ไปเกริ่นไว้ในอนุทินเพราะห่างไปนานจริงๆ (ดูจากปีที่บันทึกล่าสุด..ท้าย) ช่วงฝึกสอน แม่เจ้า!
ตอนนี้เป็น "ครู" เต็มตัวและหัวใจแล้วค่ะ
ไม่ทราบว่าในสายตาคนอื่นคิดอย่างไรนะ แต่ที่แน่ๆสถานะตอนนี้ไม่มีพี่เลี้ยง ไม่มีสแตนด์อิน ไม่มีตัวแสดงแทนเหมือนสมัยฝึกสอนจริงๆ
สอนจริง สนุกจริง ดุจริง เจ็บจริง และที่สำคัญ "เด็ก" จริงๆ ที่ผู้ปกครองให้ความไว้วางใจ ฝากบุตรหลานไว้ให้เราดูแล อบรม สั่งสอน ตักเตือน ฯลฯ ทุกอย่าง
ย้อนอ่านบันทึกสมัยฝึกสอนแล้วทั้งขำ ทั้งคิด ตอนนั้นฝึกสอนสองเอก ได้พบเด็กที่แตกต่าง สอนไทยเจอเด็กวัยรุ่นตอนต้น สอนการศึกษาพิเศษเจอเด็กปฐมวัย-วัยเด็กประถม
ปัญหาและอารมณ์ ณ ขณะนั้นมีทั้งที่แก้ได้และแก้ไม่ได้ แก้ได้เองหรือให้คนอื่นช่วยแก้ บางเรื่องกลายเป็นเรื่องเล็กๆไปเมื่อมาพบกับชีวิตการเป็นครูจริงๆที่เป็นอยู่ในตอนนี้
แล้วจะค่อยๆมาแลกเปลี่ยนประสบการณ์กันนะคะ :D
ขอเป็นกำลังใจให้คุณครูค่ะ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ และขอบคุณสำหรับเว็บไซต์ดีดีแห่งนี้เช่นกันค่ะ ^^