เพื่อนใหม่

ต้องกล้าที่จะปฎิเสธ

เมื่อ2 อาทิตย์ที่แล้ว ไปเกาะโอกินาว่า ซึ่งก็ไปเป็นปกติอยู่แล้ว

...แต่ครั้งนี้ได้เผอิญพบเพื่อนใหม่ ที่พักห้องข้างๆ...เธอมีอายุประมาณ 50กว่าแล้ว เป็นชาวออสเตรีย ที่มากเรียนวิชาดาบ(โคบุโดกับอาจารย์โยกิ)ที่ญี่ปุ่น

แต่ที่แปลกก็คือ..ครั้งแรกที่เจอและทักทาย...ทันที่ที่เธอรู้ว่า..เรามาจากที่ไหน..

เธอก็ถามเราทันที..ว่า "ฉันไปเที่ยวกับเธอได้หรือเปล่า"...นั่นแหละเป็นคำถามที่ทำให้เราตั้งตัวไม่ติด..ได้แต่พยักหน้ารับ..(อาจเป็นนิสัยของคนไทย)...เช้าวันรุ่งขึ้น..

เราทั้งสองก็ได้ออกจากที่พัก.. เพื่อ.. เดินทางกลับเกาะเล็กๆ..ระหว่างการเดินทาง

..คิดนิดหน่อย..ว่า..เราตัดสินใจผิดหรือเปล่า"... แต่ก็เหมือนกะตกกระไดพลอยโจน..

..แต่เมื่อเธอมาถึงที่บ้าน..และเราก็ให้เธอพักที่บ้าน..ไม่คิดเลยว่าเธอจะล้างและทำคามสะอาดบ้านให้เราด้วย...ซึ่งก็ถือว่า..โชคดีที่เจอคนแปลก..แต่เธอก็เป็นคนดี..แต่คราวหน้า..คงต้องปฎิเสธคนซะบ้าง...

.....มีคำหนึ่งที่เธอพูดกับเราว่า...."10 ปีแล้วที่ฉันไม่ได้ลงทะเล ทั้งๆที่มีบ้านอยู่ริมทะเล"..เธอคงมีความสุขมาก..มากกว่าที่มาเรียนวิชาการป้องกันตัวถึงญี่ปุ่น..

...ฉันคิดว่าฉันอยากพูดประโยคนี้สักวัน.. และวันนั้น.. มันคงเป็นความรู้สึกที่ อธิบายไม่ได้แน่นอน

และเธออาจจะมาเยียมเราอีก...สักวัน..

โอเค...