กิจกรรมเล็กที่ได้ทดสอบความมุ่งมั่นและตั้งใจของเด็กๆ
30 ธันวาคม 2553
ตอนแรกคิดว่าจะได้ฉลองปีใหม่ที่กรุงเทพฯซะอีก แต่ก็ต้องเปลี่ยนแผนเดินทางกลับบ้านพร้อมผู้ป่วย ในคืนวันที่ 29 ธันวาคม เดินทางจากกรุงเทพ-เมืองเลยใช้เวลา 11 ชั่วโมง ถึงบ้านหกโมงเช้า...แม่ไม่อาจหลับตาลงนอนพักผ่อนได้ เนื่องจากต้องพาลูกสาวไปร่วมขบวนพาเหรดและการแข่งขันกีฬาสีของโรงเรียน ซึ่งสาวน้อยต้องตื่นตั้งแต่ตีห้า ให้พี่พาไปแต่งหน้าทำผมรอแม่กลับไปถึง....วันนั้นจำได้ว่าอากาศหนาวเกินกว่าทุกวัน หมอกลงตั้งแต่เดินทางเข้าสู่ตัวจังหวัด...แต่เด็กๆทุกคนก็ไม่ได้หวาดหวั่น แข่งขันกันลุกขึ้นมาแต่งองค์ทรงเครื่องให้สวยงามจนลืมไปว่าอากาศเหน็บหนาวแค่ไหน...และยังตื่นเต้นกับการได้แข่งขันกีฬากันอีกด้วย....นอกจากเด็กๆจะได้รู้จักแพ้ รู้ชนะ รู้อภัย แล้ว เด็กๆยังต้องแข่งกับความรับผิดชอบของพวกเขาทุกคนเพื่อให้กิจกรรมสีของตัวเองสมบูรณ์แบบที่สุด.....น้องอิงค์ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ชอบกิจกรรมเอามากๆ....ไม่มีงอแงเลยสักนิด....เห้นเด็กๆตั้งใจประกอบกับความน่ารัก น่าเอ็นดู....บรรยากาศกีฬาสีเต็มไปด้วยความรัก ความอบอุ่น สุขใจกันถ้วนหน้าเลย...เก็บภาพบรรยากาศมาฝากค่ะ....


โอ้โห!นางฟ้าน้อยๆของป้า
น่ารักมากมายจริงๆ
เป็นขวัญและกำลังใจของพ่อแม่นะคะ
เด็กก็คือเด็กที่มองอย่างไร ด้านไหน มุมไหน ก็น่ารักไปหมด
ขอให้ก้าวเดินไปในแนวทางที่ถูกต้องเท่านั้นเป็นพอ...
ขออวยพรให้มีความสุขกันทั้งครอบครัวนะคะ
ขอบคุณ
ครู ป.1
ที่แวะมาให้กำลังใจน้องอิงค์
ขอบคุณมากๆค่ะ
ที่แวะมาให้กำลังใจนางฟ้าน้อยๆ และครอบครัว
ขอบคุณมากๆนะคะ
แวะมาให้ดอกไม้นางฟ้าน้อยๆค่ะ น่ารักจังเลยค่ะ