เหว่ว้าแทบน้ำตาหล่น
นอนฟังเสียงฝน
รินหล่นหลังคาเบาเบา
เดียวดายอยู่ในห้องเช่า
คึดฮอดบ้านเฮา
ที่จำจากมา
ฝนตกปีก่อน
อยู่กลางท้องนา
ปีนี้จากมา
อยู่กลางป่าซีเมนต์
ผู้คนทางบ้าน
ได้พบกันแค่ฝันเห็น
มื้อได๋ละน้อ
สิก้าวผ่านความยากเข็ญ
อยากกลับเมือเล่น
น้ำฝนที่บ้านเฮา
อยากกลับเมือเล่น
น้ำฝนที่บ้านเฮา..

..โอ้อกเหงา
สาวไกลบ้าน
กลับจากงาน
วันฟ้าเศร้า
ฟังเสียงฝน
หล่นเม็ดพราว
คึดฮอดคราว
เนาว์บ้านนา
ใต้แผ่นฟ้า ทุ่งนาข้าว
พี่น้องเฮา อยู่พร้อมหน้า
นั่งหลบฝน บนเถียงนา
ฟังเสียงฟ้า ก้องไกลไกล
พ่อเตรียมไถ แม่เตรียมกล้า
คอยฝนซา ดำนาได้
อ้ายลงหนอง
น้องเลี้ยงควาย
เรายิ้มได้ ในความจน
ฟังเสียงฝน อื้อ..อือ
ฟังเสียงฝน
หล่นหลังคา
เหมือนเตือนว่า
อย่าลืมตน
ฝึกหัวใจ ให้อดทน
มีหลายคน ยังห่วงใย
แกงหน่อไม้ ฝีมือแม่
รสแซบแท้ ติดใจหลาย
บ่ลืมลา แม้มาไกล
รอเมื่อไร ได้พบกัน
เฝ้ารอวัน..อื้อ..อือ..
เฝ้ารอวัน ลูกหายจน
เอิ้นสั่งฝน บอกทางบ้าน
เก็บเงินพอ ตามต้องการ
สิหอบฝัน เมือบ้านเฮา
ฝากความเหงา งมสู้งาน
หวังสักวัน..ได้เมือบ้านเฮา