วันที่ ๑๐ มีนาคม พ.ศ.๒๕๕๒ เวลา ๘.๑๕ น. กุ๋ย-ฉันทนา โทรมาหาผม บอกว่ามารออาจารย์อยู่ที่หน้าเอกชีววิทยาแล้ว

    ผมถามว่ามากันกี่คนแล้ว กุ๋ยบอกว่า มากันทั้งหมด ๕ คน แล้ว..

    วันนี้ นัดนิสิตที่เรียนจบชั้นปีที่ ๒ จำนวน ๖ คน เป็น Advisee ของผม ๒ คน (๒ คนนี้ติด Probation คือเจน กับ กุ๋ย) และอีก ๔ คน เป็น Advisee ของ อ.โอ๋-อุบลวรรณ

    นิสิตมาไม่ทัน ๑ คน ตกลงมีปี ๒ จำนวน ๕ คน และมีปี ๓ ลูกศิษย์ อ.โอ๊ต-สุนีย์ อีก ๒ คน รวมนิสิต ๗ ชีวิต กับ อาจารย์ ๑ ท่าน คือ อ.ปราณี

   ทั้งหมด ๘ คน ลูกศิษย์กับอาจารย์ จะไปเข้าค่ายเศรษฐกิจพอเพียง ที่ ต.หนอกกุลา อ.บางระกำ จ.พิษณุโลก เป็นบ้านของครูทองปาน เผ่าโสภา ครูภูมิปัญญาไทยรุ่นที่ ๖

   เราเอารถกระบะไป ๒ คัน มีรถของอ.ปราณี และของผม เราไปทั้งหมด ๑๐ คน เข้าค่าย ๘ คน และคนไปส่ง ๒ คน คือ ผมกับอ.สุนีย์ ซึ่งเป็นผู้จัด

   เราขอโควต้าจาก ครูทองปาน เผ่าโสภา ว่าเราจะพานิสิตไปร่วมเข้าค่ายด้วย ขอโควต้าไว้จำนวน ๒๐ คน แต่พอไปจริง แค่ ๘ คน เท่านั้น

   ค่ายที่ปฏิบัิติจริงแบบนี้ ไม่ค่อยโดนใจนิสิตเท่าไร ตอนที่เราคิดโครงการครั้งแรก เราหวังแค่นิสิตในที่ปรึกษาของเราเท่านั้น แต่คิดว่าน่าจะเปิดกว้างกว่านี้เลยขยายไปถึงนิสิตทั้งภาควิชาชีววิทยา รวมปี 1-3 ประมาณ เกือบ 400 คน แต่เอาเข้าจริง มีไปแค่ ๘ คน รวมทั้งอาจารย์

   แต่ครั้งแรกที่จัดค่ายแบบนี้ ไปเรียนรู้ร่วมกันระหว่างนิสิตกับชาวบ้าน ๒ อำเภอในจังหวัดพิษณุโลก คือ อำเภอเนินมะปราง กับ อำเภอวังทอง อำเภอละ 22 คน รวมกับของเรา 8 คน รวมทั้งค่ายมีจำนวน 50 คน

   คาดว่า เราจะไ้ด้นิสิตที่มีแนวปฏิบัติด้านเศรษฐกิจพอเพียงเพิ่มขึ้นอีก ๗ คน..อิอิ