หลังจากที่ผมได้รับ งานจากอาจารย์ เกี่ยวกับการสัมภาษณ์ศิลปินในภาคอีสาน สิ่งที่ผมคิดว่าศิลปินที่น่าสนใจ และที่ผมรู้จัก คือรุ่นพี่ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ผมจึงได้เสนอ ชื่อรุ่นพี่คนนี้ไป เพื่อที่จะได้ไปสัมภาษณ์พี่แก อีกอย่างผมมีความคุ้นเคยและรู้จัก เป็นอย่างดี และมันน่าจะง่ายในการสัมภาษณ์ ช่วงนั้นผมจะไปเยี่ยมเพื่อนที่จังหวัดอุดรพอดี ก็เลยแวะ ที่ขอนแก่นก่อน ก่อนที่จะมุ่งหน้าไปอุดร แต่การสัมภาษณ์ในครั้งนี้ มันเป็นการสัมภาษณ์ครั้งแรกของผม ซึ่งไม่มีประสบการณ์มาก่อน ผมจึงได้ช่วนเพื่อนคนหนึ่ง ชื่ออิศรา ที่เค้าเคยผ่านการสัมภาษณ์ศิลปินต่างๆ และคอยช่วยแนะนำในครั้งนี้
ผม หวัดดีพี่
อิศรา หวัดดีครับพี่
พี่เกริก หวัดดีเห้ย!!! ว่าไง
ผม ผมไปตามหาพี่ที่ร้านเดิม แต่ไม่เจอก็เลยถามร้านข้างๆร้านเก่าพี่
ว่าพี่ย้ายไปอยู่ไหน?
พี่เกริก เหรอ!!!พี่ย้ายร้านนานแล้ววว
ผม อ้าว ทำไมล่ะพี่?
พี่เกริก ทำเลไม่ดีว่ะ แล้วค่าเช่าที่นี่ ถูกด้วย ทำเลดีกว่าด้วย
พี่เกริก แล้วพวกเอ็งจะไปไหนกันว่ะ
ผม พอดีจะไปอุดรกันครับพี่ ก็เลยแวะมาหาพี่ ว่าจะมาสัมภาษณ์
เรื่องงานพี่ ด้วย
พี่เกริก เอาดิ!!!
ผม พี่ช่วยเล่าประวัติพี่ให้ฟังได้เปล่าครับ?
พี่เกริก พี่เกิด อยู่ระยองครับ!!! แล้วก็ไปโต อยู่หนองคาย
แล้วไปเรียนอยู่ กรุงเทพ แล้วกลับมาเรียนที่ ขอนแก่น ครับ
ผม พี่เรียนอยู่ที่คณะศิลปกรรม มข. รุ่นไหนครับ?
พี่เกริก พี่เรียน คณะศิลปกรรม มข. รุ่นหนึ่ง สาขา จิตรกรรม ปีที่เรียน
ปีสามเจ็ด ครับ
ผม แล้วก่อนที่จะมาเรียน มข พี่เรียนที่ไหนมาครับ?
พี่เกริก พี่เรียน อาชีวะศิลป์มาครับ เรียน ปวช มาครับ
พี่เกริก แล้วก็ ตอนแรกก็ว่าจะเข้าเพราะช่างหล่ะ แต่พอปีสามแล้ว
ปวส มันมีสอง ปี ตอนนั้นขยัน ก็เลยอยากเอ็นทรานส์มากกว่า
อยากเรียน มหาลัยมากกว่า
ผม แล้วหลังจากพี่เรียนจบ มข. ช่วงนั้นพี่ทำอะไร
ผม ตอนนั้นผมได้ยินข่าวว่าพี่เกริกปั่นจักรยานไปเชียงใหม่ใช่เปล่า ?
พี่เกริก ฮ่าๆๆๆ เคยคุยกับเพื่อน!!!
ชื่อ นพ (ตอนนี้เป็นอาจารย์อยู่ที่ราชภัฏ สกลนคร)
ช่วงนั้นจบใหม่ๆ อยากทำอะไรแบบเนี่ย
คือตอนนั้นไปเที่ยวเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอนอะไรนี่หล่ะ
แล้วก็ เห็นฝรั่งปั่นจักยานขึ้นเขาอยู่ เห้ย!!! เราน่าทำแบบนี้บ้างว่ะ!!!
