เรียน  ท่านสมาชิกที่เคารพรักทุกท่าน

                  ด้วยกระผมนำเสนอแนวคิดเพื่อสังคม  ผ่านเว็บไซต์  กระผมมีกำลังใจอย่างยิ่ง จากที่มีผู้สนใจเข้าชมจำนวนมาก  บางท่านได้นำเสนอแนวคิด     และให้กำลังใจ     กระผมจะพยายามนำเสนอสิ่งที่เป็นสาระสำหรับสังคม   โดยทยอยลงเว็บไปอย่างต่อเนื่อง  2  เว็บ   ตามที่ปรากฏครับ

                  http://www.nature-dhrama.com 

                                          และ

                 http://www.nature-dhama.ob.tc

 

         ขอแนะนำท่านครับ

  1. 1.         ท่านสามารถคลิก เว็บที่ให้ไว้เข้าเว็บได้ทันที
  2. 2.        เลือกเนื้อหาตามหัวเรื่องหน้าเว็บตามต้องการครับ
  3. 3.        จะปรากฏหน้าเว็บใหม่ แล้วเลือกเรื่องย่อยได้เลยครับ

 

  วันนี้   ขอแนะนำครับ  เรื่องสั้น ๆเพื่อสังคม                                  

              
 

           เรียบร้อย...เรียบร้อย


     "พ่อแม่ชื่นอกชื่นใจเมื่อได้ยินชาวบ้านชมลูกของตนนี่คือธรรมดานี่คือธรรมชาติลูกของเราเมื่อไรชาวบ้านจะชมให้ได้ยินสักที"

          นายดาบตำรวจพินิจนั่งรำพึงรำพัน

       เมื่อได้ยินประโยคนี้ คุณครูสมหวังนั่งชื่นชมลูกของตนอยู่ในใจ

       "ลูกเอกของพ่อ ไม่ผิดหวังเลย ที่พ่อพร่ำสอน แม้พ่อจะไม่ได้ยินใครชมลูกให้พ่อฟัง พ่อก็รู้อยู่เต็มอกว่าลูกของพ่อเป็นคนดี ตั้งใจเล่าเรียน กลับถึงบ้านช่วยงานพ่อแม่ จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ด้วยคะแนนที่น่าภูมิใจ
ปีนื้ ม. 1 คงจะทำได้ดีเหมือนเดิม"

       "นั่งคิดเรื่องอะไรอยู่ เรื่องลูกใช่ไม่" ดาบตำรวจถามครูสมหวัง

        ครูสมหวังไม่ได้ตอบคำถามแต่อย่างใดเพียงแต่พยักหน้า

       "เรามันคนโบราณอยู่บ้าง อยากจะให้เพื่อนบ้านช่วยบอก ช่วยฟ้องเรื่องที่ลูกไปทำไม่ดีตอนลับหลังบ้าง"

            หลังจากพูด ดาบตำรวจหันมองครูสมหวัง เห็นว่าไม่ออกความเห็นใด ๆ ก็พูดต่อ

        " เอ้อ..คนเขาไม่กล้าบอกหรอก ... เพราะเดี๋ยวนี้สังคม มันเปลี่ยน ชักจะถือหางลูกเสียมากกว่า ดีไม่ดีโดนด่า หาว่าใส่ร้ายลูกเค้า เลยมันไม่มีใครมารายงานพ่อแม่กันเสียแล้ว ..เสียใจจริง"

          นายดาบพร่าเสียยาวครูสมหวังก็ยังเฉย ไม่ได้แสดงข้อคิดใด ๆ  แต่ในใจซิ

        "ถึงใครจะรายงานไม่รายงาน ลูกเอกของพ่อตอนที่อยู่ลับตา ก็คงเหมือนลูกเอกที่บ้าน"

         ขณะที่ครูสมหวังนั่งนึกถึงลูก เรื่องดี ๆ สารพัดเรื่อง ทันใดก็มีเพื่อนนักเรียนของเอกจดหมายมาให้ครูสมหวัง
ครูสมหวังรับจดหมาย ก็รู้ว่าเป็นจดหมาย เรียนเชิญผู้ปกครอง จากโรงเรียนของลูกเอก
วันนี้เอกไม่ได้กลับบ้าน ไปบ้านปู่ และค้างคืนที่นั้น

          "ลูกเอกของพ่อ ครั้งหนึ่งลูกเคยบอกพ่อว่าจะสอบชิงทุนการศึกษา นี่คงเป็นจดหมายเชิญผู้ปกครองเรื่องชิงทุนแน่ ๆ ลูกเอกของพ่อน่าจะสอบได้ทุน"

           ครูสมหวังนั่งหลับตาคิดไป พรุ่งนี้เป็นวันนัดพบของคุณครู

          "พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า แต่งตัวให้หล่อที่สุด สุภาพที่สุด พ่อของลูกคนเก่งต้องเป็นแบบอย่าง เพื่อน ๆ ของลูกเห็นเข้า จะได้ชมว่าพ่อของเอกบุคลิกดี น่านับถือ สมกับเป็นพ่อของคนเก่ง.."

           ครูสมหวังนั่งคิด กระหยิ่มใจ อิ่มเอมใจ

           เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ห้องครูฝ่ายปกครอง

           "ลูกของคุณบ่อยครั้งมากที่ไม่เข้าห้องเรียน ช่วงนี้ติดต่อกันเป็นอาทิตย์ จึงเชิญคุณมา สืบทราบว่าหนีเรียนไปเสพน้ำกระท่อม"

            ครูฝ่ายปกครองรายงานให้ทราบ

            "ลูกเอกของพ่อ เรียบร้อย... เรียบร้อย..."

            พ่อของลูกเอก ปั้นหน้า ปั้นตา แล้วกดฟันพูด พร้อมน้ำตาคลอเป้า