ผู้เฒ่า... (หนังสือทำมือ : รักแม่เสมอ)

ผมทำหนังสือทำมือ: รักแม่เสมอ เมื่อ พ.ศ. 2541 ทำเองทุกอย่าง มีจำนวน 30 บท ครับ ตอนนั้น อารมณ์อยากให้ของขวัญวันปีใหม่ สำหรับคนที่ผมรักครับ... โชคดีที่ผมเจอ กำลังจะกลายเป็นขยะไปแล้วครับ...

ลมเอย...เจ้าหอบรัก

มาหยุดพักรับไออุ่น

หอมลมกลิ่นละมุน

คอยพัดกรุ่นอุ่นหลับนอน

 

ฝนเอย...เจ้าหอบฝัน

ให้ตะวันได้หลบร้อน

สดชื่นชุ่มอาทร

โปรยมาก่อนนะคนดี

 

อยู่กันสองตายาย

ลูกหลานหลายย้ายออกหนี

หาใครก็ไม่มี

ให้ฝากผีและฝากไข้

 

เนื้อย่นหนังเหี่ยวยาน

คือตำนานอันยิ่งใหญ่

สองมือที่แกว่งไกว

เลี้ยงลูกให้เติบโตมา

 

เหมือนขอนไม้ใกล้ฝั่ง

ใจนั้นยังต้องทนฝ่า

แต่กายแสนอ่อนล้า

สังกะสาสังกะสี

 

อยากพบหน้าลูกหลาน

ก่อนวายปราณจากโลกนี้

ขอกอดเจ้าคนดี

อุ่นชีวี...ครั้งสุดท้าย...

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คือ...การร่ายรำของตัวอักษร



ความเห็น (1)

มีหวังยังคิดจึงผิดหวัง

บางครั้งอ้อมเเขนว่างเปล่า

หลับตาอาวรณ์ทุกคราว

ปวดร้าวลูกหลานผ่านเลย