ของไม่ต้องเยอะ
มาวาดลงวาดรูปกัน แล้วแสดงงานกัน อะไรเงี่ยะ!! แล้วก็กลับบ้าน
ตอนแรก กะว่าจะแสดงงานทุกที่ เลยนะที่ไป
ผม แล้วพี่ปั่นไปที่ไหนครั้งแรกครับ
พี่เกริก รอบแรก ไปอุบลครับ
ผม จากขอนแก่นใช่มั้ยครับ
พี่เกริก ครับ จากขอนแก่น มหาสารคาม อุบลราชธานี ยโสธร ขากลับ
ก็กลับไป ทาง ศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์ โคราช แล้วเข้า ขอนแก่น
ผม แล้วที่พักไปพักนี่ ไปพักที่ไหนกันครับ
พี่เกริก แถวรอบๆเนี่ยะ บ้านเพื่อนพี่มีเยอะครับ แต่ถ้าไม่มีจริงๆ
ก็นอนวัดบ้าง โรงพักบ้าง
ถ้ามีเงินก็นอนโรงแรม!!
พี่เกริก แล้ว ห่างไปอีก สักเดือน สองเดือน ไปแม่ฮ่องสอน ต่อ
ผม อืมมมครับ
ผม แล้วช่วงที่ปั่นจักยานระหว่างจังหวัดใช้เวลานานเท่าไรครับ
พี่เกริก ทริปอุบลนี่ ยี่สิบวันครับ ทริปที่ไปเชียงใหม่แม่ฮ่องสอน
นี่ใช้เวลาสองเดือน!!!!!
ผม สองเดือน เลยเหรอพี่ โอ้พี่!!
พี่เกริก ขอตังค์แม่ แม่ใส่ธนาคาร ไว้ห้าพัน ใช้สองเดือนนั้นล่ะครับ
ห้าพัน ฮ่าาๆ
ผม แล้วมีอุปสรรคอะไรบ้างเปล่าพี่ ระหว่างการเดินทาง
พี่เกริก ก็มีบ้างนิดหน่อย มีหลงทางกัน มีแบบรถ ยางแตก ยางรั่ว ทั่วไป ครับ
แต่ส่วนใหญ่มัน โอ้!!!สิบปีที่แล้ว มันก็ คนมันยังมีน้ำใจกันอยู่นะ
คนมันไม่เหมื่อนตอนนี้
โบกรถก็ง่าย ไปไหนก็เรียกกินข้าว พักเสร็จ
ตำลงตำรวจห่อข้าวห่อกล้วย ห่อของให้
ผม แล้วเค้าถามมั้ยครับว่าพี่มาทำอะไร ไปที่ไหน
พี่เกริก ถาม ๆ
บางที่เค้าให้ตังค์ด้วยนะ!!!ฮ่าๆ
ผม แล้วมีแบบโดนจี้โดนปล้น ด้วยเปล่าพี่
พี่เกริก ไม่มีครับ มีแต่เค้าคิดว่า เราจะไปปล้นเค้า ฮ่าาๆๆๆๆๆ
โคตรฮ่า ฮ่าสุดแล้วอันเนี่ยะ!!!
คือพี่ไปเจอกลุ่มเด็กนักศึกษาเค้ามาออกค่ายกัน ที่โรงเรียน
ก็แบบว่า ผู้ หญิงก็เยอะ !!
พี่ก็เลยไปถาม แต่พี่ไปเจอผู้หญิงก่อนไง ผู้ชายไปไหนก็ไม่รู้
ยังไม่มา พี่คิดว่าพรุ้งนี้เช้า
จะช่วยเค้าเขียนป้าย วาดรูปอะไรแบบเนี่ยะ ให้ไง
เค้าก็ตอบตกลงว่าเค้าจะให้เราพักที่โรงเรียนได้
พอมืดๆสักทุ่มหนึ่งมั้ง
แถวแม่สอดมันติดกับชายแดนพม่า
สักพักพวกห่าผู้ชายกลับมาโว๊ย!! มันก็บอกว่า มาจากไหนกันนี้ครับ
พี่เกริก เอ้อ!!!มาจากขอนแก่นกันครับ
มาทำไมครับ ?
