สามีของเซลดา สคิปเปอร์, ชื่อจอนห์ เสียชีวิตไป ๒๑ ปีแล้ว แต่ทุกวันที่ผ่านไปไม่มีวันใดที่เซลดาไม่คิดถึงเขาเลย เธอคิดถึงวันเวลาแห่งความสุขที่เธอและเขาใช้ชีวิตร่วมกัน
เมื่อวันที่ ๒ เมษายน ๒๕๕๓ เซลดาตัดสินใจที่จะซื้อดอกกุหลาบให้ตัวเองเพื่อเป็นการฉลอง ในวันครบรอบ ๕๕ ปีของการแต่งงานสำหรับเขาและเธอ ถึงแม้จะไม่มีจอนห์
ในขณะที่เธอกำลังรอเพื่อที่จะจ่ายเงินในร้านขายดอกไม้ ผู้หญิงสาวที่อยู่ในแถวก่อนหน้าซึ่งมาพร้อมกับลูกชายเธอ กล่าวชมว่า "ดอกไม้สวยไม้จังค่ะคุณยายขา" คุณยายเซลดา ซึ่งขณะนี้อายุ ๗๔ ปีแล้ว ตอนนี้กำลังอาศัยอยู่กับลูกสาวที่วอชิตัน เกาะวิปเดย์, ยิ้มด้วยความภูมิแล้วตอบว่า เธอซื้อดอกกุหลาบเหล่านี้เป็นการฉลองวันแต่งงานครบรอบ ๕๕ ปี ถึงแม้ว่าสามีของเธอได้เสียชีวิตไปนานแล้ว และเธอก็คิดว่าสามีที่ล่วงลับไปแล้วคงจะอยากให้เธอได้รับดอกกุหลาบเหล่านี้เช่นกัน
หญิงสาวที่คุยกับคุณยายหันไปพูดกับพนักงานเก็บเงินอย่างเบาๆ
พนักงานขายพอฟังเสร็จ หันมาพูดกลับคุณยายว่า มีคนอยากจะซื้อดอกกุหลาบนี้ให้คุณยาย
คุณยายถึงกับอึ้ง อยากจะร้องไห้พร้อมๆกับกล่าวขอบใจ ไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดีกับความมีน้ำใจของคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน วันนั้นทั้งวันหัวใจของคุณยายเต็มไปด้วยความสุข
"I was so surprised I did not know what to say". I almost cried as I thanked her, say Zelda. “ I walked on air the rest of the day”
คุณยายบอกว่า คุณยายน่าจะถามว่าผู้หญิงมีน้ำใจนั้นเธอชื่อว่าอะไร และเธออยากจะบอกเรื่องราวเหล่านี้ให้กลับเพื่อนทุกคนได้มีส่วนรับรู้ความมีน้ำใจของผู้หญิงคนแปลกหน้าที่มีต่อเธอ
“I wish I had gotten her name,”
“I enjoy telling this story to my friends, about the wonderful kindness of strangers.”
สวัสดีค่ะ
ความรักที่ยิ่งใหญ่คือ รักที่จะให้เผื่อแผ่แก่ผู้อื่น (เมตตา) เช่น รักของพ่อแม่ที่ให้ลูก ความคิดที่จะให้ผู้อื่นมีความสุขและทำให้เขามีความสุข ดังในเรื่องนี้
สวัสดีครับคุณ Mee_Pole
เพิ่งอ่านบทความนี้จากนิตยสารแล้วโดนใจ เลยแปลมาให้ชาว G2K ได้อ่าน
แต่อย่างที่คุณ Mee Pole เคยเขียนไว้ เขียนเรื่องอาหารการกิน มีคนมาเยี่ยมชมมากมาย
แต่พอเขียนเรื่องวิชาการ ไม่มีคนมาต่อยอด
ผมเอาเรื่อง คู่กรรมคู่กัด -> คู่สร้างคู่สม ของพระศุภกิจ สุภกิจโจ มานำลง
ชาว G2K ชอบมากๆ เข้ามาอ่านทำลายสถิติของตัวเอง
สงสัยว่าต้องเปลี่ยนเรื่องเขียนเสียแล้วครับ
สวัสดีค่ะ