ในเช้าวันอันมืดครึ้ม ของวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 ผมหมุนพวงมาลัยรถยนต์เดินทางออกจากจังหวัดพิจิตรตั้งแต่เช้า เพื่อพร้อมสำหรับกำหนดการที่จะเริ่มในเวลา 7.30 น. ณ โรงเรียนมัธยมนครสวรรค์เพื่อพาน้องหยกไปปฐมนิเทศนักเรียนใหม่ หรือเรียกอะไรก็ไม่แน่ใจนะครับ คือพบปะกันครั้งแรกก่อนที่จะเริ่มเรียนจริงๆ ในวันที่ 18 พฤษภาคม 54 ต่อไปนะครับ
ในสิ่งแรกที่เราได้เห็นเมื่อถึงบริเวณโรงเรียนก็คือ การคราคร่ำไปด้วยรถของผู้ปกครองมากมายเต็มหน้าโรงเรียนไปหมด ก็วันนี้เป็นวันรวมตัวกันของเด็กมอหนึ่งทั้งหมด 700 คนนะ บรรดาผู้ปกครองก็เรียงคิวกันเข้าสู่บริเวณโรงเรียนกันแบบแย่งกันเข้า ทุกอย่างก็เรียบร้อยดี ลงจากรถยนต์มาก็ได้ยินคุณครูประชาสัมพันธ์สิ่งต่างๆ ที่จะต้องทำ คำแนะนำต่างๆ ดังไปทั่วบริเวณ
สิ่งแรกที่เราจะต้องเริ่มทำก็คือการไปตรวจสอบว่า น้องหยกอยู่ห้องไหน
ซึ่งตรงนี้แหละเป็นสิ่งสำคัญที่สุดของวันนี้
วันที่ หลายๆคนรอคอยเพราะอาจจะมีการเปลี่ยนห้องเรียน ตามที่คุณครูได้บอกไว้เมื่อคราวก่อน
ไม่ว่าใคร ก็ต้องการจะอยู่ห้องหนึ่งกันทั้งนั้น หากเป็นไปได้
ก็ภาวนาก็แล้วกันสำหรับตรงนี้นะครับ
เล่าต่อก็แล้วกันนะ หลังจากได้รู้แล้วว่าตนเองอยู่ห้องไหนก็ไปเข้าหอประชุม และกิจกรรมทุกอย่างก็จะเกิดขึ้นที่นี่ ในวันนี้คุณครูแจ้งให้ผู้ปกครองทุกคนได้ทราบว่า ไม่ต้องรอบุตรหลานของท่านนะ อาหารกลางวันก็ไม่ต้องห่วงนะทางโรงเรียนเลี้ยงและดูแลอย่างดี ขอให้ท่านเตรียมเงินค่าประกันอุบัติเหตุและค่ากระเป๋านักเรียน ให้นักเรียนไว้ ให้เขาจ่ายเอง แล้วให้ท่านผู้ปกครองมารับบุตรหลานตอน 16.00 น. พวกเราก็อยากรู้ อยากดูลูกๆ ว่าเค้าทำอะไร...แต่ไม่มีประโยชน์อะไร ทุกคนก็เคลื่อนย้ายกันไปพักผ่อนตามอัธยาศัย..
ตอนสี่โมงเย็นก็มารับ พวกเรามาพร้อมกับเจ้าฝนโปรยปรายและลมกรรโชกค่อนข้างแรง ที่นี่เราได้พบกับบรรดาผู้ปกครองที่คุ้นเคยกัน ก็ได้พูดได้คุยกันไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเตรียมข้าวของต่างๆ โต๊ะเครื่องเรียน หอพัก ก็คุยกันทุกอย่างเพื่อรอคุณลูก ไม่นานพวกนักเรียนก็ค่อยๆ ทยอยเดินแถวออกมารับหนังสือยืมเรียน และก็ไปซื้อกระเป๋านักเรียนกันบริเวณ สนามฟุตบอล ผู้ปกครองก็ไปช่วย ก็ไปรับเพื่อที่จะได้เดินทางกลับบ้านกัน
วันนี้ผมไม่ได้รีบกลับอะไรมากก็ได้ดูบรรยากาศจนทุกอย่างซาลง โดยรวมก็ได้เห็นถึงความภาคภูมิใจของนักเรียนและผู้ปกครองนะที่ได้เรียนที่นี่ ..
ลูกสาวน่ารักมากครับ