ปั่นจักยานกันมาครับ ก็เลยเห็นตรงนี้ ก็เลยแวะเข้ามา
เผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง
โอ้ ผมให้พวกพี่ นอนที่ไม่ได้นะครับ ผมกลัวว่าพวกรุ่นน้องผม
ที่เป็นผู้หญิงจะไม่ปลดภัย!!!!!!!
พี่เกริก โอ้โห!!!!!!!หน้ามึงน่ะ อันตรายกว่ากูอีก!!!!!!!ฮ่าๆๆๆๆๆ พวกเด็กใต้ไง
ผม ตอนนั้นพี่เอางานทั้งหมด ที่ไปปั่นจักยานเขียนรูปเอาไปแสดงที่ไหน ครับ
พี่เกริก ตอนนั้น ยังไม่มีหอศิลป์เลย ที่คณะศิลปกรรม มข งานพี่ทั้งหมด พี่เอาไป
แสดงตรงชั้นสอง ตรงลานกว้างๆ นั้นล่ะครับ
พี่ก็ไม่ได้กะว่าจะมาแสดง อะไรมากมาย สักเท่าไหร่เหรอก
ผม แล้วหลังจาก แสดงงานไปพี่ไปทำอะไรต่อครับ
พี่เกริก หลังจากนั้น ทำงานอยู่โรงพิมพ์ที่ขอนแก่น ทำอยู่โรงพิมพ์ได้สัก
ห้าหก เดือนมั้ง ก็เข้ากรุงเทพ
ผม ไปทำงานอะไรครับที่กรุงเทพ
พี่เกริก ทำกราฟฟิค ครับ
ผม แล้วมันไม่ดีเหรอครับ
พี่เกริก มันก็ดีครับ มันก็ดีมันก็มีตังค์ใช้นั้นหละ ก็อยู่ปกติดี
ก็มีจ๊อปทำอยู่เรื่อยๆ อยู่ได้ หกเจ็ดปีมั้ง
มันเบื่อ เพราะ คืดว่า ทำไปแล้ว มันไม่ใช่ธุระกิจเรา
เราทำไปเราก็ไม่ได้ รวยขึ้น ก็มีแต่เงินใช้กินไปวันๆ
ด้วยสภาพตัวเอง ชอบเที่ยว ชอบดื่ม อะไรแบบนี้
ไม่ตังค์เก็บ เก็บก็น้อย!! ตอนนั้นอายุมันจะอายุจะสามสิบแล้ว
คิดว่าอายุสาม กลับมาอยู่ที่บ้านดีกว่า
ผม จุดเริ่มต้นที่พี่มาทำงาน แบบนี้ เพ้นเสื้อ เพ้นรองเท้า
จนมาเปิดร้านเป็น กิจการของตัวเอง มีแรงบันดาลใจ จากอะไรครับ
พี่เกริก จุดเริ่มต้นเลย มันเหมื่อนไม่ได้ตั้งใจ เหรอก
แบบว่าทำร้านของดีไซด์แบบเนี่ยะ
พี่เกริก คือไปรับเค้ามาทำ ก็เริ่มมีเสื้อ ร้องเท้า ออกมาเรื่อยๆ
ก็เลยคิดทำเป็นของตัวเองขายเอง
ตอนแรกพี่ไปเปิดร้านใน มข เพราะค่าเช่ามันถูก เปิดได้ สาม สี่เดือน
เองมั้ง
เพราะมันไม่มีคนเดินเลย แต่ก็อาศัยไปขายที่ตลาดเจ๊พร
จริงๆมันอยู่ได้หล่ะ ของพวกนี้ ถ้าขายของ แต่มันต้องมีคนช่วยเก็บ เงิน
ดูแลเรื่องการเงินดีๆ ฮ่าๆๆๆๆ
แต่พี่นี เมื่อสองปีก่อน ดื่มเหล้าทุกวันเลย ได้ตังค์จากขายของมา ไม่มีเหลือ!!
