บางครั้งเกิดความสับสนในการพูดซึ่งไม่สอดคล้องกับการกระทำก็เป็นได้..เสียจริตและเสียบุคลิกในที่สุด..

          เราเคยสำรวจตรวจสอบตัวเองบ้างหรือไม่ว่า เหตุข้อใดบ้างที่ทำให้จิตเราขุ่นมัว เศร้าหมอง หรือหม่น มืดมน.. ไม่สบายใจ ไม่สบายตัวแปลกๆ อารมณ์วกวนหรือสับสนในหลายๆ อย่างในคราเดียวกัน..

เราเคยหาสาเหตุเหล่านี้หรือไม่ อะไรที่ทำให้อารมณ์เราไม่รื่นเริง ไม่แจ่มใส มีอะไรติดค้างในใจมากมายแค่ไหน? หรือเรากังวลอะไรอยู่?

ธรรมหรือเรื่องราวที่ทำให้เราเศร้าหมอง จิตขุ่นมัว รับคุณธรรมได้ยาก มีอยู่ 16 ประการด้วยกัน..

- ความโลภ.. อยากได้ หรือจ้องเอาในสิ่งที่ไม่ควรโดยไม่เลือก

- ความพยาบาท .. คิดร้ายคนอื่นให้มีอันเป็นไป 

- ความโกรธ.. แม้แต่เพียงเล็กน้อย โดยไม่คิดให้อภัย และพวกที่โกรธง่าย

- ความผูกโกรธ

- ความลบหลู่ ดูถูกความดีของคนอื่น พยายามลบล้างคุณความดีของคนอื่น

- การยกตนเทียมคนอื่น  ไม่ยอมยกให้คนอื่นดีกว่าตนเอง

- ความอิจฉา

- ความตระหนี่ เหนียวแน่น หวงข้าวของ

- ความเจ้าเล่ห์ มารยา

- ความโอ้อวดคุณความดีที่ไม่มีอยู่ในตน (โกหกหลอกลวง)

- ความแข็งกระด้าง ไม่ยอมให้ใครตักเตือน หรือดื้อดึง

- ความมุ่งเอาชนะคนอื่นอย่างไม่ลดละ

- ความทนงตน ถือตัว

- ดูหมื่นคนอื่น ถือตัวว่ามีคุณความดียิ่งกว่าคนอื่น

- ความมัวเมาลุ่มหลง

- ความประมาทเลินเล่อในการใช้ชีวิต

นี่คือเครื่องเศร้าหมอง 16 ประการที่ทำให้จิตใจเราไม่ปกติสุข มีความสกปรกเศร้าหมอง  หรืออารมณ์ไม่นิ่งวุ่นวาย..

ดังนั้น หากเรามีเวลาเป็นส่วนตัวควรไตร่ตรองหรือสอบอารมณ์บ่อยๆ ว่าเราเป็นอย่างไร อารมณ์นิ่งหรือไม่เป็นปกติหรือไม่ หรือมีสติรู้เ้ท่าทันอารมณ์หรือไม่ เพราะบางทีหากเราตามอารมณ์ตัวเองไม่ทัน การกระทำ พูด หรือคิด อาจจะไม่มีประสิทธิ์ภาพ หรือพูดจาไม่อยู่กับร่องกับรอยได้ หรือบางครั้งเกิดความสับสนในการพูดซึ่งไม่สอดคล้องกับการกระทำก็เป็นได้..เสียจริตและเสียบุคลิกในที่สุด..