๗ พฤษภาคม ๒๕๕๔ น้องเหมียวหลับชั่วนิรันดร์ เดินทางไปพบพี่ปลาทองบนสวรรค์แล้วค่ะ
วันที่พลัดพราก ก็มาถึง อาม่าเตรียมตัวและเตรียมใจไว้แล้ว เมื่อเวลามาถึงการจากของน้องเหมียวมาถึง ก็สามารถรับได้อย่างสงบเช่นกัน ทำให้คนรอบข้างไม่ต้องเศร้าหมองต่อการพลัดพรากจากไป แล้วทุกคนก็ได้ทำหน้าที่เพื่อนร่วมโลกที่งดงามที่สุด ค่ะ
อาม่าลูบหัวเขาตลอดเวลาพร้อมกับทุกคนร่วมกันตั้งจิตร่วมสวดมนต์ส่งดวง วิญญาณน้องเหมียวห้อมล้อมน้องเหมียว น้องเหมียวสิ้นลมในวงล้อมของความรักและความอบอุ่นที่ทุกคนร่วมพลังกันมอบให้ น้องเหมียว จากนั้นก็จัดการเช็ดตัวด้วยโอดิโคโลนจ์ กลิ่นสายน้ำผึ้งของอาม่า มีหลานชินจัง ลูกหมอหยกที่เพิ่งสึกเณร และน้องลูกสาวของคุณสายชลเป็นคนช่วยเช็ดตัวให้น้องเหมียว อาม่าและหมอหยกช่วยกันแต่งตัวให้น้องเหมียว ส่วนอ.แพนด้า และน้องคิง นศ.เทโนโลยีผลิตสัตว์ มทส. ช่วยกันขุดหลุมเตรียมความพร้อมที่ข้างหลุมของพี่ปลาทอง ทุกอย่างพร้อม หนูชินจังขอสวดอภิธรรมให้น้องเหมียว อย่างคล่องแคล่วมาก จนอาม่าแปลกใจมาก เด็กอายุกำลังจะเก้าขวบที่บวชเณรแค่เดิอนกว่าๆ ทำได้งองามอย่างยิ่ง ตอนเป็นเณรก็ขอมาเยี่ยมอาม่า เมื่อวันที่ ๗ เมษา ทีผ่านมา วันนี้มาสวดให้น้องเหมียว ขึ้นสวรรค์ น้องเหมียวนี้มีบุญจริงๆ
อ.แพนด้าอุ้มน้องเหมียวไปนอนใกล้ๆพี่ปลาทอง หนูชินจังนำบัวฉันตรมาแกะกลีบโรยใส่ที่นอนของน้องเหมียว
จากนั้นอาม่า กับหนูชินจังช่วยกันโรยกลีบบัว แล้วช่วยกันกลบดินค่ะ หลังจากนั้นทุกคนได้ร่วมกันกลบดินจนเรียบร้อย
หลังจากจัดการให้น้องเหมียวหลับให้สบายแล้ว น้องเหมียวจะได้ไปหาพี่ปลาทองบนสวรรค์
ทุกคนที่มาร่วมทำกุศลทำบุญที่งดงามได้ถ่ายรูปร่วมกันด้านหน้าที่นอนของ น้องเหมียวและปลาทอง ขณะที่กำลังช่วยกันพาน้องเหมียวไปนอน ฝนฟ้าทำท่าจะตกเหมือนตอนที่พาปลาทองไปนอน มีเพียงฝนโปรยลงมาเม็ดบางๆ เหมือนพรมน้ำมนต์ให้ สักพักท้องฟ้าแจ่มใส่มีแดดอ่อนๆ เป็นที่ปลาดใจมาก หมอหยกมาบอกว่า หมอหยกเป็นคนขอน้องเหมียวอย่าให้ฝนเทลงมา เพราะท้ายรถปิคอับของหมอขนปุ๋ยขี้หมูมาเต็มท้ายรถ ถ้าฝนตกลงมาคงเละแน่ๆ …. ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อค่ะ








สงสารน้องเหมียวจัง ขอให้น้องเหมียวไปพบพี่ปลาทองด้วยน่ะ
และขอแสดงความห่วงใยให้เจ้าของน้องเหมียว(อาม่า) รักษาสุขภาพด้วยน่ะค่ะ
ขอบคุณมากค่ะน้องหนูรี
สวัสดีค่ะคุณ'lin hui'
นานมาแล้วเคยเลี้ยงแมว...พอแมวตาย...นั่งร้องไห้
ตั้งแต่นั้นก็ไม่เลี้ยงอีก...เพราะมีความผูกพันมากไปไหนก็ห่วง
แต่ตอนนี้ที่บ้านเลี้ยงหมาอยู่ตัวอายุมากแล้ว...
ไปไหนก็พาไปด้วยสงสารไม่อยากให้อยู่ลำพัง
นอกจากไปศูนย์การค้าหรือกินข้าวนอกบ้าน
ถ้าไม่พาไปด้วยก็ห่วงต้องรีบกลับ
วันไหนตาย...ก็คงร้องไห้...
แต่ตอนนี้'ขอให้น้องเหมียวของอาม่าเดินทางไปพบพี่ปลาทองบนสวรรค์' ด้วยนะคะ
ขอบคณมากค่ะ
ดร. พจนา - แย้มนัย
ต้องทำใจให้ได้ค่ะ มันกระทบใจพอสมควรค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ คุณบวร
สวัสดีค่ะ ทั้งที่รู้ว่าเราหลีกเลี่ยงมันไม่ได้ แต่ทุกครั้งที่มีการจากลาก็อดใจหายไม่ได้ค่ะ
น้องเหมียวทำหน้าที่ของเขาบนโลกใบนี้ได้ดีที่สุดแล้วค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้ครอบครัวคุณอาม่าในช่วงเวลานี้นะคะ