คำถามที่ได้ยินเสมอๆว่าทำงานอะไร แล้วเราตอบไปว่าเป็นคนทำแผนที่ คนที่ฟังทำหน้างงกับคำตอบและแสดงสีหน้าที่ทำให้เราเข้าใจได้ว่า อาชีพนี้มีอยู่ในโลกด้วยเหรอ ฉันได้อธิบายง่ายๆว่า แผนที่ที่เราเห็นตามที่ต่างๆไงละ ถ้าไม่มีคนทำแล้วจะออกมาเป็นเเผนที่ได้ยังไงหรือแม้กระทั่งแผนที่ในweb,มือถือ,หรือที่อยู่ในหนังสือเรียนหรือใช้อธิบายขอบเขตประเทศไทย ก็ต้องมีตนทำ แล้วฉันก็ได้ฟังคำถามต่อไปว่า แล้วเรียนอะไรละถึงได้ทำแผนที่ได้ คำตอบง่ายๆที่ตอบไปก็คือภาควิชาที่ฉันได้ศึกษา คือภูมิศาสตร์ คำที่ใครหลายๆคนได้ยินแล้วนึกถึง ว่าสเปนอยู่ตรงไหนของยุโรป ช่องแคบยิปรอลต้า เทือกเขาคอเคซัสหรือ เทือกเขาคอเคซัส อยู่ตรงไหน อยู่ระหว่างประเทศอะไร กั้นพรมแดนทวีปอะไร ซึ่ีงเป็นที่ขยาดของใครหลายๆคนในขณะเรียนมัธยม ซึ่งทำให้เรารู้ได้ว่าทำไมการศึกษาไทยต้องมาท่องอะไรเหล่านี้ ทำให้วงการภูมิศาสตร์ดูซบเซา ซึ่งคำว่าภูมิศาสตร์เมื่อเขามาได้สัมผัสจริง เราจะรู้สึกรักมันมาก ฉันคนหนึ่งที่ได้พลัดหลงเข้ามาสู่วงการนี้ ฉันถือว่ามันเป็นพรหมลิขิตก็แล้วกัน เพราะภาควิชาภูมิศาสตร์จะมีนักเรียนมัธยมปลายกี่คนที่ไฝ่ฝันอยากจะเรียนฉันคิดว่าน่าจะไม่ถึงสิบคน แต่คนที่เข้ามาเรียนจะเป็นพวกพลัดหลงมานั่นคือใส่คณะที่คะเเนนต่ำๆไว้เพื่อที่จะมีที่เรียน อะไรทำนองนี้ แต่เมื่อทุกคนได้พลัดหลงมาที่นี่แล้วฉันคิดว่ามีน้อยหว่าสิบคนต่อปีที่เริ่มจะรักมัน กลับมาที่อาชีพของฉันต่อคือ ในปัจจุบันแผนที่ได้เข้ามามีบทบาทกับเทคโนโลยีเป็นอย่างมาก เพราะการมีแผนที่อยู่ในมือและอัพเดทนั้นเป็นสิ่งที่หลายคน หลายอาชีพต้องการ อาทิเช่น ตัวเเทนจำหน่ายสินค้าต่างๆ ที่ต้องเดินทางหาลูกค้า ด้านความมั่นคง ด้านภัยธรรมชาติ ด้้านการท่องเที่ยวและ อื่นๆอีกมากมาย ถ้่ากล่าวการเรียนการทำแผนที่ ส่วนมากก็จะนึกถึงโรงเรียนทำแผนที่ ที่กรมแผนที่ทหาร ซึ่งต่างจากภาควิชาต่างๆในมหาลัยหรือไม่ คงต่างกันที่เป้าหมายมากว่าและแผนที่ทางทหาร ทหารก็ต้องเชี่ยวชาญกว่า ส่วนนิสิตนักศึกษาในมหาวิทยาลัยที่จัดทำแผนที่ขึ้นเพื่อกิจการด้านพลเรือน และด้านธุณกิจเป็นหลักนั่นเอง แล้ววันหนึ่งๆคนทำแผนที่ทำอะไรบ้าง คงมีน้อยคนนักที่จะคิดภาพออก แต่ดิฉันคงให้คำตอบได้เท่าที่ฉันได้มีประสบการณ์และจากคำบอกเล่าของเพื่อนในวงการเท่านั้น ไม่ได้เป็หลักปฏิบัติที่เป็นแนวเดียวกันเสมอไป สุดท้าย คำถามที่นักศึกษาปีที่หนึ่งที่พลัดหลงเข้ามา ชอบถามว่า พี่คะ พี่ครับ เรียนจบภูมิศาสตร์แล้วทำงานอะไร ทุกคนจะได้คำตอบที่ว่า ทำอะไรก็ได้ในโลกนี้ที่น้องอยากจะทำ โดยส่วนตัวชอบคำตอบนี้ การศึกษาไม่ได้บ่งชี้อนาคตคุณเสมอไป มันเป็นปัจจัยภานนอกที่อาจซึมเข้าสู่ภายใน แต่ปัจจัยภายในมีส่วนสำคัญมากที่สุด มันอยู่ที่ใจ รัก ชอบอะไร ทุกคนจะทำสิ่งนั้นได้ดีเสมอ
อ.จบภูมิศาสตร์มาเหรอครับ ถ้าใช่ก็น่าสนใจดีนะครับ