ชีวิตการทำงานนั้นผู้เขียนได้โอกาสก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้ทำบัญชีเมื่อมีเหตุการณ์ว่าบริษัทถูกสรรพากรเรียกตรวจและการที่ผู้เขียนยื่นขอคืนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาให้กับผู้บริหารบริษัทหลายแสนบาทรวมถึงการเจรจาปัญหาการถูกตรวจสอบจากสรรพากรเป็นผลสำเร็จ ซึ่งเรื่องนี้ผู้เขียนก็เหน็ดเหนื่อยและต้องหาข้อมูล ตามประมวลรัษฎากรเรื่องการใช้สิทธิเครดิตเงินปันผลส่วนแบ่งกำไร และเจรจาให้บริษัทฯยอมเสียสิทธิในเรื่องภาษีถูกหักณ.ที่จ่ายที่ยังไม่ได้ใช้สิทธิเครดิตให้สรรพากรแลกกับการไม่ต้องถูกสรรพากรตรวจเพิ่มในบางประเด็นปัญหา หลังจากนั้นผู้เขียนจึงได้เป็นผู้ทำบัญชีของบริษัทที่มีรายได้ประมาณสองร้อยล้านบาท ต่อปี (รายได้ของบริษัทนะไม่ใช่ของผู้เขียน) ดูแลระบบบัญชีและการเงินของบริษัทมาจนปัจจุบัน หลังจากเหตุการณ์นี้ผู้เขียนเริ่มเข้าใจแล้วว่าหากเราได้โอกาสในการทำงานที่ยากและท้าทายความสามารถแล้วเราทำได้สำเร็จนั่นหมายถึงโอกาสที่จะเดินต่อไป แต่ถ้าเรากลัวและขลาดจนเราพลาดพลั้งล้มลง นั่นหมายความว่าเราได้ทำให้โอกาสทองนั้นหลุดมือไปและอาจเป็นโอกาสเดียวที่คุณจะมีได้ ผู้เขียนเองต้องไปพบสรรพากรบ่อยจนเกิดการเรียนรู้และเข้าใจวิธีการทำงานของเจ้าหน้าที่กรมสรรพากร แต่กว่าจะผ่านจุดนี้มาได้ผู้เขียนก็เผชิญกับแรงกดดันทั้งภายในบริษัทและจากภายนอกอยู่มากแต่ผู้เขียนก็ใช้ความอดทนและความมุ่งมั่นที่จะต่อสู้ ชีวิตนักวิชาชีพบัญชีของผู้เขียนเริ่มต้นที่นี่ หลังจากเดิมที่มีบทบาทเพียงผู้จัดทำเอกสารขั้นต้นทางบัญชี
หลังจากนั้นไม่นานคู่ค้ารายหนึ่งของบริษัทซึ่งทำธุรกิจแต่เป็นบุคคลธรรมดามาคุยกับผู้เขียนขอให้ผู้เขียนจดจัดตั้งเป็นนิติบุคคลและจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม ผู้เขียนในฐานะผู้จดจัดตั้งให้จึงเข้าไปมีบทบาทในองค์กรของลูกค้ารายนี้ในฐานะผู้วางระบบและผู้ทำบัญชีให้ตั้งแต่นั้นมาและหลังจากนั้นเป็นต้นมาผู้เขียนก็เริ่มเข้าสู่นักวิชาชีพอิสระ โดยเริ่มจากลูกค้ารายนี้เป็นรายที่หนึ่ง หลังจากนั้นก็มีมาลูกค้ารายอื่นๆมาให้ผู้เขียนทำอีกหลายๆราย ทุกวันนี้ผู้เขียนก็ทำเรื่อยมา แต่จริงๆผู้เขียนก็ไม่ได้ทำอะไรมากนัก นอกจากเจรจากับลูกค้าและเจรจากับสรรพากรเรื่องเอกสารภรรยาผู้เขียนเป็นคนทำเสียส่วนใหญ่ เรื่องนี้คนจบบัญชีหลายคนทำงานในบริษัทแต่ไม่สามารถกระโดดเข้าสู่การเป็นนักวิชาชีพอิสระได้ ผู้เขียนเองจะว่าโชคช่วยเสียทีเดียวก็คงไม่ใช่แต่ที่ได้มาเพราะความเชื่อถือของลูกค้าและการบอกต่อไปยังลูกค้ารายต่อๆไป แต่เหนือสิ่งใดผู้เขียนเองถือว่าหากรับทำงานให้ใครก็ต้องให้บริการด้วยใจและแสดงความรับผิดชอบในขอบเขตหน้าที่อย่างดีที่สุด ตัวผู้เขียนเองก็ต้องเรียนรู้อยู่เสมอเพราะสภาพแวดล้อมของแต่ละธุรกิจย่อมมีความแตกต่างกันไป การจะทำบัญชีให้สรรพากรยอมรับจึงเป็นเรื่องที่ต้องใช้ความรู้ความเข้าใจอันดีในธุรกิจนั้นๆ ทุกสิ่งทุกอย่างมันยากที่ก้าวแรกสำหรับผู้เขียนถ้าก้าวแรกก้าวไปได้ที่เหลือเป็นเพียงการประคับประคองและสร้างสรรค์ผลงานให้ดีที่สุด
การเข้ามาเป็นครูของผู้เขียนมาอย่างไรหรือครับ ลึกๆนิสัยผู้เขียนอยากชอบเรียนรู้และอยากจะทำอะไรใหม่ๆเสมอ ไม่ชอบการอยู่นิ่งๆกับที่ ในปี2550 อาจารย์ที่เคยสอนผู้เขียนชวนผู้เขียนให้เข้ามาลองสอนที่โรงเรียนดู ก็โรงเรียนวัฒนพฤกษาบริหารธุรกิจ ที่ผู้เขียนเคยเป็นศิษย์เก่า ผู้เขียนเองในฐานะศิษย์และยิ่งได้ข่าวอาจารย์ไม่ค่อยสบาย จึงอยากเข้าไปช่วย คิดว่าลองดูสักเทอม เริ่มแรกก็ลองไปดูอาจารย์ก่อนพอวันเปิดเทอมอาจารย์ก็ให้เข้าไปสอนเลย ผู้เขียนเองก็สอนไม่ได้เรื่องเท่าไหร่อาศัยประสบการณ์การทำงานมาช่วยบ้าง กว่าจะจับแนวได้ก็เล่นเอาเหนื่อยมากเลย เทอมแรกผู้เขียนสอนบัญชีเบื้องต้น 1 เบื้องต้น 2 และเป็นวิชาสอนประจำทุกเทอม 1 บัญชีการเงิน เทอม 2 ผู้เขียนจะสอนการภาษีอากรและการสอบบัญชี จริงๆแล้วผู้เขียนชอบสอนบัญชีการเงินและการภาษีอากร,การสอบบัญชี คุณรู้ไหมการสอนบัญชีเบื้องต้น 1 เบื้องต้น 2 นั้นเหนื่อยมากกว่าปกติเพราะสองเล่มนี้สำหรับผู้ที่ไม่เคยเรียนบัญชีมาก่อนเลย สอนคนที่ไม่รู้จักบัญชีมาก่อนให้รู้เรื่องและชอบบัญชีได้ก็เป็นความภูมิใจนะครับ ส่วนใหญ่ที่มาเรียนก็มาจาก มัธยมศึกษาปีที่ 6 และเด็กภาคค่ำนี้ก็จะมีลักษณะพิเศษคือเป็นบุคคลผู้มีปัญหาชีวิตมากมายและพลาดโอกาสจากภาคปกติ ผู้เขียนเองเคยผ่านชีวิตภาคค่ำมาก่อนลูกศิษย์ เคยนั่งเรียนด้วยโต๊ะเอ้าอี้ ตัวเดียวกับของลูกศิษย์ เคยเรียนไม่รู้เรื่องสอบได้แค่เกือบตก เคยมืดแปดด้านกับเดบิตและเครดิต ผู้เขียนนึกถึงวันที่เราเคยผ่านมา