วันสุดสัปดาห์ที่แล้ว "ยายธี"ได้นัดเพื่อนได้อย่างกระทันหัน ทั้งฉุกละหุก แต่ก็เป็นไปดังใจ..ทั้งๆที่ดูเกือบจะมีอุปสรรค..ยางรถเกิดมีรอยร้าว..ต้องเปลี่ยนกระทันหัน..ก่อนหน้านั้นเพื่อนล่าช้ากว่าเวลานัด..เครื่องปั่นหลุดกระเด็นเลอะเทอะไปทั้งห้องเตรียมอาหาร..คงจะตื่นสายเป็นธรรมดาของคนกรุง...สายโต่ง...เรา..มุ่งหน้าออกกรุง..สู่ขุนเขา...เพราะอยากพาเพื่อนไปดูป่า "รกๆของยายธี"...ข้างทางปีนี้ มีภาพแปลกใหม่...ทางเข้าวัดหลวงตาบัว (สาขา)..ที่ว่ามี"เสือ"..ก่อนจะเจอของจริงก็ต้องผ่าน"ปากเสือ"และเสือเผ่นผงาดที่เป็นแค่ภาพวาดเป็นซุ้มประตูเข้าไปก่อน...รถวิ่งเร็วผ่านไปแว้บๆ(เฮ้อ..เสือเจ้ากรรม..กรรมสารธารณะอีกอย่างหนึ่งที่ไม่อยากดู)...ค่าผ่านประตูสูงขึ้นเรื่อยๆ...เพื่อความอยู่รอด...คงไม่ใช่เสือ...
...หลังอาหารเช้าของอีกวัน..ออกจากโลกที่เขาเขียนไว้บนป้ายว่ามีสีเขียว..เราขับรถ..ชมตลาด..กวาดซื้อน้ำผึ้งที่มีป้ายเขียนว่าของแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์..และที่ไม่มีป้ายของแท้เหมือนกัน(คนขายบอก)แถมราคาถูกกว่าครึ่ง...แล้วเราก็ไปยืนดูลิง..กับ อ่างเก็บน้ำที่แห้งขอด..เป็นทะเล..ที่ถูกสาป..ไปแล้วกระมัง..(เพื่อนบอกเราถึงเรื่องแผ่นดินไหว..)....
..เราแล่นรถไปกันเรื่อยๆตามริมอ่างเก็บน้ำใหญ่ๆมากๆจนเป็นทะเลสาบ...ใกล้เที่ยงมองหาที่กิน"ตามประสา"จะไปที่ๆเคยไปแต่ก็เลยจนได้..เลี้ยวรถกลับ...อย่างไม่ตั้งใจ.เราได้ไปนั่งกันอยู่"ศาลาริมน้ำ"ลมพัดเฉื่อยฉิว...ริมทะเล..สาป..กับอาหารมื้อนี้ของเรา....รวมเรื่องเล่า..
อาหารมื้อนี้ต้องสั่งผ่านมือถือ..เพราะผู้ทำอยู่ในแพ..แสนโก้..เพราะเป็น สโลว์ฟู้ด ของแท้สูตรสุขภาพ..ห้ามเร่ง..ต้องรอ..เวลา..ปลาถึงที่ตาย..ลงหม้อ(บาปอยู่ที่คนทำกรรมอยู่ที่คนกิน..)..ตอนกินไม่ได้คิด...ตอนคิดไม่ได้กิน..อิอิ....
(เรื่องนี้อาจจะมีต่อ...กับสิ่งแวดล้อม..รอบๆตัวเรา..ริม..อ่างเก็บน้ำเมืองกาญจน์...)
