บรรยากาศตอนเย็นที่เจนตา บริเวณอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
สมสุขและสุขใจ ไม่ได้มาดูอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิหลายปีแล้ว ทั้งๆ ที่ทั้งสองคนอยู่ในกรุงเทพฯ
ทั้งสองคนตื่นเต้นกับ บรรยากาศที่อยู่รายรอบ ในตอนเย็นที่แสนจะวุ่นวาย พร้อมกับได้ข้อสรุปดังนี้...
บริเวณอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
เป็นจุดศูนย์กลางการเดินทาง...
รถเมล์ รถตู้ รถแท็กซี่ รถตุ๊กๆ รถไฟฟ้า แอร์พอร์ตบัส ฯลฯ
เป็นจุดรวมแหล่งอาหาร...
น้ำ น้ำอัดลม น้ำกระป๋อง กล้วยปิ้ง ขนมครก ผลไม้ดอง ไส้กรอกอีสาน ร้านอาหารจานด่วน ขนมปัง ลูกชุบ ไอศกรีม ก๊วยเตี๋ยวเรือ ขนมจีน ร้านอาหาร ภัตตาคารฯลฯ
เป็นจุดรวมแหล่งบันเทิง...
โรงหนัง ร้านเกมส์คอมพิวเตอร์ คาราโอเกะ
เป็นจุดรวมสถานบริการ...
โรงพยาบาล โรงรับจำนำ ธนาคาร สถานบำบัดยาเสพติด เลิกบุหรี่ ศูนย์นเรนทร คลินิกผิวพรรณ โรงเรียนสอนความรู้หลากหลาย ร้านขายยา
รูป... บรรยากาศตอนเย็นๆ บริเวณอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ พ.ศ. 2554
สมสุขได้ถ่ายภาพสองภาพ ภาพแรกเป็นภาพบริเวณอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ.. และส่งรูปมาให้ดูอีกรูปหนึ่ง เป็นรูปคนจำนวนเป็นร้อยยืนอยู่ และมีรถประจำทางหลายคันรวมทั้งกระเป๋ารถเมล์ยืนเรียกผู้โดยสาร มีบันทึกรายละเอียดภาพถ่าย...แจ้งว่า ถ่ายรูปนี้ตอนเย็นๆ บริเวณบันได ตั้งใจถ่ายให้เบลอไม่ต้องการให้เห็นหน้าผู้คนชัดเจนนัก...
ลองดูภาพข้างล่างครับ....
เล่าเรื่องเพื่อบันทึกเมือง
หมอสุข
อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ สร้างขึ้นเพื่อเทิดทูนวีรกรรมของทหาร ตำรวจและพลเรือนที่เสียชีวิต 160 นาย กรณีพิพาทระหว่างไทยกับฝรั่งเศส เรื่องการปรับปรุงพรมแดนไทยซึ่งในวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2484 เปิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2485 สถาปนิกผู้ออกแบบอนุสาวรีย์คือ หม่อมหลวงปุ่ม มาลากุล โดยใช้ดาบปลายปืนห้าเล่มรวมกัน จัดเป็นกลีบแบบลูกมะเฟือง สูงประมาณ 50 เมตร ด้านนอกมีรูปปั้นนักรบ 5 เหล่า คือ ทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ ตำรวจ และพลเรือน ปั้นภายใต้การควบคุมของ ศ.ศิลป์ พีระศรี
บริเวณจุดตัดของถนนพญาไท ถนนราชวิถี และถนนพหลโยธิน ก่อนที่จะมีการสร้างวงเวียนอนุสาวรีย์นี้มีชื่อเรียกว่า "สี่แยกสนามเป้า"
หมอสุข
ขอขอบคุณข้อมูลจาก th.wikipedia.org/wiki/อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
เรียนท่านอาจารย์
พร้อมกับชูสองนิ้ว แปลว่า สู้ๆ หรือว่าขอสอง
คนกรุงเทพฯ ไม่ค่อยได้เห็นพื้นดินเท่าไหร่ เพราะวันๆ เห็นแต่พื้นรถ พื้นโรงรถ พื้นบ้าน พื้นที่ทำงาน บางคนเห็นรูปที่คุณยายแนบมาแล้วอาจจะตื่นเต้นว่า โอ้โฮ พื้นดินเยอะจัง
อยู่ที่ไหนก็สุขได้นะครับ ก็เป็นสุขคนละแบบก็แล้วกัน
อาจารย์ขจิตครับ เห็นด้วยครับว่าคนมากจริงๆ