ถึงเป็นแค่คนชราหน้าตาเหี่ยว แต่ทุกเสี้ยวลมหายใจไม่เคยเปลี่ยน ที่จะช่วยลูกหลานสานบทเรียน และพากเพียรที่จะทำแต่กรรมดี
ไม่ใช่เด็ก หนุ่มสาว คราวแรกรุ่น
อยู่ในช่วงว้าวุ่น มีหวังหวาน
มีเวลา เล่นสนุก สุขสำราญ
มีวัยเยาว์ ยาวนาน เบิกบานใจ
ไม่ใช่กอ ต้นกล้า ในนาชุ่ม
เขียวชอุ่ม อิ่มอ้อน อ่อนไสว
อาบน้ำฝนพรั่งพรูชูยอดใบ
เป็นกอข้าว กอใหญ่ ในทุ่งทอง
ไม่ใช่ต้น ยางยูง สูงระหง
ตระหง่านดง ดิบเด่น ไม่เป็นสอง
ยืนหยัดอย่าง สง่างาม ตามครรลอง
รับแสงส่อง สุขสันต์ มั่นชีวิน
เป็นเพียงแค่ ใบไม้ ใกล้ร่วงแล้ว
แต่ก็ยัง แน่แน่ว อยู่ไม่สิ้น
เมื่อหล่นคว้าง พร่างพราย ทับทรายดิน
หวังปกพื้น ธรณิน ให้ฉ่ำเย็น
เป็นเพียงแค่ เศษหญ้า ในนาแห้ง
ถูกลมแล้ง ผ่าวผาก ทนยากเข็ญ
ต้องเกรียมกรอบ บอบช้ำ เหลือลำเค็ญ
พร้อมจะเป็น ปุ๋ยแอบ ดินแนบเนียน
ถึงเป็นแค่ คนชรา หน้าตาเหี่ยว
แต่ทุกเสี้ยว ลมหายใจ ไม่เคยเปลี่ยน
ที่จะช่วย ลูกหลาน สานบทเรียน
และพากเพียร ที่จะทำ แต่กรรมดี
สันติสุข สันติศาสนสุข øø




สวัสดีค่ะคุณสันติสุข สันติศาสนสุข
คนชราอ่านบทกลอนนี้แล้วรู้สึกดีและมีความสุขมากค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยทำให้รู้สึกว่าคนทุกวัยนั้นมีคุณประโยชน์ต่อสังคมและคนอื่นๆ
จากวิไลวรรณ ใจแก้วค่ะ
@@@วัยชราวัยเด็กหรือวัยไหน
ต่างก็ใฝ่ในความดีได้ทุกเมื่อ
ต่างก็ใฝ่คุณธรรมให้เหลือเฟือ
ต่างก็เผื่อบุญน้ำใจให้แก่กัน@@@
สุขสันต์วันทำงานนะคะ
อุ้มบุญครับ
ดีใจจังที่ยังคิดถึงกัน และกลับมาเยี่ยมเยือนชาว gotoknow หายไปนานคงมีความสุขอยู่กับกิจกรรมปลูกพืชผัก และคงได้อ่านหนังสือที่ชอบจบไปหลายเล่ม
ขอบคุณมากครับที่แวะทักทาย
คุณวิไลวรรณ ใจแก้ว ครับ
คุณ krugui chutima ครับ
ขอบพระคุณ krugui ครูใจกว้าง
ที่เสริมสร้างกำลังใจให้นักฝัน
นำความคิดก้าวหน้ามาแบ่งปัน
ขอให้พบแต่สุขสันต์ทุกวันคืน
___________________ ขอบคุณดอกไม้และกำลังใจที่นำมามอบให้ครับ ----------------------------------------------
ฉันมิใช่ไร้ค่าชราภาพ
ฉันเคยอาบน้ำท่าอยู่มาก่อน
ประสบการณ์ผ่านมาเป็นอาภรณ์
หนาวและร้อนมีค่ามากกว่าใคร.........อิอิ
อ.โสภณ ครับ
เอาเป็นว่าจะยังไงใจก็สู้
เพื่อยังดำรงคงอยู่อย่างรู้ค่า
แม้สังขารจะอ่อนแอแก่ชรา
ก็มียังมีปัญญาและน้ำใจ
ประสบการณ์สร้างสมมานมนาน
ช่วยลูกหลานพ้นภัยได้แน่หนา
สักวันหนึ่งวันนั้นที่ฉันชรา
ฉันจักอยู่อย่างมีค่าเพื่อผองชน
ชอบบทกวีนี้คะ
ไพเราะและมีความหมายมากคะ
สวัสดีครับน้องบุษรา
คุณ Peter p ครับ
เราหลีกเลี่ยงความชราหาได้ไม่
คุณค่าอยู่ที่ใจใช่สังขาร
หากเรียนรู้สู้สร้างประสบการณ์
ถึงแก่แล้วลูกหลานย่อมศรัทธา
------------------------------------------- ขอบคุณมากครับที่เข้ามาร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ --------
คุณอมรรัตน์ ครับ
ท่านยังคงเป็นไฟไม่สิ้นเชื้อ
จะจุนเจือสังคมน่าชมชื่น
ประสบการณ์ก่อนเก่าเอากลับคืน
กลับมาฟื้นสังคมให้ร่มเย็น
ท่านเขียนกลอนได้ประทับใจมากครับ
ผอ.พรชัย ครับ
ถึงจะแก่ แต่ว่ามีเมตตารัก
และแน่นหนักยุติธรรมประจำบ้าน
ยิ้มให้สรรพสิ่งได้ใจชื่นบาน
จิตวิญญาณย่อมอิ่มงามด้วยความดี
----------------------- ขอบคุณมากครับที่ให้เกียรติแวะมาทักทาย -----------------------------