และมายืนอยู่ได้ในวันนี้และมีโอกาสในชีวิตได้ทำงานได้มีชีวิตที่ดีขึ้น ผู้เขียนจึงคิดว่านี่หละคือโอกาสที่ผู้เขียนจะได้ใช้ความพยามยามของผู้เขียนอีกครั้งเพื่อบอกกล่าวกับรุ่นน้องหรือลูกศิษย์ของผู้เขียนถึงเรื่องการเล่าเรียน คุณรู้ไหมผู้เขียนทำอะไรบ้างในชั้นเรียน ผู้เขียนสร้างบรรยากาศของความเป็นกันเอง ผู้เขียนจะจำชื่อจริงและชื่อเล่นของศิษย์ทุกคน ผู้เขียนสอนโดยการแบ่งนักเรียนเป็นกลุ่ม และให้แต่ละกลุ่มช่วยเหลือกันในเรื่องเรียน จับคู่กันเรียน การสอนผู้เขียนจะสรุปและอธิบายด้วยคำที่ง่าย ๆ ยกตัวอย่างสิ่งใกล้ตัว ไม่เน้นวิชาการจนเกินไปเน้นการลงมือทำและฝึกฝน ผู้เขียนบอกศิษย์เสมอบัญชีเป็นวิชาที่ต้องใช้ทักษะ ทักษะทางบัญชีจะเกิดขึ้นได้ต้องมาจากการลงมือทำด้วยตนเอง การคิดและทำด้วยตนเองเป็นการเรียนรู้การแก้ปัญหาคิดเองแก้ได้เอง สุดท้ายจะเข้าใจได้ ตัวผู้เขียนก็จะหมั่นตรวจดูงานของนักเรียนเป็นรายบุคคล การสอนบัญชีภาระหนักอันหนึ่งคือเรื่องการตรวจการบ้าน
แต่ด้วยสภาพแวดล้อมของการเรียนภาคค่ำนั้นผู้มาเรียนมีความแตกต่างกันในเรื่องเพศ อายุ ประสบการณ์ การที่จะหลอมรวมให้นักเรียนมีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันนั้นสิ่งที่ช่วยได้คือกิจกรรม ผู้เขียนเองจะเข้าร่วมกิจกรรมกับลูกศิษย์ทุกครั้ง และมีบางครั้งที่มีโอกาสนำนักเรียนไปทำกิจกรรมด้วยตนเองผลขอการทำกิจกรรมทำให้ครูและศิษย์มีโอกาสใกล้ชิดกันมีการเรียนรู้ระหว่างกันผลของกิจกรรมจึงสร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างครูและศิษย์ ผู้เขียนเองมีทัศนคติว่าทุกคนที่เข้ามาเรียนย่อมเป็นคนที่มีจิตใฝ่ดีใฝ่ที่จะมีอนาคตที่ดีอยากเป็นคนดี เป็นคนที่มีผู้ยอมรับและยอมเข้าใจ หลายครั้งที่ศิษย์ทำกิริยาไม่มารยาทไม่เหมาะไม่สมควร ผู้เขียนจะเรียกให้ศิษย์เข้ามาใกล้หรือไม่ก็เอาตัวเองเข้าไปใกล้ๆศิษย์และบอกกับเขาว่าครูไม่ได้โกรธแต่ครูอยากบอกว่าสิ่งที่ศิษย์ทำนั้นไม่ถูกอย่างไรและควรทำอย่างไรให้เหมาะแก่การเป็นศิษย์ที่ดี จากประสบการณ์ทำให้ผู้เขียนต้องแจ้งให้ทุกคนทราบถึงกฏกติกาของการเรียนการสอนว่าเราเรียนกันวันไหน เวลาไหน ห้องไหน การทำตัวของศิษย์และหลักเกณฑ์การให้คะแนนเพื่อวัดและประเมินผลการเรียนของนักเรียน เพื่อป้องกันปัญหาการเข้าใจไม่ตรงกันระหว่างครูกับศิษย์ ทุกวันนี้เรื่องวิชาการสำหรับผู้เขียนแล้วไม่มีปัญหารู้สึกว่ามันง่ายไปเสียหมด แต่ที่เป็นงานหลักของผู้เขียนคือการบริหารชั้นเรียนให้ลูกศิษย์มีความสุขและมีความตั้งใจที่จะเรียน มีทัศคติที่ดีต่อวิชาบัญชี มีความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างศิษย์กับศิษย์ และศิษย์กับอาจารย์ ลดแรงกดดันโดยการกระจายความรับผิดชอบไปสู่สมาชิกในกลุ่มเรียน
จากบรรทัดแรกจนถึงย่อหน้านี้ที่นำเรื่องการทำงานมาใส่ไว้ด้วยเพราะเมื่อมาเรียน ป.บัณฑิตวิชาชีพครูมีเสียงแววๆ แซวมาว่าครู part time ไม่ได้คิดว่าต้องเสียใจหรือต้องเป็นการเสียเกียรติเสียศักดิ์ศรีแต่อย่างไร แต่ก็อยากถือโอกาสนี้ชี้แจงถึงหลักการเรื่องมาตรฐานวิชาการและมาตรฐานการปฏิบัติตนของตัวผู้เขียนเองก็ไม่น่าจะมีอะไรที่จะเป็นการขาดคุณสมบัติในเรื่องความรู้ความสามารถ ก็มีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมในวิชาชีพ อีกทั้งเป็นผู้ที่เป็นแบบอย่างให้กับลูกศิษย์อย่างตรงไปตรงมาในเรื่องการใช้ชีวิตส่วนตัวและการนำเอาวิชาความรู้ที่ได้ไปใช้ในการทำงานและนำประสบการณ์ที่ได้ย้อนกลับมาประยุกต์ เข้ากับหลักวิชาเพื่อสอนให้กับศิษย์ เมื่อผู้สอนเป็นผู้มีประสบการณ์ตรงจากการทำงานอย่างไรก็แนะนำผู้เรียนอย่างเปิดเผยทุกเรื่อง ก็น่าจะช่วยให้เกิดประโยชน์กับการเรียนการสอนในชั้นเรียนเพิ่มขึ้น และที่เข้ามุ่งมาเรียน ป.บัณฑิตวิชาชีพครูนี้ก็เพื่อให้เกิดความชัดเจนในเรื่องความชอบธรรมในการประกอบวิชาชีพครูและมีมาตรฐานตามที่คุรุสภากำหนด
เรื่องที่ผู้เขียนได้มาสอนหนังสือนี้ผู้เขียนถือว่าเป็นโอกาสที่ดีและเป็นสิ่งที่ประเสริฐเป็นเรื่องที่ผู้เขียนต้องกระทำงานสอนด้วยความเคารพต่อวิชาชีพเคารพต่อความเมตตาของอาจารย์ที่เคยมีให้ผู้เขียนมาตลอดจนปัจจุบันและขอตอบแทนบุญคุณของสถานศึกษาที่เคยให้ผู้เขียนได้เล่าเรียนจนผู้เขียนมีโอกาสที่ดีในชีวิตในวันนี้ ขอบคุณวันเวลาที่แสนลำบาก ที่สอนให้ผู้เขียนรู้ค่าของความรู้ วันนี้ผู้เขียนไม่ได้หวังเป็นครูเพราะต้องการค่าตอบแทนเป็นสำคัญแต่หวังที่จะร่วมเชิดชูวิชาชีพ สร้างโอกาสให้ผู้ที่ต้องการจะก้าวให้พ้นวันเวลาแห่งความเหนื่อยยาก
ตอนท้ายนี้ผู้เขียนหากผู้เขียนนำมาฝากหามีสนใจที่จะประกอบอาชีพอิสระเป็นนักบัญชีอิสระ