เพื่อนมาเยอะ น้องมาเยอะ เหมื่อนมันเป็นจุดรวมเพื่อนกันน่ะ
เดี๋ยวไอ้โน้นมา ไอ้นี้มา มันมาไม่ตรงกัน!!! แล้วดื่มกันทุกวัน
ช่วงที่เดือน แรก ที่พี่มาอยู่ที่นี้ พี่คิดว่าจะดื่มอาทิตย์ล่ะครั้ง หนึ่งเดือนก็ตกสี่ครั้ง
เอาวันไหนก็ได้ในหนึ่งเดือน ไปๆมาๆ เพื่อนก็มาชวน บ่อย ก็เลยดื่ม ทุกวันเลย เซ็ง!!!
พี่ก็ไม่ใช่คนดื่มน้อยๆ ดื่มทีหนึ่งถึงเช้า เงินหายหมด เห้อออ!!!
ผม แล้วอุปสรรคในการทำงาน มีเยอะบ้างหรือเปล่า
พี่เกริก มันเป็นเรื่องเวลามากกว่า ครับ คือเค้าจะเอาออเดอร์ วันนี้ ๆ
อะไนเนี่ยะ
ผม งานเยอะมั้ยครับ
พี่เกริก ก็เรื่อยๆ
ผม มีช่วง ขายไม่ได้บ้างไม่ครับ
พี่เกริก ก็ช่วงนี้ล่ะครับ ช่วงหน้าฝน เนี่ยะล่ะครับ
ผม แล้วพี่เครียดบ้าง หรือเปล่า
ก็เครียด แต่มันผ่านมาหลายปีแล้ว พี่รู้ว่าช่วงนี้มันเป็นแบบนี้ ก็เลยไม่คิดมาก
ผม ช่วงไหนขายดี
พี่เกริก ช่วงหน้าหนาว ขายดีครับ ช่วงตุลาเป็นต้นไป เพราะปิดเทอม
เด็กเค้าจะมาพักแถวนี้ เค้ามาติว กัน
เด็กรอบๆเนี่ยะ ร้อยเอ็ด สารคาม
ผม แล้วร้านมีเว็บไซต์หรือเปล่าครับ เว็บร้าน ขายในเน็ตอะไรแบบเนี่ยะ
พี่เกริก มีครับ www.artworkwork.com หรือไมทาง www.facebook.com/pages/artwork/126744200744788 งานพี่จะรวมอยู่ที่นั้น ทั้ง เสื้อ กระเป๋า รองเท้า ของทุกอย่าง ลองเข้าไปดูนะ แล้วก็มี หนังสือ บู๊ยยย ที่พี่ทำกับ เพื่อนๆ
ผม แล้วถ้าใครผ่านมาขอนแก่นแล้วอยากได้ของฝากติดไม้ติดมือกลับบ้านจะติดต่อได้ไงครับ ร้านพี่อยู่ แถวไหนครับ
พี่เกริก ร้านพี่อยู่ ถนน หน้าเมือง ตรงข้าม kk condo ขนาบข้างร้านเสริมสวยครับ หรือไม่แน่ใจ เข้าไปดูในเน็ต www.artworkwork.com ได้ครับ!!!
ผม แล้วหนังสือบู๊ยยย ทำขายเหรอพี่
พี่เกริก ไม่ขาย แจกฟรี !!!!!!!!
