ความสำคัญของปัญหา
บทที่ 1
บทนำ
ความสำคัญของปัญหา
การจัดการเรียนการสอนโดยใช้เทคโนโลยีเป็นเครื่องมือในการจัดการเรียนรู้เพื่อเพิ่มคุณภาพและประสิทธิภาพเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งในยุคปัจจุบัน
ด้วยบทบาทของเทคโนโลยีสารสนเทศได้เอื้ออำนวยประโยชน์ต่อการเรียนการสอนมากขึ้น ด้วยเหตุนี้รัฐบาลมีนโยบายเร่งใช้ ICT (information and
communication technology) เพื่อพัฒนาการศึกษาในทุกด้านและได้กำหนดเป็นแผนแม่บทในการพัฒนาประเทศ แผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและ
การสื่อสารเพื่อการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ.2547-2549)
ในด้านการเรียนการสอนที่ส่งเสริมสนับสนุนให้ผู้สอนสามารถใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเป็นเครื่องมือในการออกแบบและจัดกิจกรรม
การเรียนรู้ให้กับผู้เรียนอย่างมีประสิทธิภาพ และสอดคล้องกับแนวคิดที่ว่า ครูและผู้บริหารทางการศึกษามีบทบาทอย่างมากในการขับเคลื่อน
การพัฒนาการเรียนรู้ของผู้เรียน จึงจำเป็นต้องเปลี่ยนวิธีคิด วิธีสอนจากเดิมให้สามารถตอบสนองการพัฒนาของประเทศและความต้องการของสังคม
(วิจิตร ศรีสอ้าน, 2550)
จากวิสัยทัศน์ของโรงเรียนมวกเหล็กวิทยา โรงเรียนต้นแบบโรงเรียนในฝัน(กระทรวงศึกษาธิการ, 2549) “โรงเรียนดี มีคุณภาพ ก้าวไกล
เทคโนโลยี บรรยากาศสิ่งแวดล้อมดี มีชุมชนร่วมคิดพัฒนา” โดยมุ่งเน้นคุณภาพนักเรียน ให้เป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ คิดวิเคราะห์ คือ นักเรียนอ่านและ
แสวงหาความรู้ด้วยตนเอง เพิ่มพูนทักษะภาษาอังกฤษและการค้นคว้าสามารถใช้เทคโนโลยีสารเทศและการสื่อสารเพื่อการเรียนรู้ ทำให้ผู้สอนต้องปรับเปลี่ยน
วิธีการจัดการเรียนการสอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการจัดการเรียนการสอนวิชาภาษาอังกฤษ กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ ได้จัดให้นักเรียนเรียนรู้จาก
สื่อเทคโนโลยีต่าง ๆ เช่น โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนภาษาอังกฤษชุด Tell me more บทเรียนภาษาอังกฤษทางอินเทอร์เนต มีการใช้บทเรียน
คอมพิวเตอร์ช่วยสอนในวิชาพื้นฐานและวิชาเพิ่มเติม มีการเรียนรู้จากวีดิทัศน์ เป็นต้น
แม้ผู้เรียนได้พัฒนาทักษะภาษาอังกฤษจากสื่อต่าง ๆ ที่กล่าวมา ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและจากผลการทดสอบแห่งชาติ ในวิชาภาษาอังกฤษ
ปี 2549-2550 ยังอยู่ในเกณฑ์ที่ไม่น่าพอใจ จากการวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและจากการสังเกตพบว่าผู้เรียนส่วนมากในระดับช่วงชั้นที่ 3 และ4
ยังมีปัญหาเรื่อง คำศัพท์ภาษาอังกฤษ ผู้เรียนยังขาดความรู้และทักษะที่จะนำคำศัพท์ไปใช้ในสถานการณ์ต่าง ๆ
รวมทั้งใช้ในการวัดผลสัมฤทธิ์ การสอบเข้าเรียนในสถาบันต่าง ๆ ด้วยเหตุนี้ ถ้าผู้เรียนมีการพัฒนาทักษะทางด้านคำศัพท์ภาษาอังกฤษอย่างต่อเนื่อง
สามารถฝึกฝนเรียนรู้ด้วยตนเอง โดยเฉพาะการเรียนรู้ด้วยสื่อเทคโนโลยีจะทำให้ผู้เรียนเพิ่มพูนความรู้ด้านคำศัพท์ภาษาอังกฤษมากขึ้นและเป็นส่วนหนึ่ง
ที่ช่วยให้ผู้เรียนเกิดความสนใจในบทเรียน เกิดเจตคติที่ดีต่อการเรียนรู้ และทำให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น
วัตถุประสงค์ของการวิจัย
1. เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง คำศัพท์ภาษาอังกฤษ วิชาภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน สำหรับ
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนมวกเหล็กวิทยา จังหวัดสระบุรี
2. เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2โรงเรียนมวกเหล็กวิทยา จังหวัดสระบุรี หลังเรียนจากบทเรียน
คอมพิวเตอร์ช่วยสอนกับคะแนนทดสอบก่อนเรียน
ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ
1. ผู้สอนสามารถนำบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง คำศัพท์ภาษาอังกฤษ วิชาภาษาอังกฤษ ในชีวิตประจำวันที่มีประสิทธิภาพ มาใ
ช้กับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนมวกเหล็กวิทยา จังหวัดสระบุรี
2. ผลการวิจัยสามารถเป็นแนวทางในการสร้างและพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ในเรื่องอื่น ๆ ในวิชาภาษาอังกฤษและแขนงสาขาวิชาอื่น ๆ
ได้ต่อไป
ขอบเขตของการวิจัย
1. กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนมวกเหล็กวิทยา จังหวัดสระบุรี ที่เรียนวิชาภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน
ปีการศึกษา 2550
2. ตัวแปรที่จะศึกษา
2.1 ตัวแปรต้น คือ การเรียนโดยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง คำศัพท์ภาษาอังกฤษ
2.2 ตัวแปรตาม คือ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนกลุ่มตัวอย่าง หลังจากเรียน โดยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง
คำศัพท์ภาษาอังกฤษ
นิยามศัพท์
บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน หมายถึง โปรแกรมสำเร็จรูปที่เอื้ออำนวยต่อการเรียนการสอน โดยใช้เครื่องคอมพิวเตอร์เป็นสื่อในการ
เสนอเนื้อหาและเป็นการเรียนแบบปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้เรียนกับเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใช้ในการเรียนการสอน
ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หมายถึง คะแนนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่ได้จากการทำแบบทดสอบหลังจากเรียนโดยบทเรียน
คอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง คำศัพท์ภาษาอังกฤษ
ประสิทธิภาพของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน หมายถึง บทเรียนที่มีประสิทธิภาพจากการประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ตามเกณฑ์
80/80 (เปรื่อง กุมุท, 2527) โดยมีข้อกำหนดดังนี้
80 ตัวแรก คือ ค่าเฉลี่ยของคะแนนเป็นร้อยละของผลการทดลองที่นักเรียนทั้งหมดทำแบบทดสอบไม่ต่ำกว่าเกณฑ์ 80 ที่ตั้งไว้
80 ตัวหลัง คือ ค่าเฉลี่ยของคะแนนร้อยละของจำนวนนักเรียน ที่ตอบคำถามของข้อสอบแต่ละข้อถูกไม่ต่ำกว่าเกณฑ์ 80 ที่ตั้งไว้
