บันทึกความทรงจำบนรถทัวร์
ชีวิตกับการเดินทางดูเหมือนพระเจ้าได้ลิขิตให้ข้าพเจ้าในเรื่องนี้
เกือบทุกเดือนที่ข้าพเจ้าต้องใช้บริการของรถทัวร์เดินทางจากเชียงรายเข้าสู่กทม.
ทุกครั้งจะใช้บริการของบริษัทสมบัติทัวร์ แม้จะไม่ได้เป็นสมาชิก
แต่ก็ประทับใจในบริการและรถดูโอ่โถ่ง เหมาะสำหรับการเดินทางไกล
ค่ำของวันที่ ๖ กุมภาพันธ์
จำเป็นต้องเดินทางไปจังหวัดพิษณุโลก
จึงได้ตัดสินใจซื้อตั๋วของบริษัทเชิดชัยทัวร์ เที่ยว๑ทุ่มครึ่ง
วันนี้ผู้โดยสารเต็มคัน ผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นคนในพื้นที่สูง
ส่งเสียงพูดกันดังลั่น
ก่อนรถจะออกเดินทางเจ้าหน้าที่ขึ้นมาตรวจบัตรประชาชน
ทำเกิดความล้าช้า เนื่องจากผู้โดยสารบางคนมีบัตรของคนพื้นที่ราบสูง
เจ้าหน้าจึงต้องซักถาม
เมื่อถึงข้าพเจ้า
เจ้าหน้าที่เดินผ่านเลยไปเนื่องจากข้าพเจ้าใส่เสื้อที่หน้าอกปักว่ารัฐสภา(ซึ่งได้รับมอบมาจากข้าราชการของรัฐสภา
เมื่อปีใหม่ที่ผ่านมา)
"a8-9 ลงมาข้างล่าง" โชเฟอร์ร้องเรียก ให้ผู้โดยสาร๒
คนที่เป็นคนพื้นที่สูงลงไปเจรจาอะไรบ้างอย่าง
ก่อนรถออกโซเฟอร์ผู้ใจดีที่เก็บกระเป๋าผู้โดยสารเองมาทำหน้าที่นำผู้โดยสารนั่งประจำที่
ก็มาแจกขนม แจกนำ แจกเครื่องดื่ม เรียกว่าทำคนเดียว
แม้รถจะออกช้าไปหลายนาที ก็พอทน
ข้าพเจ้านั่งในแถวที่ C D9 ซึ่งใกล้ห้องน้ำ ห้องน้ำเริ่มมีกลิ่น
เนื่องจาก
ผู้โดยสารสามีภรรยาคู่หนึ่งมีลูกน้องซึ่งปรากฎว่าเด็กได้อุจจาระ
พ่อแม่เด็กจึงเข้ามาใช้บริการห้องน้ำ
แต่ได้เปิดประตูทิ้งไว้นานจึงทำให้มีกลิ่น โซเฟอร์ใจดี
พอรู้ว่าพ่อแม่เด็กใช้น้ำ
ซึ่งจะต้องใช้น้ำมากได้แวะปั๊มน้ำมันเพื่อตักน้ำใส่ห้องน้ำ
บนรถไม่มีการเปิดโทรทัศน์หรือเพลงให้ผู้โดยสารฟัง
รถวิ่งไปได้สักครู่
ผู้โดยสารที่เป็นเด็กก็มาใช้บริการหลังจากเสร็จภาระกิจก็ออกโดยไม่ปิดประตู
โชคดีว่ามีผู้โดยสารคนต่อมาเข้าใช้ แต่ก็เหมือนเดิม
หลังจากใช้เสร็จก็ออกโดยไม่ปิดประตู
ทำให้ข้าพเจ้าต้องสะกิดให้ปิด ผ่านไปสักครู่
ก็มีสุภาพสตรีวัยรุ่นมาใช้ แต่เปิดประตูไม่ออก
จนผู้โดยสารคนหนึ่งลงไปช่วยจึงเปิดได้ รถวิ่งจนถึงเกือบจังหวัดพะเยา
รถมาจอดนิ่งที่หน้าปั๋มน้ำมันแห่งหนึ่ง
ข้าพเจ้ามองเห็นผู้ชายคนหนึ่งวิ่งไปเข้าห้องน้ำ
ที่แท้เป็นโซเฟอร์นั่นเอง
แค่นั้นยังไม่พอก็หน้านั้นเขาได้จอดรถเพื่อเข้าเซเว่นฯ
เพื่อซื้อน้ำยาล้างจานมาใส่ห้องน้ำเพื่อดับกลิ่น
รู้สึกประทับใจในความมีน้ำใจ
หลังจากนั้นก็เจอเจ้าหน้าที่ขึ้นมาตรวจบัตรประชาชนผู้โดยสารอีก
ทำให้เสียเวลาไปปนาน
ถ้านั่งรถของสมบัติทัวร์เจ้าหน้าที่ไม่ค่อยตรวจ
รถวิ่งกลางคืนทุกคนหลับสนิทสบายใจ
คู่ชีวิตข้าพเจ้าสะกิดเพื่อเข้าห้องน้ำ แต่รู้สึกแปลกใจ
มีคนนั่งที่บันไดทางขึ้น
ด้วยความืดจึงไม่รู้ว่าเป็นใครทำไมมานั่งตรงนี้
แต่เมื่อรถแวะทานอาหารที่จ.พิษณุโลกจึงรู้ว่า เป็นโซเฟอร์ผู้ใจดี
นั่นเอง ที่ไม่รู้ว่า จอดเปลี่ยนคนขับตั้งแต่เมื่อไร
รถได้แวะร้านอาหารเพื่อรับประทานข้าวต้ม ได้จานใส่อาหารและถ้วยข้าวต้ม
ทำให้มีความรู้สึกว่า
ร้านประหยัดเรื่องภาชนะเป็นอย่างยิ่งเนื่องจากถ้วยจานเก่า
และมีร่องรอยการใช้งานมาอย่างโชกโชนทีเดียว
ในที่สุดข้าพเจ้าและคู่ชีวิตก็เดินทางมาถึงจังหวัดพิษณุโลก
" แม่ต้องทนนั่งทุกเดือนแบบนี้น่ะ"
คู่ชีวิตบอกข้าพเจ้าเมื่อถึงบขส.พิษณุโลก
ข้าพเจ้าขอสัญญาว่าจะไม่นั่งรถเชิดชัยทัวร์เข้ากรุงเทพแน่นอน
ดิฉันเคยมีประสบการณ์ที่ไมน่าประทับใจกับรถทัวร์ของบริษัทหนึ่งเหมือนกัน แต่ยังไม่เท่ากับของคุณค่ะ @_@
บริษัทอะไร เราควรประจานพวกบริษัทที่เอาเปรียบลูกค้า