ขุนกะจานี้ เป็นพ่อนาดีกว่า เป็นพ่อนาเอื้อมอิ่มเข้า ขุนกะจาเว้าอิ่มลม ของกินหน้อย จนใจผู้สิแบ่ง เพิ่นแบ่งให้ บ่ปานเจ้าแบ่งเอา เข้าขาดแลงแกงขาดหม้อ ขอกินแต่นำเพิ่น ผ้าสิห่มแพรสิตุ้ม หยิบหุ้มเข้าใส่กัน ขึ้นไปโคกป่าหว้า ลงไปบุป่าแต้ กะแตจ้อน ก็บ่เห็น ขึ้นเมือพูเก็บดอกหว้าน ขึ้นเมือดานเก็บดอกข่อย ลงโคกค้อยๆ มาพ้อป่ากระเจียว เข้าหนมเข่ง เข้าต้มตาควาย กินยามสวาย มันบ่อยากเข้า
