ทุกข์แล้วต้องทน จนแล้วต้องเจียม

เกิดมาท่ามกลางท้องทุ่งนา ใช้ท้องนาเป็นสนามกีฬา ชีวิตจนเดินทางมาพบพระพุทธศาสนาเลยเจอสิ่งที่ตัวเองคิดว่าใช่เลยตัดสินใจเปลี่ยนวิถีชีวิตและพอได้เรียนรู้ในหลักธรรมต่างๆแล้วทำให้มีความคิดที่แปลกใหม่ได้เรียนรู้โลกกว้างและได้เห็นสภาพความเปลี่ยนแปลงของสังคมที่แสนจะสับสนวุ่นวายแต่ชีวิตคำว่าวัยรุ่นก็หายไปกับกาลเวลาแต่คิดว่ามันคุ้มค่ากับสิ่งที่ได้รับมาและตั้งใจไว้ว่าในระยะเวลาอันใกล้นี้จะยังมั่นคงในสมณเพศต่อไป ทุกข์แล้วต้องทน จนแล้วต้องเจียม คำๆนี้ได้เห็นได้ดูได้อ่าน เมื่อไรมันจะคอยย้ำเตือนอยู่ในกมลสันดานว่าเกิดเป็นคนอย่าลืมตัว เกิดเป็นวัวอย่าลืมติน อย่าลืมกำพืดของตนเองเพราะไม่ว่าดินแดนผืนใดบนโลกก็ไม่มีดินแดนใดที่ให้ความสุขกับเราเท่าแผ่นดินเกิด(มาตุภูมิ)