ตายช่างมันรักษ์ป่าข้าอยากดู

พระกับป่าไม้

 

 

วัดอยู่หางกลางพงในดงลึก

พระเณรฝึกฝนใจอยู่ในป่า

พระและคนเป็นไข้ครั้งครา

ต่างคิดหาทางแก้แต่พอเพียง

 

 

เมื่อเห็นชอบกอปรเหตุสังเกตผล

เพื่อทุกคนก้าวข้ามพ้นความเสี่ยง

ตัดต้นไม้ไปบ้างที่ข้างเคียง

ขอแค่เพียงหลวงพ่อพอเข้าใจ

 

 

จึงนำเรื่องหลักการผ่านหลวงพ่อ

ท่านจึงขอให้แจงแถลงไข

ตัดป่าดงพงดีด้วยเหตุใด

พระแจงไปตามกลุ่มประชุมกัน

 

 

หลวงพ่อฟังนั่งนิ่งพิงหมอนข้าง

เคี้ยวหมากพลางคิดพลางอย่างมุ่งมั่น

เอยวาจาศักดิ์สิทธิ์นิจนิรันดร์

“ตายช่างมันรักษ์ป่าข้าอยากดู”

 

 

อีกไม่นานป่าใหญ่กลายเป็นบ้าน

ห้วยลำธารป่าไม้หายเป็นหมู่

เป็นเรือกสวนไร่นาน่าชื่นชู

ป่าเหลืออยู่ยืนหยัดวัดแห่งเดียว

 

 

อัศจรรย์ปัญญามหาเถร

วัดกลายเป็นป่าใหญ่ในเมืองเปลี่ยว

คนนับหมื่นขึ้นล่องมาท่องเทียว

เพื่อยึดเหนี่ยวป่าไม้ในป่าคน

 

 

โสภณ เปียสนิท

39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110