ความจริงของชีวิต

ความเป็นจริงเเห่งทุกข์ (คุณเคยถามตัวเองไหมว่าความทุกข์คือ????.....)

ทุกครั้งที่เราเป็นทุกข์  ลองใช้สติไตร่ตรองดูเเล้วเราจะรู้ว่าคนเรามักทุกข์กับสิ่งใด

คนเรามักจะเป็นทุกข์กับสิ่งที่ผ่านไปเเล้ว หรือไม่ก็เป็นทุกข์กับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง

             หากทุกข์กับสิ่งที่ผ่านไปเเล้ว.......

ไม่ว่าเราจะทุกข์เเค่ไหน มันก็ผ่านไปเเล้ว ความทุกข์ใจมิอาจช่วยให้สิ่งที่ผ่านไปเเล้ว

หรือสิ่งที่เกิดขึ้นเเล้ว ย้อนกลับมาเเก้ไขได้อีก เเม้ว่าจะทุกข์เพียงใด ก็มิอาจหาประโยชน์ได้มีเเต่จะทำให้สิ่ง ณ ปัจจุบัน เเย่ตามลง

             หากทุกข์กับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง.............

ไม่ว่าจะทุกข์หรือกังวลเพียงใด มันก็ยังมาไม่ถึง ทุกข์ไปกังวลไปก็เท่านั้นเพราะสุดท้ายเเล้ว สิ่งที่ยังมาไม่ถึงจะเป็นอย่างไรก็ล้วนเป็นผลที่มาจากเหตุ  ที่คนเราล้วนกระทำกันเองทั้งนั้น ทุกอย่างย่อมเป็นไปตามเหตุเเละปัจจัยของตัวคุณเองจนปัจจุบันนี้ตั้งเเต่เล็กจนโตชีวิตของฉันไม่ค่อยที่จะได้พบเจอกับความทุกข์มากเท่าไรนัก อย่างมากก็เจอเเค่ทุกข์ในเรื่องเรียน เรื่องการทำงานเเต่ทุกครั้งที่ฉันทุกขืจะมีผู้หญิง 2 คนที่ยืนอยู่ข้างฉันตลอดมาในบ้างครั้งฉันรู้สึดโชคดีจังเลยที่ได้เกิดมาในครอบครัวนี้ เเต่เเล้วเมื่อปี วันที่ 8สิงหาคม2553เป็นวันที่ฉันรู้สึกว่ามีอะไรมากระเเทกที่หน้าอกของฉันเเรง เเม่ ของฉันผู้ที่เคยเเข็งเเรงมาตลอดเวลา58 ปีของเเม่ไม่เคยเลยสักครั้งที่เเม่จะต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะท่านเเข็งเเรงมากตอนนั้นเเม่ฉันตอ้งนอน ICU จากนั้นเเม่ของฉันต้องนอนโรงพยาบาลประมาณ 1เดือน ครอบครัวของเราต้องปรับตัวกับการป่วยในครั้งนี่ของเเม่มาก หมอทำการตรวจวินิจฉัยเเล้วพบว่าเเม่เป็นลิ้นหัวใจรั่ว เเม่เริ่มทำใจไม่ได้กับการที่จะผ่าตัดเพราะกลัวกับการผ่าตัด ครอบครัวของเราก็เริ่มมีความทุกขืมาเยือนเเม่เริ่มไม่กินข้าว กินปลา พี่สาวเริ่มเครียด ฉันอยากจะออกจากงานเเต่เเม่บอกว่าอย่าพึ่งออกจนฉันตัดสินใจออกงานมาดูเเลเเม่ที่บ้าน เพราะฉันคิดเสมอว่างานหาใหม่ได้ เเต่เเม่หาใหม่ไม่ได้เเล้ว จากวันนั้นมาจนปัจจุบันเเม่เริ่มดีบ้างทรุดบ้าง ฉันพยายามทำใจสู้ยอมรับสภาพในการป่วยครั้งนี้ของ บ่อยตรั้งที่ฉันพยายามไม่ร้องให้ เเต่น้ำตามักจะไหลออกมาทุกครั้งเวลาเเม่นอนอยู่ที่บ้านเเต่ฉันต้องสู้เพื่อเเม่ทุกวันนี้ฉันต้องจากบ้านนอก(สุโขทัย)ออกมาอยู่ไกลบ้านเลยคิดถึงบ้านทุกครั้งเลย คุยโทรศัพท์ก็ร้องไห้ตลอดเวลาเเต่ต้องอดทนให้ได้เพื่ออนาคตเเละเพื่อเเม่ เเต่ฉันโชคดีอย่างหนึ่งที่ว่าฉันมีพี่สาวที่เเสนดี พี่สาวฉันรับราชการเป็นพบาบาววิชาชีพ ระดับ7ไม่มีครอบครัวฉันอยากได้อะไรเเค่บอกคำเดียวจะให้ฉันตลอดเวลาอย่างน้อยฉันก็โชคดีบ้างในสุดท้ายฉันจะพยายามทำหน้าที่ของลูกให้ดีที่สุดค่ะ