ผม หนังสื่อที่พี่ทำนี่มันเกี่ยวกับอะไรครับ
พี่เกริก เป็นหนังสือเกี่ยวกับเรื่องราวแวดวง ศิลปะ และ เรื่องราวของคนขอนแก่น ครับ
ผม แล้วงานเพ้นเสื้อนี้พี่ได้เอาไปขายที่กรุงเทพบ้างเปล่าครับ
พี่เกริก ไม่ครับ ก็มีบางคน เค้ารับไปขาย อย่างนั้นมี ตลาดคนเดิน เชียงคาน
อะไรแบบนี้
ผม เค้ามารับจากที่นี้ไปใช่เปล่าครับ
พี่เกริก ใช่ !!!!! ก็มีมารับไปขายเมืองนอก สองสามครั้ง
แล้วก็เงียบหายไปเลย ฮ่าๆๆ งง
ผม แล้วงานแนวไหนที่ลูกค้าชอบมากที่สุด
พี่เกริก เป็นเสื้อเพ้น ครับ แต่ช่วงนี้ กระเป๋าเพ้น กำลังขายดีครับ
ผม แล้วพี่คิดว่าเด็กสมัยนี้ให้ความสำคัญกับศิลปะมากน้อยแค่ไหน
พี่เกริก มากขึ้นนะ รู้สึกว่าดีขึ้น รู้สึกว่าแรกๆ ที่เค้าเห็นร้านพี่ เค้าตื่นเต้นนะ
เค้าคิดว่ามีแต่ สวนจตุจักร อะไรเนี่ยะ
ผม แล้วมีลูกค้ากลุ่มวัยรุ่นที่มาซื้อ เค้าอยากเพ้นเอง บ้างหรือ ป่าวครับ
พี่เกริก มีครับ เยอะแยะ เลย และก็มีรุ่นน้องคนหนึ่ง เป็นอาจารย์
อยู่ที่ขอนแก่นวิทย์สอง
เค้าบอก ว่าเด็กเค้าไม่อยากทำงานส่งอาจารย์ จะเอาเวลา
ไปติวหนังสือสอบ โอเน็ต เอเน็ต อะไรนี้หล่ะ เค้าก็เลยให้โจทย์
เด็กมาเอาของที่ร้านพี่เพ้นไปส่ง วันเสาร์ อาทิตย์
พวกเด็กๆนักเรียนก็มานั่งเพ้นที่ร้าน ไปส่งอาจารย์
อิศรา เปิดสอนศิลปะด้วยมั้ยนิพี่
พี่เกริก จะไปสอนตรงไหนอ่ะ!!!!
อิศรา ก็เคลียตรงกลางออกสิพี่!!!!!!!! นั่งตรงกลางน่ะเห็นมั้ย
ใช้โต๊ะญี่ปุ่นเล็กๆ ให้เด็กเค้านั่ง
พี่เกริก แล้วลูกค้าจะมาซื้อของล่ะ จะไม่เกกะเหรอ
พี่เกริก แต่ก็เคยคิดอยู่นะ ตอนนี้ร้านมันเล็ก มันไม่มีพื้นที่เยอะ
อิศรา แล้วพี่ไม่คิดจะทำร้านเหล้า เหรอพี่ น่าจะจ๊าบ!!! น่ะพี่
อย่าง เช่น ร้านเหล้าอาตร์เวิร์ค เปิดกินเอง กำไรน้อยๆ
ให้พวกสาวกนักดื่มทั้งหลายมา รวมตัวกัน
พี่เกริก ไม่ !!!! มันเป็นบาป อิศราเอ๊ยยยย ฮ่าๆๆๆ
พี่เกริก พี่เลิกเหล้าแล้ววววครับบบ เก็บตังค์ดีกว่า
สรุป ในปัจจุบันมีอาชีพหลายอาชีพ ที่เกี่ยวกับศิลปะแต่มีศิลปินคนหนึ่งที่จะยืนหยัด ในสิ่งที่ตัวเองรักในรูปแบบเฉพาะทางของตัวเอง และการใช้ชีวิตที่เด็กศิลปะส่วนมากเคยผ่านเรื่องต่างๆเหล่านี้มา แต่ด้วยกาลเวลาและการเปลี่ยนแปลง มันจะนำพาไปสู่ความสำเร็จและจุดยืนที่ตัวเองต้องการ
บู๊ยยยยย!!!
แวะมาให้กำลังใจเครือข่ายคนรักศิลปะค่ะ
และขอบอกอีกนิดนึงว่า ชอบชื่อบล็อกนี้จังค่ะ "ศิลปะหอมหวาน" ชื่อน่ารักและมีเสน่ห์ดีจังค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ครับ!! ขอบคุณครับ