การสื่อสารความเสี่ยงเพื่อส่งเสริมสุขภาพและป้องกันโรค ภัยต่างๆ โดยอาศัยการมีส่วนร่วมของชุมชนและหน่วยงานต่างๆ มีความสำคัญมาก เช่น ปัญหาการจมน้ำในเด็กและเยาวชน ซึ่งเป็นภัยเงียบในหลายพื้นที่ของภาคอีสาน จึงควรมีการพัฒนารูปแบบการสื่อสารความเสี่ยงเพื่อลดป้องกนปัญหาจมน้ำ
การสื่อสารความเสี่ยงเพื่อป้องกันการจมน้ำ ตั้งแต่ช่วงต้นปี 2554 ถึงช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา ดิฉันและนักศึกษาได้ดำเนินการวิจัยและพัฒนารูปแบบการเฝ้าระวังการจมน้ำและการพัฒนารูปแบบการสื่อสารความเสี่ยง โดยภาคประชาชน ในตำบลที่ตั้งอยู่ในเขตเมือง จังหวัดอุบลราชธานี โดยกระตุ้นให้ชุมชนวิเคราะห์ปัญหาเกี่ยวกับปัจจัยสามทางระบาดวิทยา(บุคคล สิ่งที่ทำให้เกิดการจมน้ำ และสิ่งแวดล้อมที่เอื้อ )ที่เกี่ยวข้องกับการจทน้ำในประชาชน ทั้งในกลุ่มเด็กและผู้ใหญ่ ทำให้เรียนรู้แก้ไขปัญหาของคนในชุมชน อย่างกระตือรือร้น กระบวนดำเนินงาน และการระดมพลังทางสังคม โดยมีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการแก้ไขปัญหามาร่วมดำเนินการสนับสนุน เช่น โรงเรียนการกีฬา ที่สนับสนุนการสอนว่านน้ำแก่เด็กและเยาวชนในพื้นที่ ส่วนสิ่งที่ชุมชยดำเนินการเองได้แก่ การจัดทำป้ายเตือน ตามแหล่งน้ำในหมู่บ้าน และแหล่งท่องเที่ยว การกำหนดมาตรการทางสังคมในการป้องการไม่ให้ผู้ที่เมาสุรา ที่มาเที่ยวที่แพริมน้ำ การกู้ภัยและช่วยเหลือของ อปพร.แลหน่วยกู้ชีพของอบต. ซึ่งชุมชนได้พัฒนาอย่างแข็งขัน เห็นแล้วก็ชื่นชมมาก และที่สำคัญตำบลกุดลาด มีผู้นำในชุมชนเข้มแข็ง และผู้นำของ อบต. ด้วย
indowsmobile7
