เชียงคาน

ได้ไปซะที "เชียงคาน"

ทริปเชียงคานนี้ ถือว่าเป็นทริปทางผ่าน ซึ่งจุดหมายของผมคือ อกาลิน รีสอร์ทริมแม่น้ำโขง แห่ง อ.ปากชม

การเดินทางใช้บริการหางแดงไปลงอุดร แล้วเช่ารถขับ

โดยออกจากสนามบินอุดร ก็วิ่งไปทางตะวันตก โดยใช้เส้นทาง 210 (อุดร-วังสะพุง)
จาก อ.วังสะพุง ก็วิ่งขี้นเหนือเข้าตัวเมืองเลย (เส้น 201)
วิ่งเส้น 201นี้ไปจนสุดถนน

ก็จะพบกับภาพนี้ เป็นภาพ3แยกที่บอกเราว่า เราวิ่งมา 200กมจากอุดร
และมาถึงอ.เชียงคานอย่างปลอดภัย ^_^



เมื่อไปถึงเชียงคานก็ขับรถวนรอบถนนศรีเชียงคานและ ถนนชายโขงซักรอบ

เราเลียวขวาจากรูปสามแยกไปแดง (รูปก่อนหน้านี้) ซึ่งถนนนี้เรียกว่า ถนนศรีเชียงคาน และเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนนชายโขง โดยใช้เส้นถนนที่มีโรงเรียนตั้งอยู่ จะมีแนวต้นไม้ใหญ่ร่มรื่นมากครับ



ถนนชายโขง ตอนวันศุกร์บ่ายโมง
ไม่ค่อยมีร้านค้าเปิดมากนัก ถนนโล่ง (ผิดกับตอนเย็นๆ หน้ามือเป็นหลังมือ)



เมื่อขับวนถนนริมโขงไป1รอบ
ก็ขอเติมพลังให้กับร่างกายก่อนครับ

ไปจอดรถแวะชิมข้าวเปียกเส้นซอย10
ของผมใส่ไข่ ใส่พริดไทยเยอะๆๆๆๆ
ชามนี้ให้เยอะมาก 30บาทเท่านั้น

อยากจะบอกว่า อร่อยมากๆๆๆๆ น้ำตาจะไหล
^^



อิ่มแล้ว ก็ไปจอดรถที่ Guest house (จำชื่อไม่ได้ อยู่ประมาณ ซอย 19-20) เพื่อฝากรถ และเช่าจักรยาน (วันละ 50บาท) ขี่กันไปตามถนนชายโขงครับ

(ที่เช่าจักรยาน เพราะจะได้สะดวกเวลาเจอร้านน่ารักๆ และจอดง่ายด้วย)









จริงๆแล้ว ผมเห็นรีวิวเมืองเชียงคานมามากแล้ว ทำให้ความอยากมาไม่ค่อยมีเท่าไหร่
แต่ถ้าถามว่า หากมีเวลา จะกลับมาที่เชียงคานอีกไม๊

ผมคงตอบว่ามา แต่คงมาช่วงวันธรรมดา
อยากเห็นความสงบของที่นี่

แต่ยังไงก็ตาม ก็ได้ทำใจไว้แล้ว ว่ามาคราวนี้
คงเห็นร้านค้าต่างๆ ออกแนว commercial มากขึ้น
คือดูแล้วรู้ว่า คนเมืองกรุง หรือเมืองอื่นๆ เข้าจับจองเปิดร้านขายของกันมากมาย



ในทางกลับกัน เสน่ห์ของเชียงคานก็ยังมีอยู่อีกมาก
รอคุณมาพบเจอกับมัน

ร้านที่ที่มีคนแก่ ท่านก็จะมองมาด้วยสายตาเอ็นดู
เข้าไปสวัสดีท่าน ถามเรื่องราวต่างๆ
ก็จะได้คำตอบและรอยยิ้มกลับมาเสมอๆ





ผมใช้เวลาปั่นจักรยานกับคุณแฟนไปเรื่อยๆ
หากปั่นจริงๆ ไม่ถึงชั่วโมงก็เที่ยวหมดแล้วครับ

แต่เราควรใช้เวลาซึมซึบกับมัน
ไม่ว่าจะเป็นการ นั่งทานเครื่องดื่มเย็นๆ (กาแฟ โกโก้ น้ำแดงโซดา)
ดูวิถีชีวิต ณ ถนนชายโขง







จากที่ผมจะใช้เวลาซัก 2-3 ชม ที่นี่

กลับกลายเป็นว่า เวลาผ่านไปเร็วมาก










ได้ข่าวว่าที่นี่ เป็นโรงแรมแห่งแรกของเชียงคาน





ผมใช้เวลาเดินเล่นซัก 3ชม
แล้วมานั่งดื่มเบียร์เย็นๆ อีกกว่า 2ชม
ริมแม่น้ำโขง มองวิวประเทศเพื่อนบ้าน

มีความสุขมากๆ
^^



นั่งรับลมเย็นๆ (หนาวนิดๆ)
มองประเทศเพื่อนบ้าน (ลาว)







เผลอแพลบเดียว
จากที่ตั้งใจว่าจะผ่านมาดูเชียงคานแป๊ปเดียว กะจะออกจากเชียงคานตอนบ่าย3

กลายเป็นกว่าจะออกจากเชียงคานก็เกือบ 5โมงครึ่ง





และแล้ว เราก็โบกมือลาเชียงคาน ตอนที่ร้านรวงต่างๆกำลังเปิดมากขึ้น
คนที่ถนนชายโขงก็เริ่มหนาตาขึ้น

จุดหมายต่อไปเราคือ อกาลิน ที่ซึ่งกาลเวลาหยุดนิ่ง (อยู่ในหมวดรีวิวที่พักครับ)



ขอบคุณที่เข้ามาชมครับ

อ้างอิงจาก
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=chillup&month=23-03-2011&group=3&gblog=26.