สภาพแวดล้อมรอบตัวสวยงามแบบธรรมชาติ แต่มักไม่ได้พินิจพิจารณา (ใจ) ละเลยไป เพราะความที่ใกล้ตัว

ดิฉันทำงานและพักอยู่ที่บ้านพักภายในมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ซึ่งมีพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล สภาพแวดล้อมรอบตัวสวยงามแบบธรรมชาติ แต่มักไม่ได้พินิจพิจารณา (ใจ) ละเลยไป เพราะความที่ใกล้ตัว

 

สระบัว (หลวง) ตามธรรมชาติ บริเวณทางเข้ามหาวิทยาลัย

บ้านที่ดิฉันพักอยู่นี้ มีผู้คนเคยอยู่มาแล้ว ๓ รุ่น (๓ ครอบครัว) จึงมีการปลูกต้นไม้เอาไว้ทั้งบริเวณหน้าบ้าน ข้างบ้าน และหลังบ้าน ดิฉันจึงได้รับผลประโยชน์ตกทอดมาโดยปริยาย ดิฉันจ้างคนมาตัดหญ้ารอบๆ บ้านเดือนละ ๒ ครั้ง บางเดือนก็จะรบกวนให้ช่วยตัดกิ่งไม้ที่เกะกะให้ด้วย ส่วนต้นไม้ต่างๆ ฝากเทวดาเลี้ยง ไม่ได้มีการดูแลอะไรเป็นพิเศษ

 

ซ้ายต้นไม้บริเวณหน้าบ้าน ขวา กล้วยน้ำว้าที่หลังบ้าน

กล้วยน้ำว้ากอนี้ ผลัดกันออกลูกให้กินตลอด ลูกมีขนาดใหญ่มากๆ เมื่อเทียบกับกล้วยน้ำว้าทั่วไป เวลาจะตัดต้องปล่อยให้มีลูกเหลืองคาต้นก่อน ถ้าตัดมาเร็วต้องวางไว้นานเป็นสัปดาห์กว่าจะสุก ตอนดิฉันมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ใหม่ๆ กล้วยออกเครือใหญ่มาก คงเพราะเชื้อการดูแลจากคนเก่า พอนานเข้าๆ เครือก็เล็กลงๆ

ที่หน้าบ้านมีชมพู่อยู่ ๒ ต้น ตอนนี้กำลังออกลูกเต็มไปหมด แต่ไม่ค่อยได้กิน เพราะทั้งมดและยุงเยอะมาก มีสับปะรดอยู่หนึ่งต้นด้วย เวลาเราจะไปเก็บผลไม้ ทั้งยุงและมดจะมาเกาะ-กัดแบบไม่เกรงใจ ดังภาพข้างล่าง

 

 

สับปะรดต้นนี้เพิ่งจะออกลูก ดูแล้วน่าจะคนละพันธุ์กับสับปะรดที่ปลูกที่บ้านนครนายก เพราะสีดูต่างกัน ตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่าเขาดูสับปะรดอย่างไรว่าถึงเวลาเก็บมากินได้แล้ว

วัลลา ตันตโยทัย