ผมนายสำนึก สายรก นะ บ้านเกิด จบชั้น ป.4 เกิดมาหลายรุ่งปี ดีกรีเป็นชาวนา หลังสู้ฟ้า หน้าสู้ดิน ชอบกิน ยอดไม้ ผักสด กินมาตั้งแต่เด็ก ผักเมื่อก่อนเคยมีให้เก็บกินตลอดทุกฤดู บนควน ริมป่าชายทุ่ง ริมคลอง ท้องนา หาปลาได้เก็บผักแกงผักเหนาะ ได้พริก มะขามสดที่จอมปลวก ผักริ้น ผักบุ้ง บัวบก ทีหัวนา วันไหนมีเวลาก็ขึ้นไปบนควน ไปหาหน่อไม้ ยอดจิก ยอดจวง ยอดแซะ ยอดขลี ยังมีมากในป่ายางเดิม น้ำแล้งน้ำลดเดินเลี้ยวเคี้ยวคดไปตามสายคลอง พาเจ้ย พานาง ไปหา กุ้งหอยปูปลา ได้กุ้งได้ปลา เก็บหาผักสด เดินเลี้ยวไม่กี่คด ได้ผักสด เต็มกระมัง ได้ฝากเพื่อนบ้าน อยู่กันนานมา ได้พึ่งพาอาศัยกัน มาถึงตอนนี้ 20 กว่าปีที่ผ่านมา หาผักมาทำยา ก็หายากเต็มที สวนยางโล่งเตียน ริมคลองมีแต่คันดิน ในนามีแต่หญ้า กับกก ผักที่เหลืออยู่บ้างก็สกปรกเปื้อนสารเคมี จะเอาผักมาปลูกใว้ในบ้าน พื้นที่ก็ไม่มี จะได้กินผักสดสักทีต้องไปหาที่ไกลๆ จะไปซื้อที่ตลาดก็ไม่มั่นใจ เสียเงินแล้วต้องเสียใจกลัวสุขภาพจะไม่ดี คิดในใจทำไมจึงเป็นเช่นนี้หนอ ได้แต่นั่งรอวัน ผักพื้นบ้านเราจะหมดไป
เรียบเรียงคำพูดจากผู้เฒ่าในหมู่บ้าน ใช้นามแฝงว่านายสำนึก สายรก นะ บ้านเกิด
ผักพื้นบ้าน หมายถึง พรรณพืชผักพื้นบ้านหรือพรรณไม้พื้นเมืองในท้องถิ่นที่ชาวบ้านนำมาบริโภค เป็นผักเกิดในแหล่งธรรมชาติตามป่าเขา หนองบึง ริมน้ำ หรือชาวบ้านนำมาปลุกไว้เพื่อสะดวกในการเก็บบริโภค ผักพื้นบ้านมีชื่อเฉพาะของแต่ละท้องถิ่น และนำไปประกอบเป็นอาหารพื้นเมืองตามกรรมวิธีเฉพาะของท้องถิ่น
ขอบคุณครับอาจารย์ ผักที่อาจารย์นำมาฝากน่ากินจริงๆ