"ผมเข้าใจนะ ว่าทำไมคนถึงกล้าฆ่าตัวตายได้"

...เป็นคืนที่สองแล้วสินะที่อยู่คนเดียว ยังดีที่มีเจ้าทอฟฟี่เป็นเพื่อน ตอนนี้หลับไปแล้ว หมุ่บ้านเริ่มเงียบ เสียงนกกลางคืนร้องอย่างที่ไม่เคยได้ยิน...

"อย่าเครียดนะพ่อ อย่านอนดึกล่ะ ..." ข้อความในมือถือที่ลูกสาวส่งให้ก่อนขึ้นเครื่องไปจีน

...เรื่องราวเครียดๆทั้งหลายมันผ่านไปแล้ว มันน่าจะถึงจุดสูงสุดแล้วล่ะ

...เครียดทั้งเรื่องงาน เรื่องเงิน สุขภาพ จนวันหนึ่งเคยเปรยกับเพื่อนที่ทำงานว่า

"ผมเข้าใจนะ ว่าทำไมคนถึงกล้าฆ่าตัวตายได้"

...อยู่คนเดียวมันเป็นเวลาที่ได้ทบทวนความคิด ความรู้สึกต่างๆที่ผ่านมา ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต

...แต่พระท่านให้อยุ่กับปัจจุบัน

...ผมจะอยุ่กับปัจจุบัน จะเอาวิกฤติชีวิตครั้งนี้มาเป็นโอกาสในการปฏิบัติธรรม

...จะอยู่เพื่อคนอื่นๆ จะไม่เอาตัวตนเป็นที่ตั้งแล้ว ตัวเราไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง มันเป็นเพียงก้อนทุกข์เท่านั้นเอง

เจ้าทอฟฟี่...

 ..