ชีวิตที่พอเพียง : ๑๒๙๑. ไปพักผ่อนที่สิงคโปร์ : ๘. เที่ยว China Town

บ่ายวันที่ ๖ มิ.ย. ฝนเป็นใจหยุดตก สาวน้อยรีบชวนผมขึ้นรถ MRT ไปลงที่สถานี China Town เพื่อเที่ยวเมืองจีนในสิงคโปร์ เราได้เที่ยวตลาด ชมวัดฮินดู ชมวัดพุทธแบบจีน และชมพิพิธภัณฑ์ China Town Heritage Centre เมืองจีนของสิงคโปร์บอกเราว่าชุมชนชาวจีนของที่นี่ เป็นชุมชนที่อยู่กันอย่างยอมรับความแตกต่าง คือคนจีนถือศาสนาพุทธมหายาน แต่ก็มีคนอินเดียอยู่ปะปนและมีวัดฮินดูอยู่ในใจกลางชุมชนจีน เขาว่าจริงๆ แล้วบริเวณนี้มีมัสยิดด้วย แต่เราไม่เห็น

พอขึ้นจากสถานีรถไฟ MRT ที่สถานี China Town เราก็เข้าไปอยู่ท่ามกลางตลาดเมืองจีนเลยทีเดียว ความรู้สึกแรกคือ เป็นบริเวณที่มีการปรับปรุงออกแบบสถานี่ให้ทันสมัยน่าดู และสะอาดมาก ต่างจาก Little India อย่างฟ้ากับดินทีเดียว เราไปเดินในซอยหลังตึกยังรู้สึกได้ว่าเขามีการล้างทำความสะอาดทุกวัน รวมทั้งมีการตีเส้นที่จอดรถมอเตอร์ไซคล์ และที่ห้ามจอด (ตรงกับประตูหลังห้องแถว)

เรื่องราวไปเที่ยว ไชน่า ทาวน์ ของสิงคโปร์ โดยคนไทยมีมากมาย ค้าได้จาก Google โดยค้นด้วยคำว่า China Town Singapore

เราเดินไปเรื่อยๆ ก็ไปเจอวัดฮินดูชื่อ Sri Mariamman ซึ่งเมื่อกลับมาค้นใน อินเทอร์เน็ต จึงทราบว่าเป็นวัดฮินดูที่เก่าที่สุดในสิงคโปร์ และมีนักท่องเที่ยวมาชมมากพอสมควร

วัดพุทธหลังคาสูงอาคารสีแดงมองเห็นแต่ไกล ชื่อ Buddha Tooth Relic Temple and Museum เราเข้าไปที่ชั้น ๑ ซึ่งพระและฆราวาสกำลังนั่งสวดกันอยู่เสียงดัง เขาอนุญาตให้เข้าไปและถ่ายรูปได้ แต่ต้องถอดหมวกและคนที่แต่งตัวไม่เรียบร้อยเขามีผ้าคลุมให้ยืม สถานที่ตกแต่งด้วยพระพุทธรูปมากมาย ไม่มีผนังว่างเลย มีแต่ที่ประดับพระพุทธรูปเล็กๆ

อ่านจาก เว็บไซต์ เขาเปิดส่วนต่างๆ ให้เข้าชมเป็นเวลา โดยอาคารมีถึง ๔ ชั้น ที่เราไปเห็นเพียงนิดเดียวของกิจกรรม

ออกจากวัดเราเดินมาที่ China Town Heritage Centre และจ่ายเงินคนละ ๑๐ เหรียญเข้าไปชมวิถีชีวิตอันลำเค็ญของคนจีนที่อพยพมาสิงคโปร์เมื่อกว่าร้อยปีก่อน และค่อยๆ เปลี่ยนดีขึ้นๆ เขาปรับปรุงห้องแถว ๓ ชั้น เป็นพิพิธภัณฑ์ ชมเสร็จสาวน้อยบ่นว่าไม่ประทับใจ ผมกลับมาที่บ้านอ่านแผ่นพับที่เป็นไกด์ชมจึงรู้ว่าเราเสียที จ่ายเงิน ๑๐ เหรียญแต่เข้าชมเพียง ๓ เหรียญ คือพิพิธภัณฑ์นี้เขาประปรุงห้องแถว ๓ ห้องทำเป็นพิพิธภัณฑ์ แต่เราได้เข้าชมเพียงห้องเดียว เนื่องจากเราไม่อ่านแผ่นพับที่เขาแจก ไม่ได้ขอคำแนะนำวิธีเข้าชมจากเจ้าหน้าที่ ไม่เดินชมตามลำดับห้องที่ ๑, ๒ เรื่อยไป นี่คือบทเรียนของการเข้าชมสถานที่ต่างๆ ของผม ที่ผิดพลาดบ่อยแล้วยังไม่จำ

เราใช้เวลาเดินเที่ยวและเข้าชมที่ต่างๆ ๒ ชั่วโมงเศษก็กลับ ถือว่าพอดีๆ กับกำลังของคนแก่

การเดินทางโดยรถ MRT ให้ความรู้แก่เรา ๒ อย่าง อย่างแรกเราเป็นคนแก่จริงๆ ตามสายตาคนทั่วไป เพราะขึ้นรถทีไรมีคนลุกขึ้นให้เรานั่งทุกที และอย่างที่สอง คนสิงคโปร์ได้รับการฝึกวินัยให้ลุกขึ้นให้ที่นั่งแก่คนแก่หรือคนมีลูกอ่อน เป็นมรรยาทในสังคมที่สมัยก่อนคนไทยเราถือเคร่งมาก แล้วค่อยๆ หย่อนลงไป แต่ที่สิงคโปร์เรารักษาไว้เหนียวแน่นดีจริงๆ

วิจารณ์ พานิช
๗ มิ.ย. ๕๔
วันสุดท้ายที่สิงคโปร์ในการเดินทางครั้งนี้