บันทึกการทำงานส่งเสริมสุขภาพช่องปากกับประสบการณ์ในบริบทที่แตกต่างจากเดิม

การย้ายที่ทำงาน อาจเป็นเรื่องปกติของ "ข้าราชการ" แต่การย้ายที่ทำงานครั้งนี้ เป็นเรื่องไม่ปกติเท่าไหร่ของผม เพราะนี่เป็นครั้งแรก หากไม่นับกับการเข้าเรียนชั้น ป. 1   ม.1  ม. 4  เข้ามหาวิทยาลัย  ที่ผมต้องเปลี่ยนที่อยู่ที่คุ้นชิน  หากแต่การเปลี่ยนแปลงที่ผ่านมาดูจะเป็นการเปลี่ยนแปลงที่เลือกเองไม่ได้ แต่ครั้งนี้ ผมเลือกเอง ด้วยเหตุผลจำเป็นบางประการ จึงทำให้ต้องเก็บกระเป๋า เดินทางจากชายแดนลาว( อำเภอเชียงคาน)  มาสู่ ดอยสูง (แจ้ห่ม) ภูมิภาคที่เปลี่ยนไป  ภาษา อาหารการกิน( ข้อหลังไม่ค่อยเป็นปัญหาเท่าไหร่?) 

ต้องขอบคุณ หัวหน้าฝ่ายเก่า  "หมอป๋อม" ที่วางโครงส้รางไว้ดีอยู่แล้วจึงไม่อยากที่ผมจะสานต่องาน 

งานที่คุ้นเคยดี และเป็นงานประจำสำหรับงานส่งเสริมสุขภาพช่องปากคืองานโรงเรียนประถม  ซึ่งจริงผมอยากจะเรียกว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวมากกว่า 

แม้ว่าโดยเนื้องาน ผมต้องขอเวลาศึกษาบริบทของที่นี่อีกซักระยะหนึ่ง

 

วันนี้จึงขอเล่าสิ่งที่ได้พบเห็น ที่ " โรงเรียนบ้านสวนดอกคำ "

วันนี้เรามาตรวจสุขภาพช่องปาก ชั้น ป.1-3 (งานสั่งของ สำนักงานสาธารณสุขทั่วประเทศ ตามดำเนินนโยบายเฝ้าระวัง   ปล.ต้องขออภัยหากเป็นการวิภาคตามความคิดเห็นส่วนตัวล้วนๆ)  ส่วนตัวผมเองหลังจาก ปรับเปลี่ยนอะไรเล็กน้อย แล้วจึงออกสำรวจตามชั้นเรียน

น้อง ป.5 มีกันอยู่ 5 คน ไม่มีครูสอน ในคาบนี้ จึงเอานมกล่อง(ตอนเรกคิดว่ากล่องเปล่า) จำนวน 27 กล่อง ที่ครูแจกให้ไปกิน(ไม่แน่ใจว่าเป็นนมของช่วงปิดภาคเรียนหรือไม่  ถ้ามีโอกาส จะเขียนเรื่องนมโรงเรียน ตามที่ได้พบเจอมาฝากครับ)  มาเรียงเป็นรูปแบบต่างๆ ทั้งปราสาทหิมพานต์  ปราสาทมาดากัสการ์  ฯลฯ เรียงได้ซักพัก  ก็ ล้มและเปลี่ยนรูปแบบ  สิ่งที่เรียนรู้ในครั้งนี้ ผมว่าเด็กๆมีความคิดสร้างสรรค์อย่างมากมาย หากแต่ถูกปิดกั้นโดย...  ในงานส่งเสริมสุขภาพช่องปาก เด็กๆน่าจะเป็นเจ้าของเองโดยไม่ถูกปิดกั้นโดยทันตบุคลากร 

ห้อง ป.6  มีกันอยู่  4 คน ก็กับลังคัดภาษาอังกฤษตัวเขียนกันอยู่ ถามถึงวิธีที่ทำให้น้องๆแปรงฟันกลางวันกันได้ทุกคน ได้ความว่า พี่รองประธานนักเรียนจะกดกริ่ง และเปิดเพลงแปรงฟัน (ซึ่งตอนนี้แผ่นเสียแล้ว) น้องๆ จะวิ่งไปหยิบแปรง บีบยาสีฟันที่ห้องเรียนแล้วจึงมารวมกันที่อ่างแปรงฟัน   เมื่อไปที่ห้องอื่นๆ ถามก็ได้ความเดียวกัน

 

ป.4 วิ่งเล่นบ้าง ทำการบ้านบ้าง  ป. 1 - 3 มาตรวจฟันกับเจ้าหน้าที่  รพ.  สิ่งหนึ่งที่แตกต่างคือ ฟันแท้ ของเด็กๆแทบจะไม่ผุเลย ผมถึงกับยิ้มแก้มบ้านว่าสบายแล้วเรา เหลือเพียงแต่จะรักษาฟันที่ ขาว สวยงามของเด็กๆนี้ให้ยืนยาวอย่างไร

ออกจากโรงเรียนเพียงนิดเดียวก็ถึงศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก  วันนี้แวะเอาใบประกาศศูนย์เด็กผ่านเกณฑ์(ของกรมอนามัย) มาให้คุณครู พร้อมกับทักทายเด็กๆ อ่าๆ เด็กๆยังไม่ยอมยิ้มทักทายกันเท่าไหร่  ไม่เป็นไร วันนี้เรายังคงเป็นคนแปลกหน้า  รออีกสักหน่อยนะจ๊ะ  เราจะเป็นคนที่คุ้นเคย...