การได้ใช้หัวใจรักใครสักคนนั้นก็เป็นอีกบทเรียนหนึ่งของชีวิต

อย่างที่เขาว่า...บางครั้งที่ๆปลอดภัย...ก็ไม่ปลอดภัย

หัวใจที่อยู่ในที่ของมัน เคยได้รับไออุ่นจากตัวเรามานาน

ถึงวันหนึ่งมันก็หนาวเหน็บ และรุ่มร้อนอย่างไม่รู้ตัว

จนยากที่จะคาดเดาเพียงเพราะ คนแปลกหน้า คนหนึ่ง

การได้ใช้หัวใจรักใครสักคนนั้น

ก็เป็นอีกบทเรียนหนึ่งของชีวิต

ทำให้เรารู้จักแบ่งรับ แบ่งให้

เสมือนดั่งที่เราต้องประพฤติกับคนทุกคน

แต่น้อยนักที่คนเราจะมาคอยชั่งวัดความรู้สึกนั้น

เพราะความรักที่มี มากกว่าเหตุผลจะเอื้อมถึง

ความเสียใจ จึงเป็นผลลัพธ์หนึ่งที่แสดงออกมาได้

แล้วเราจะมีวิธีรับมือกับผลลัพธ์นั้นอย่างไร

ถ้ามันดันสุ่มเลือกโดนเราเข้าอย่างจัง

กระนั้นแล้ว เราควรใช้สมองที่ยังเหลือพอที่จะทำเพื่อตัวเอง

ใช้กระบวนการคิด ทบทวนให้มากกว่าการใช้อารมณ์กลั่นกรองน้ำตาออกมา

หากอยากจะร้องไห้ ต้องพร้อมที่จะหยุด

หากอยากจะล้ม ต้องพร้อมที่จะลุก

พร้อมที่จะเดินไปข้างหน้า เพื่อตัวเอง เพื่อปกป้องหัวใจของเราเอง

...ขอบคุณความรักของคุณพ่อกับคุณแม่ ที่คอยโอบกอดหัวใจลูก

...ขอบคุณทุกความรู้สึกของคุณ ที่ทำให้ชีวิตฉัน ได้เรียนรู้

...ขอบคุณความรักตัวเอง...ที่คอยพยุงชีวิตนี้ให้ดำเนินต่อไป...อีกครั้ง

ขอบคุณจริงๆ