ปีที่แล้วผมมาวิ่งออกกำลังที่ชายหาดบางแสนเช้ามืดวันที่ ๒๐ ก.พ. ๕๓  ดังได้บันทึกไว้ที่นี่   ปีนี้ทำเช่นเดียวกันในเช้าวันที่ ๑๐ และ ๑๑ ก.พ. ๕๔.  บรรยากาศไม่แตกต่างกันมาก

          ตีห้าของวันที่ ๑๐ ก.พ. ผมลงจากห้อง ๔๐๓๗ ของโรงแรม เดอะไทด์ รีสอร์ท ไปยังชั้น ๑  ตรงกับบริเวณที่จอดรถ ทำให้ระลึกได้ว่า ปีที่แล้วขับรถมาเองกับสาวน้อย  เอารถมาจอดบริเวณนี้   จำได้ว่าถนนเชื่อมระหว่างหน้าโรงแรมกับที่จอดรถปลูกต้นไม้สวยงาม   จึงวิ่งไปทางหน้าโรงแรม และวิ่งข้ามถนนไปทางริมหาด

          ผมทดลองวิ่งบน ๓ ลู่ คือบริเวณที่ปูอิฐตัวหนอน บริเวณที่ปูกระเบื้องลื่นๆ  กับบริเวณที่ เป็นทราย   พบว่าถนนทรายที่มีต้นมะพร้าวปลูกเรียงราย ๒ ข้างทางวิ่งสบายกว่าเพื่อน. ไม่ลื่น และได้ความหยุ่นของทราย   ผมวิ่งไปทางทิศใต้จนสุดทางตรงสามแยกวงเวียน ก็วิ่งกลับ    ที่จริงยังมีทางวิ่งตรงไปอีกได้  แต่ผมเห็นว่าวิ่งมา ๑๐ นาทีแล้ว ผมต้องการวิ่งเพียง ๒๐ นาทีเท่านั้น  เพราะจะต้องเตรียมอาบน้ำแต่งตัวขึ้นรถไปศาลายา ตอน ๖.๓๐ น.  เพื่อทำงานเยี่ยมชื่นชมสถาบัน แห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว

          เวลาตีห้าเศษ ชีวิตของผู้คนที่ชายหาดบางแสนเริ่มตื่นแล้ว  พนักงานเก็บขยะและรถขนขยะ ของเทศบาลออกทำหน้าที่   ร้านให้บริการเก้าอี้ผ้าใบขนเก้าอี้และร่มกางกันแดดมาติดตั้ง   ทำให้ผม นึกชมเทศบาลเมืองบางแสนที่สามารถบังคับใช้กฎระเบียบให้ร้านเหล่านี้ต้องเก็บของออกไปทั้งหมด ทุกคืน  แล้วเอามาติดตั้งใหม่ตอนเช้ามืด   ทำให้ไม่มีการยึดครองพื้นที่ชายหาดอย่างถาวร และก่อปัญหาความสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อย

          การขนเก้าอี้ผ้าใบและร่มกันแดดมีระบบที่น่าสนใจ เขาใช้รถเทรลเล่อร์บรรทุก ลากด้วยปิ๊กอัพ   มีการพับเรียงเก้าอี้และร่มอย่างเป็นระเบียบมาก
 
          ที่ชายหาดมีหนุ่มสาวขี่มอเตอร์ไซคล์มานั่งเล่นกีต้าร์และดื่มเครื่องดื่มอยู่กลุ่มหนึ่ง ๕ - ๖ คน   และมีรถทัวร์คันใหญ่ ๒ - ๓ คันจอดอยู่ที่ริมถนน แต่ไม่เห็นคน   ดังนั้นพอจะสรุปได้ว่ายามเช้ามืดนี้ ชายหาดบางแสน มีคนมาทำกิจกรรมมากที่สุดคือกลุ่มผู้ประกอบธุรกิจเก้าอี้ผ้าใบและอาหารเครื่องดื่ม  เริ่มมีร้านกาแฟเปิดบ้างแล้ว

          ทางฝั่งถนนตรงข้ามกับชายหาดตรงที่มีป้าย "โต้รุ่ง" มีไฟสว่าง และมีคนคึกคักพอสมควร   อากาศช่วงนี้ไม่เย็นสบาย แต่ก็ไม่ถึงกับร้อน   ถือเป็นการวิ่งออกกำลังยามเช้าที่ดี เพราะลู่วิ่งดี บรรยากาศดี และได้เรียนรู้ชีวิตผู้คน

          เย็นวันนั้นผมพอมีเวลาลงไปเดินที่ชายหาดหน้าโรงแรม ช่วงเวลา ๑๗.๔๐ - ๑๘.๑๕ น. ซึ่งเป็นช่วงตลาดวาย   ร้านบริการเก้าอี้ผ้าใบและร่มกันแดด พร้อมเครื่องดื่มและอาหารว่างกำลัง เก็บร้าน   ทำให้ผมเข้าใจว่า ร้านเหล่านี้เปิดได้เฉพาะช่วงก่อนสว่างไปจน ๑๘ น. เท่านั้น   และเขาต้องเก็บไปให้หมด ขยะก็ต้องเก็บกลับไปด้วย
 
