วิเคราะห์ในเนื้อหา มีความอิ่มใจพอใจในการเรียนรู้ในแขนงวิชานั้นๆ ใช้สมาธิเป็นหลักสำคัญ
โพชฌงค์ ๗ เป็นการเรียนรู้ที่ประกอบด้วยองค์ทั้ง ๗
ซึ่งนั้นหมายถึงการทำงานของ สติ คือ ความระลึกได้ โดยมีความเพียรพยายามอยู่ในการที่จะเรียนรู้ หรือศึกษาซึ่งถ้าในทางพระพุทธศาสนาก็จะเป็นการศึกษาเรื่องของกายและจิต ที่จะปลง ตัดละวางในสังขารทั้งปวง ถ้าในการจัดการองค์ความรู้แล้วนั้นก็ต้องใช้การตั้งสติจดจ่อกับการเรียนรู้นั้นๆ มีความเพียรพยายาม มีการฟอกธรรมเฟ้นธรรม วิเคราะห์ในเนื้อหา มีความอิ่มใจพอใจในการเรียนรู้ในแขนงวิชานั้นๆ ใช้สมาธิเป็นหลักสำคัญ ซึ่งการจะมีสมาธิได้ต้องสำรวมระวังต่อกายจิต ซึ่งนั้นก็คือ ปัสสัทธิ -สงบกายอารมณ์ เมื่อองค์ประกอบทั้ง ๗ บริบูรณ์แล้วจึงเกิดองค์แห่งการเรียนรู้ที่สามารถดึงเอา Tacit Knowledge ได้อย่างเต็มที่
มาอ่านโพชฌงค์7 ครับ