ความรักของผู้หญิงที่เราเรียกว่า แม่

แม่ผู้แก่เฒ่าเดินไม่ได้คนหนึ่งเป็นที่รำคาญใจของลูกชาย เหลือเกิน
สมัยนั้นยังไม่มีสถานสงเคราะห์คนชรา  จึงไม่รู้ว่า จะเอาแม่

ไปฝากใครให้เลี้ยงแทน

 

 จึงตัดสินใจแบกเอาไป  ปล่อยป่าให้อยู่ตามยถากรรม

แม่ไม่ วอนขอ ไม่ถาม ไม่ว่าอะไร ตั้งใจหักกิ่งไม้ตามทาง

เรื่อยไป เข้าป่าลึก

 

ไกลมากแล้ว ลูกชายวางแม่ลง บนโขดหินแล้วหันหลัง
เดินกลับทางเดิมไป ตอนนี้เอง ที่แม่ตะโกนตามหลัง
ลูกชายไปว่า

"ลูกเอ๋ย เดิน ตามรอยกิ่งไม้ที่แม่หักไว้ให้นะ

จะได้ไม่หลงทาง..." 

 

บทความสั้นๆ ที่อยากให้ทุกคนได้อ่าน

 

บทสรุปเป็นเช่นไร ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้ยืดยาว

แล้วคุณล่ะคะ กอดแม่ แล้วบอกรักท่าน
ซักครั้ง หรือยัง

ขอบคุณบทความดีดีจาก thaireaderclub.com

โพสโดยคุณ emily_happy_girll

จากhttp://variety.teenee.com/foodforbrain/9373.html