          อากาศช่วงเย็นมีลมพัดโชยเย็นสบาย ดีกว่าเมื่อเช้ามาก   ผมมีโอกาสได้เดินเล่นกินลม ชมบรรยากาศ   แล้วไปนั่งเล่นที่เก้าอี้หินอ่อน รอจนพระอาทิตย์ใกล้ตกลงไปในทะเล จึงออกไป ถ่ายรูปพระอาทิตย์ตก
         
          เช้าวันที่ ๑๑ ก.พ. ผมออกจากโรงแรมเวลา ๖ โมงเช้า เดินข้ามถนนไปที่ร้านให้เช่ารถ จักรยาน เช่ารถคันโตที่สุดคือวงล้อ ๒๔ นิ้ว ที่จริงเขามีคันโตกว่านี้ วงล้อ ๒๖ นิ้วแต่ยังไม่ได้เอา มาจากบ้าน   ราคาชั่วโมงละ ๔๐ บาท   เขาใช้ระบบเชื่อใจกัน   โดยเจ๊เจ้าของร้านถามทันทีว่า พี่พักที่ไหน พอบอกว่าเดอะไทด์ เครดิตคงจะวิ่งสูงปรี๊ด  ผมควักเงินจะจ่่ายเขาบอกว่ามาจ่ายตอนคืน รถก็ได้  ผมถามเขาว่าไม่เอาหลักฐานหรือเขาบอกว่าให้เงินไว้ ๑๐๐ นึงก็แล้วกัน 

          ผมถามทางที่จะถีบไป เขาบอกว่าว่าทางใต้ไปเลยวงเวียนได้เพียงกิโลเดียว คือถึงบ้าน กำนันเป๊าะ   ส่วนทางทิศเหนือไปแหลมแท่น ไปได้ไกลกว่า

          ผมขี่จักรยานลงใต้บนถนนปูกระเบื้องมันริมชายหาด รู้สึกได้ทันทีว่าถนนปูกระเบื้องอย่างนี้ เหมาะมากต่อการขี่จักรยาน แต่ไม่ดีสำหรับวิ่ง เพราะลื่นล้มง่าย   พอเลยวงเวียนถนนกลายเป็น ปูอิฐตัวหนอน ขี่จักรยานไม่เรียบ  ถนนสะอาดและกว้างขวางมาก   มีคนมาเตรียมตั้งร้านขายเครื่องดื่ม และอาหาร และเก้าอี้ผ้าใบ   มีสาวๆ มาตั้งวงเฮฮากัน วงหนึ่ง   ผมขี่ไปเรื่อยๆ ผ่านบ้านแสนสุขซึ่ง เดาว่าเป็นบ้านกำนันเป๊าะตามที่คุณเจ้าของร้านให้เช่าจักรยานบอก   ผ่านโรงแรมบางแสน อินเตอร์เนชั่นแนล  ผ่านสวนสาธารณะริมทะเล ไปสุดที่ท่าเทียบเรือ ก็ถีบกลับ

          พอกลับมาถึงวงเวียน ผมออกไปถีบจักรยานที่ริมถนน  ขึ้นเหนือไปเรื่อยๆ จนถึงแหลมแท่น   ช่วงนี้มีนักขี่จักรยานตัวจริง ที่ขี่รถราคาแพง แต่งตัวชุดนักขี่จักรยาน ขี่มาเป็นชุดๆ หลายชุด   ผมชื่นชมความงามสะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อยของสถานที่   รวมทั้งบริเวณที่จะจัดงานบางแสนย้อนยุค ๑๑ – ๑๒ ก.พ. ๕๔  แล้วก็ถีบกลับ   ขากลับนี้ผมขึ้นไปถีบบนถนน ปูกระเบื้องมันริมชายหาดอีก ถึงร้านให้เช่าจักรยานในเวลา ๑ ชั่วโมงพอดี
 
          ผมได้เห็นว่าเทศบาลเมืองบางแสนเขามีรถมาฉีดน้ำทำความสะอาดถนนและพื้นที่ปูกระเบื้อง ริมชายหาด ทำให้บริเวณชายหาดสะอาดเป็นระเบียบน่ามาเที่ยวพักผ่อนมาก
 
          เช้าวันนี้ผมได้ทั้งออกกำลัง ทั้งกินลมชมชายหาด ได้ถ่ายรูปวิว และได้เรียนรู้จากการสังเกต วิถีชีวิตผู้คนที่ทำมาหากินกับชายหาดบางแสน เต็มอิ่ม 

 

 

วิจารณ์ พานิช
๑๑ ก.พ. ๕๔

 

ชายหาดบางแสนเวลาประมาณ ๙ น.

 

ชายหาดบางแสนยามเย็น ตลาดวายแล้ว

 

รถบรรทุกเก้าอี้ผ้าใบและร่มกันแดด

 

ยามอาทิตย์ใกล้อัสดง

 

ชายหาดยามอาทิตย์อัสดง

 

ถนนสู่แหลมแท่น

 

ประติมากรรมที่แหลมแท่น

 

แหลมแท่น

 

ลู่ถีบจักรยานของผม

 

ถ่ายจากแหลมแท่นเห็นหาดบางแสนอยู่ไกลลิบ