ครูดี ๆ คือครูที่ "รู้จัก" ศิษย์

ครูดี ๆ คือครูที่หมั่น "สังเกตุ" ศิษย์

หน้าที่ของครูที่ดีนั้น คือ การดึง "ศักยภาพ" ของลูกศิษย์ที่ซ่อนไว้ในตัวเขาออกมาให้ได้

ระบบการศึกษาไทยตั้งแต่ในอดีตถึงปัจจุบันส่วนใหญ่ (ซึ่งผมอาจจะผิด) เน้นระบบศักยภาพของ "อาจารย์"

อาจารย์ในระบบเดิมจึงมีหน้าที่ถ่ายทอดความรู้ ความสามารถของตนเองให้ศิษย์

ดังนั้นผู้บริหารการศึกษาจึงส่งอาจารย์ไปเรียน ไปศึกษาต่อ ไปอบรม ค้นคว้า เพิ่มเติม "วิจัย" เพื่อที่จะมา "สอน" ลูกศิษย์

แต่ไม่มีครูคนใดที่จะสอนศิษย์ให้เก่งกว่าตนเองได้

ดังนั้นเมื่อครูมีร้อย ลูกศิษย์มีเต็มที่ก็คือ "ร้อย"

ระบบการศึกษาแบบเดิมจึงได้อย่างมากก็แค่ "เสมอตัว" หรือไม่ก็ "ขาดทุน"

แต่ครูดี "ครูพันธุ์ใหม่" มีหน้าที่ดึงศักยภาพของศิษย์ออกมา

ศักยภาพของครูที่มีร้อยนั้น มิใช่เป็นครูเก่ง รู้มาก หรือมีใบปริญญาตรี แต่ศักยภาพของครูพันธุ์ใหม่คุณภาพร้อยทั้งร้อยคือ "มีศักยภาพในการดึงศักยภาพของลูกศิษย์"

ดังนั้นเมื่อมีครูศักยภาพในการดึงร้อย ครูอาจจะพบศักยภาพในตัวลูกศิษย์ถึงพัน หมื่น แสน หรือล้าน

การขุดหลุม ยิ่งลึก ยิ่งได้ ยิ่งลึก ยิ่งน่าสนใจ

ดังนั้นครูจึงต้องรู้จักและหมั่นสังเกตุลูกศิษย์ทุก ๆ คนที่อยู่ในและนอกห้องเรียน

 

รู้จักและต้องดึงศักยภาพของเขาเหล่านั้นออกมาให้ได้

ครูพันธุ์ใหม่จึงต้องเรียนรู้เทคนิคในการ "ดึง" แทนการเรียนเทคนิคในการ "อัด"

การอัดก็คือการสอน บรรยาย ป้อน สิ่งที่ตนได้ไปเรียนรู้มาจากในและนอกประเทศ

เทคนิคการดึง เป็นเทคนิคทางจิตวิทยา ดังนั้น ครูพันธุ์ใหม่จำเป็นต้องรู้จิตวิทยาทางการศึกษา ในการที่จะพึ่งพาศักยภาพของตนเพื่อค้นหาศักยภาพของศิษย์

 

ปภังกร วงศ์ชิดวรรณ

26 มิถุนายน 2554

Inception