Notebook ขึ้นมา ตั้งใจแค่เข้ามาอ่านก่อน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเขียนมันบ้าง นิดๆ หน่อยๆ
ในความส่วนตัว กระแส KM เริ่มเบาบางลง ในองค์กร (อาจคิดไปเอง) แต่ก็เห็นความเปลี่ยนแปลงไปบ้าง มีกิจกรรมเพิ่มความสุขเพิ่มขึ้น "เรา" ซึ่งก็หมายถึงผมด้วย มีโอกาสสร้าง "วงดนตรี" เล็กๆ ขึ้นมา ได้เล่นเอง ร้องเอง ฟังเอง ให้คนอื่นฟังบ้าง ก็สนุกดีครับ รู้สึกว่าองค์กรมีสีสันขึ้นมาบ้าง เราจัด "Human KM" กันเองไป ๒ ครั้ง เสียดายทั้ง ๒ ครั้งผมติดภารกิจไม่สามารถไปร่วมด้วย ไม่ได้ติดตามผลว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง คงต้องหาเวลาไปคุยซะแล้ว
เหล่า FA ที่เคยพบปะพูดคุยดูเหมือนจะหมดไฟกันไปหลายคน ซึ่งเป็นเรื่องที่น่ากังวล (สำหรับผม) เพราะคนเหล่านี้น่าจะเปรียบเสมือน "แรงผลัก" ที่สำคัญที่จะทำให้ "เครื่องจักรแห่ง KM " ขับเคลื่อน ลำพังแค่สร้างเหล่าทหารกล้าอย่างเดียวคงไม่ได้ เหล่า "หัวหมู่ นายกอง" ต้องถูกกระตุ้นและฝึกฝนอยู่เสมอ จากที่ผ่านมาผมเริ่มเห็นอะไรบางอย่างใน "KM แบบไทยๆ" ที่มีอะไรลงตัวและขัดแย้งในตัวมันเอง ผมไม่แน่ใจว่าสิ่งนี้เป็นสาเหตุสำคัญหรือไม่ที่ทำให้ "เครื่องจักร KM" นี้ขับเคลื่อนไปได้ค่อนข้างลำบาก (เอาไว้เขียนเรื่องนี้ตอนหน้าครับ)
ตอนนี้เช้าๆ ต้องขับรถไปส่งลูกที่โรงเรียน สังเกตุสิ่งรอบข้างแล้วน่ากังวลใจ ดูการขับรถของผู้ปกครอง (ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพ่อและแม่) ที่กำลัง "ถ่ายทอดความรู้" ขณะขับรถให้ลูกดูอย่างที่บางคนอาจไม่รู้ตัว (หรือรู้ก็จะทำ) หลายคนขับรถไม่ตามกฏกติกา ย้อนศร จอดที่ห้ามจอด เพียงแค่ขอให้ลูกไปถึงโรงเรียนเร็ว ผมไม่แน่ใจว่าเขาเหล่านั้นจะตอบลูกว่าอย่างไรหากลูกถามว่า "คุณพ่อค่ะ คุณแม่ครับ ทำไมเราขับมาทางที่เขาห้ามเข้าครับ" ........"ก็มันเร็วดีลูก" "นิดหน่อยไม่เป็นไรลูก" หรืออาจยิ้มๆแล้วไม่ตอบ การถ่ายทอดความรู้ผ่านการกระทำแบบนี้กำลังถูกค่อยๆ ซึมซับให้กับเด็กอย่างไม่คาดคิด ไม่แปลกที่เด็กสมัยนี้ไม่ค่อยทำกติกา และเมื่อโตขึ้นเขาเหล่านี้ก็จะคิดว่า "ทำอย่างไรก็ได้ให้สำเร็จ โดยไม่ต้องคำนึงถึงกระบวนการ" โดยเฉพาะไม่ต้องคำนึงถึงสิ่งที่เรียกว่า "จริยธรรม"
กลับมาเขียนทั้งทีก็บ่นซะยกใหญ่ครับ เอาไว้ตอนต่อๆ ไปจะเขียนเรื่องที่ควรจะเขียนให้มากขึ้นครับ รู้สึกถึงไฟแห่งการเขียนกำลังจะกลับมาครับ